13 مهر 1394, 13:51
علامه و ابن تیمیّه
شیخ تقى الدین سبکى معروف به «ابن تیمیه» از دانشمندان متعصب اهل سنت و معاصر با علامه حلى است که بیشتر شخصیتهاى علمى به فساد عقیده وى اعتراف دارند و بلکه مى گویند کافر و مرتد است تا جایى که در زمان حیاتش به علت داشتن نظرات انحرافى به زندان افتاده است و دانشمندان شیعه و سنى کتابهاى زیادى در زمان وى و بعد از آن بر ردّ او نوشته اند.
بعد از اینکه علامه حلى کتاب «منهاج الکرامة» را در اثبات امامت نوشت ابن تیمیّه به علت عناد و لجاجتى که با علامه داشت کتابى به نام «منهاج السنه» (به خیال خام خویش به عنوان ردّ بر شیعه و بویژه ردّ بر کتاب منهاج الکرامه) نوشت. وقتى کتاب منهاج السنه به دست علامه رسید این بزرگوار با آن همه تهاجمات و بى ادبیها و توهینهاى ابن تیمیّه اشعارى نوشت و برایش فرستاد که ترجمه شعرها چنین است :
- اگر آنچه را سایر مردم مى دانستند توهم مى دانستى با دانشمندان دوست مى گشتى.
- ولى جهل و نادانى را شیوه خود ساختى و گفتى :
- هرکس بر خلاف هواى نفس تو مى رود دانشمند نیست!([1])
ابن حجر عسقلانى - دانشمند سنى - چنین اعتراف مى کند : «علامه نامش مشهور و اخلاقى نیک دارد. وقتى کتاب ابن تیمیه به او رسید گفت «لوکان یُفهِمُ ما اقُولُ اَجَبْتُهُ» یعنى : اگر ابن تیمیه آنچه را که من گفتم مى دانست جوابش را مـى دادم.([2])
[1] - اعیان الشیعه، ج5، ص398.
[2] - همان.
منبع:فرهیختگان تمدن شیعه
علامه عبدالحسین امینى مىگوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیدهام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشتهاى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مىگذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قولهاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مىرسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصلتر باشد.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان