13 مهر 1394, 15:28
موضع گیریهاى سیاسى اجتماعى
آیت الله سیستانى در طول حیات پر بار خود، به ویژه در نجف اشرف، مرارت هاى بى شمارى را متحمّل شد. وى براى حفظ حوزه علمیه نجف، با مدارا در همه زمینه ها، کوشید تا بهانه اى به دست رژیم صدام ندهد. از این رو، حدود 26 سال از منزل خود در نجف، خارج نشد. پس از سقوط رژیم بعثى، هنگامى از منزل خارج شد که براى معالجه قلب و چشم، مدت کوتاهى به انگلستان رفت و سپس سریع به عراق بازگشت و باز همچنان خود را در منزل زندانى کرد. از وى در خصوص عدم حضورش در مجامع عمومى پرسیدند که او در پاسخ فرمود:
«حضور من در مجامع عمومى، نشانى از رضایت از اوضاع جارى کشور است در صورتى که این گونه نیست و من از حضور بیگانگان (اشغالگران آمریکایى، انگلیسى و غیره) به شدّت ناراضى هستم.»[12]
منبع:فرهیختگان تمدن شیعه
علامه عبدالحسین امینى مىگوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیدهام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشتهاى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مىگذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قولهاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مىرسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصلتر باشد.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان