14 مهر 1394, 11:47
«...من آنچه از تقریرات درسهایم را از دانشمند فضیلت مأب فخرالافاضل الکرام سید محمد سرور واعظ بهسودى به رشته تحریر درآورده است، ملاحظه کردم، و آن را داراى حسن تعبیر، وضوح بیان و جامع بین ایجاز بلیغ و توضیح کافى یافتم. خداوند چشم او را روشن کند، همانگونه که دیدگانم را روشنایى بخشید و دانش را بدست او و امثالش گسترش دهد... .»[4]
در تقریظ دوم در جلد سوم «مصباح الاصول» را در شوال 1386 هم مى نویسد:
«...ازجمله علمایى که نفْس خود را براى عمل در راه خدا براى ترویج دین خاتم الاوصیا نذر کرده است، علامة الحجة الحاج سید سرور واعظ حسینى بهسودى دام توفیقاته است که ابحاث اصولى ما را به طور جالب و جاذب و دقیق به دست آورده و من برخى از مباحث را مطالعه کردم و او را مستوفى کافى، مختصر و مفید یافتم. از خداى بزرگ جل شانه خواستم تا طلاب و فضلاى حوزه را توفیق فهم و درک «مصباح الاصول» را عنایت فرماید... خداوند ایشان را از علماى اعلام قرار دهد و امثال ایشان را در میان علماء عامل زیاد بگرداند... .»[
منبع:فرهیختگان تمدن شیعه
علامه عبدالحسین امینى مىگوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیدهام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشتهاى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مىگذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قولهاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مىرسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصلتر باشد.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان