13 مهر 1394, 15:28
هجرت به قم
ورود آقا رضا اصفهانى به شهر اصفهان، مقارن با سال هاى اوج اختناق و رفتارهاى ستمگرانه رضا خانى بود. چه این که رضا خان خود را در برابر تمدن غرب کوچک احساس کرده و تدیّن مردم را مانع اصلى در راه رسیدن به تمدن بزرگ مى دانست استعمار انگلیس نیز از حقارت روحى او استفاده کرد و او را بر آن داشت تا به شعائر دینى و برنامه هاى مذهبى حمله ور شود. از این رو رضا خان دستور کشف حجاب، تغییر لباس مردم، ممنوعیت عزادارى، خلع لباس روحانیان و امثال آن را صادر و به ترویج فساد مثل راه اندازى قمارخانه ها، شراب فروشى ها و ده ها مرکز فساد و فحشا پرداخت. هر کس در مقابل اقدامات او مى ایستاد، حبس کرده و یا به قتل مى رساند. نمونه اش حادثه مسجد گوهرشاد و کشتار مردم مشهد در جوار مرقد مطهر امام رضا(علیه السلام) در سال 1314 هـ .ش. است.
در برابر ستم و بیداد رضا خانى، گاهى مردم به رهبرى روحانیت آزاده به اعتراض مى پرداختند. از جمله این حرکت ها، هجرت اعتراض آمیز عالمان و مردم اصفهان به رهبرى آقا نورالله اصفهانى در اواخر سال (1346 هـ .ق.) است. آقا رضا اصفهانى نیز در این زمینه احساس تکلیف کرد و ضمن آگاه سازى مردم و افشاگرى نسبت به برنامه هاى دستگاه طاغوتى رضاخان، شجاعانه همراه با جمعیت مذکور، اصفهان را به قصد قم ترک کرد و از این راه، اعتراض خود را نسبت به برنامه هاى دین ستیزى اعلام داشت.
این سفر با شهادت آقا نورالله اصفهانى در قم ـ که توسط پزشک اعزامى رضا خان به شهادت رسید ـ در سال 1346 هـ .ق. به پایان رسید.([38])
آقا رضا اصفهانى سه بار به قم مسافرت کرد سفر اول در سال 1345 هـ .ق. به قصد زیارت کریمه اهل بیت حضرت معصومه(علیها السلام)، سفر دوم در سال 1346 هـ .ق. در حمایت از قیام حاج آقا نورالله اصفهانى بود که حدود یک سال به طول انجامید و سفر سوم در سال 1355 هـ .ق. به مناسبت رحلت آیت الله شیخ عبدالکریم حائرى یزدى مؤسس حوزه علمیه قم انجام شد.([39])
منبع:فرهیختگان تمدن شیعه
علامه عبدالحسین امینى مىگوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیدهام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشتهاى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مىگذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قولهاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مىرسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصلتر باشد.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان