6 مهر 1396, 11:23
قال رسول الله(صلی الله علیه وآله): «تمام البّر ان تعمل فی السرّ عَمَلَ العَلانیةِ»
«نیکوکاری کامل آن است که همان کاری را که آشکار را انجام میدهی در خلوت انجام دهی» (کنز العمّال 5226)
هماهنگی ظاهر و باطن یک فرد، نشانه آن است که او همیشه خداوند را ناظر بر اعمال خود میبیند و سعی در رعایت تقوای الهی دارد. اگر فردی گناهی را در حضور فردی ترک کند و یا کار خیری را در حضور دیگران انجام دهد، و اما همان گناه را در خلوت انجام دهد و آن کار خیر را در غیاب دیگران ترک کند، علامت آن است که او هنوز به رشد و کمال حقیقی انسانی نرسیده است. لذا انسان باید سعی کند اعمال ظاهری و باطنی خویش را هماهنگ بکند.
علامه عبدالحسین امینى مىگوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیدهام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشتهاى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مىگذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قولهاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مىرسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصلتر باشد.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان