14 مهر 1394, 11:47
ابن ندیم بغدادى(297ـ 385ق) مى گوید:
«اسماعیل بن على بن نوبخت ـ ابوسهل ـ از برجسته ترین و مشهورترین عالمان شیعى در عصر ما است. او مردى فاضل، دانشمند و متکلم است که دهها نفر از دانش طلبان و شیفتگان علم کلام از مکتب او کسب فیض مى کنند.»[8]
«اسماعیل بن على استاد سرآمد دانشمندان کلامى و پیشواى شیعیان بغداد و مایه فخر و سرفرازى خاندان نوبختیان و رئیس و شخص اوّل این طائفه است.»[9]
ابوسهل انسان بلند مرتبه اى بود که منشأ خدمات چشمگیرى گردید. او با استوار ساختن مبانى اعتقادى مذهب امامیه اثنى عشرى و تشکیل جلسه ى مناظره و گفت و گوهاى علمى با مخالفان و دفاع منطقى از باورهاى شیعى و زدودن شبهات بى اساس مخالفان مذهب تشیع، خدمت ارزشمندى به جهان تشیع انجام داد.[10]
براى شناخت بیشتر این دانشور فرزانه به دیدگاه ذهبى، یکى از دانشمندان معروف اهل سنت توجه مى کنیم.
«ابوسهل نوبختى بى تردید یکى از برجسته ترین پیشوایان کامل و مدافع سرسخت مذهب امامیه و از بزرگان مولّفان این طائفه است»[11]
«ابوسهل نوبختى از سران دانش کلام شیعه است. او در این دانش آثار و تألیفات فراوانى دارد، افزون بر این نویسنده بلیغ، ادیبى توانمند، شاعرى برجسته و محدثى عالى مقام است.»[12]
منبع:فرهیختگان تمدن شیعه
علامه عبدالحسین امینى مىگوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیدهام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشتهاى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مىگذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قولهاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مىرسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصلتر باشد.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان