14 مهر 1394, 11:47
مهدى محقق:
«متجاوز از پنجاه سال است که این حقیر از افتخار دوستى و محبت استاد استادان زمانه، میر سید جلالالدین آشتیانى برخوردار هستیم. علامةالعلماء واللُّج الذى لاینتهى و لکل لجٍّ ساحل ...سید جلالالدین آشتیانى همچون اسلاف خود از صفات برجسته و والاى انسانى برخوردار است. همه عمر خود را به تحقیق و تتبع و تدریس و تألیف کتاب سپرى ساخته و در پى جاه و جلال دنیوى و احترام ظاهرى نبوده و باقیات صالحات را به جزئیات داثرات نفروخته است...»
منبع:فرهیختگان تمدن شیعه
علامه عبدالحسین امینى مىگوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیدهام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشتهاى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مىگذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قولهاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مىرسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصلتر باشد.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان