13 مهر 1394, 13:51
فقیه نامدار همان گونه که از نظر علمى از جایگاه ویژه اى برخوردار بود، از بعد اخلاقى نیز سرآمد دیگران بود. وى در معاشرت، متواضع و نسبت به بیت المال امین بود و بسیار ساده زندگى مى کرد. او توجه عجیبى نسبت به مصرف بیت المال داشت.
در این باره از یکى از شاگردانش چنین نقل شده است:
روزى از روزهاى زمستان، میرزا حسین، خادم آقا، براى منزل خرید کرده بود. وقتى وسایل فروشنده را محاسبه مى کرد، سه ریال هم براى خرید سبزى محاسبه کرده بود. آقا فرمود: ما در فصل زمستان پول سبزى نداریم، میرزا حسن گفت: به آقا بگو مردم در زمستان هم سبزى مى خورند. آقا فرمود: مردم بخورندما نداریم. او گفت: آقا، خانم گفت سبزى بخر. آقا فرمود: پول را از خودش بگیر و بعد آقا داد زد: خانم شما آخر مرا جهنمى مى کنید.[25]
منبع:فرهیختگان تمدن شیعه
علامه عبدالحسین امینى مىگوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیدهام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشتهاى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مىگذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قولهاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مىرسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصلتر باشد.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان