11 اسفند 1394, 0:9
في حديثِ المعراجِ-: يا أحمدُ! مَحَبّتي مَحَبّةُ الفُقَراءِ، فأدْنِ الفُقَراءَ وقَرِّبْ مَجلِسَهُم مِنكَ، وأبْعِدِ الأغْنِياءَ وأبْعِدْ مَجلِسَهُم عَنكَ، فإنَّ الفُقَراءَ أحبّائي.[1]
در حديث معراج آمده است: اى احمد! دوستى با من، يعنى دوستى با تهيدستان؛ پس به تهيدستان نزديك شو و در مجلس آنان حضور پيدا كن، و از توانگران دورى گزين و از مجلس آنان دور باش؛ زيرا كه فقيران محبوبان من هستند.
رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله: أمَرَني رَبّي بحُبِّ المَساكينِ المُسلمينَ (مِنهُم).[2]
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خدايم مرا به دوست داشتن مسلمانان مستمند فرمان داده است.
رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله: يا عليُّ! إنَّ اللَّهَ عزّ وجلّ وَهَبكَ حُبَّ المَساكينِ والمُسْتَضْعَفينَ في الأرضِ، فَرَضِيتَ بهِم إخْواناً ورَضُوا بكَ إماماً.[3]
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اى على! خداوند عزّوجلّ دوستى مستمندان و مستضعفان زمين را ارزانى تو كرده است. پس تو به برادرى آنان خشنودى و آنان به امامت تو..
منبع:پژوهه تبلیغ
علامه عبدالحسین امینى مىگوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیدهام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشتهاى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مىگذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قولهاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مىرسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصلتر باشد.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان