دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اعمال عبادی روز شنبه

No image
اعمال عبادی روز شنبه
اعمال روز شنبه‌ 1. دعای روز شنبه‌ بِسْمِ اللَّهِ‌الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‌ بِسْمِ اللَّهِ کَلِمَةُ الْمُعْتَصِمینَ وَ مَقالَةُِ الْمُتَحَرِّزینَ وَ اَعُوذُ بِاللَّهِ تَعالی‌ مِنْ جَوْرِ الْجآئِرینَ‌وَ کَیْدِ الْحاسِدینَ وَ بَغْیِ الظَّالِمینَ وَ اَحْمَدُهُ فَوْقَ حَمْدِ الْحامِدینَ اَللّهُمَّ اَنْتَ الْواحِدُبِلا شَریکٍ وَ الْمَلِکُ بِلا تَمْلیکٍ لا تُضادُّ فی‌ حُکْمِکَ وَ لا تُنازَعُ فی‌ مُلْکِکَ اَسْئَلُکَ اَنْ‌تُصَلِّیَ عَلی‌ مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ وَ رَسُولِکَ وَ اَنْ تُوزِعَنی‌ مِنْ شُکْرِ نُعْماکَ ما تَبْلُغُ بی‌ غایَةَ رِضاکَ وَ اَنْ تُعینَنی‌ عَلی‌ طاعَتِکَ وَلُزُومِ عِبادَتِکَ وَاسْتِحْقاقِ مَثُوبَتِکَ بِلُطْفِ عِنایَتِکَ وَ تَرْحَمَنی‌ بِصَدّی‌ عَنْ مَعاصیکَ ما اَحْیَیْتَنی‌ وَتُوَفِّقَنی‌ لِما یَنْفَعُنی‌ ما اَبْقَیْتَنی‌ وَ اَنْ تَشْرَحَ بِکِتابِکَ صَدْری‌ وَ تَحُطَّ بِتِلاوَتِهِ وِزْری‌ وَ تَمْنَحَنِی السَّلامَةَ فی‌ دینی‌ وَ نَفْسی‌ وَلاتُوحِشَ بی‌ اَهْلَ اُنْسی‌ وَ تُتِمَّ اِحْسانَکَ فیما بَقِیَ مِنْ عُمْری‌ کَما اَحْسَنْتَ‌فیما مَضی‌ مِنْهُ یا اَرْحَمَ الرَّاحِمینَ! به نام خدا، کلمه پناهندگان، و گفتار پناه گیرندگان؛ و پناه می‌برم به خدای بزرگ از ستم ظالمان و نیرنگ حسودان و ظلم ظالمان؛ و سپاس می‌گویم او را برتر از سپاس سپاسگزاران. بار خدایا! تویی تنها بدون شریک و پادشاه بدون تملیک. ضدّیت نشود با حکم تو، و نزاع نشود در مُلک تو. از تو خواهم که درود فرستی بر محمّد، بنده تو و فرستاده تو و به من بدهی از سپاسگزاری نعمت‌هایت آنچه که بدان، مرا به نهایت رضایت و خشنودی خودت برسانی، و این که کمک کنی رضایت و خشنودی خودت برسانی، و این که کمک کنی مرا بر طاعت و فرمانبری خودت و ملازم بودن به عبادت و بندگی‌ات و شایستگی برای ثواب و پاداش تو به وسیله لطف و عنایت خودت؛ و رحم کنی بر من که مرا بازداری از گناهانت و عنایت خودت؛ و رحم کنی بر من که مرا بازداری از گناهانت تا زنده‌ام، و توفیقم دهی به آنچه سودم رساند تا عمرم دهی، و این که به کتاب خودت سینه‌ام را گشایش دهی، و به وسیله خواندن قرآن، گناهم را بریزی، و ببخشی به من سلامتی را در دین و جانم، و این که هراسناک نکنی از من، اهل انس مرا، و تمام کنی احسان خودت را در باقی مانده عمرم، چنانچه احسان کردی در گذشته آن،ای مهربان‌ترینِ مهربانان! 2. زیارت پیامبر اکرم (ص) بِسْمِ اللَّهِ‌الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‌ اَشْهَدُ اَنْ لا اِلهَ اِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَریکَ لَهُ وَاَشْهَدُ اَنَّکَ رَسُولُهُ وَاَنَّکَ مُحَمَّدُ بْن عَبْدِ اللَّهِ وَاَشْهَدُ اَنَّکَ قَدْ بَلَّغْتَ رِسالاتِ رَبِّکَ وَنَصَحْتَ لِاُمَّتِکَ وَجاهَدْتَ فی‌ سَبیلِ اللَّهِ بِالْحِکْمَةِ وَالمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِوَاَدَّیْتَ الَّذی‌ عَلَیْکَ مِنَ الْحَقِّ وَاَنَّکَ قَدْ رَؤُفْتَ بِالْمُؤْمِنینَ وَغَلَظْتَ عَلَی الْکافِرینَ وَعَبَدْتَ اللَّهَ مُخْلِصاً حَتّی‌ اَتیکَ الیَقینُ فَبَلَغَ اللَّهُ بِکَ اشَرَفَ مَحَلِّ الْمُکَرَّمینَ اَلْحَمْدُ للَّهِ‌ِ الَّذِی اسْتَنْقَذَنا بِکَ مِنَ الشِّرْکِ وَالضَّلالِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی‌ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَاجْعَلْ صَلَواتِکَ وَصَلَواتِ مَلائِکَتِکَ وَاَنْبِیآئِکَ الْمُرْسَلینَ وَعِبادِکَ الصَّالِحینَ وَاَهْلِ السَّمواتِ وَ الْأَرَضینَ وَمَنْ سَبَّحَ لَکَ یا رَبَّ الْعالَمینَ مِنَ‌الْأَوَّلینَ‌وَالْاخِرینَ عَلی‌ مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ وَرَسُولِکَ وَنَبِیِّکَ وَاَمینِکَ وَنَجِیبِکَ وَحَبیبِکَ وَصَفِیِّکَ وَ صِفْوَتِکَ وَخآصَّتِکَ وَخالِصَتِکَ وَخِیَرَتِکَ مِنْ‌خَلْقِکَ وَاَعْطِهِ الْفَضْلَ وَ الْفَضیلَةَ وَالْوَسیلَةَ وَالدَّرَجَةَ الرَّفیعَةَ وَابْعَثْهُ مَقاماً مَحَمْوُداً یَغْبِطُهُ بِهِ‌الْأَوَّلُونَ وَالْاخِرُونَ اَللّهُمَّ اِنَّکَ قُلْتَ وَلَوْ اَنَّهُمْ اِذْ ظَلَمُوا اَنْفُسَهُمْ جآؤُکَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَلَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحیماً اِلهی‌ فَقَدْ اَتَیْتُ نَبِیَّکَ مُسْتَغْفِراً تآئِباً مِنْ ذُنُوبی‌ فَصَلِّ عَلی‌ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَ اْغِفْرها لی‌ یا سَیِّدَنا اَتَوَجَّهُ بِکَ وَبِاَهْلِ بَیْتِکَ اِلَی‌اللَّه تَعالی‌ رَبِّکَ وَرَبّی‌ لِیَغْفِرَ لی‌ پس سه مرتبه بگو اِنَّا للَّهِ‌ِ وَاِنَّا اِلَیْهِ راجِعُونَ پس بگو اُصِبْنا بِکَ یا حَبیبَ قُلُوبِنا فَما اَعْظَمَ‌الْمُصیبَةَ بِکَ حیَْثُ انْقَطَعَ عَنَّا الْوَحْیُ وَحَیْثُ فَقَدْناکَ فَاِنَّا للَّهِ‌ِ وَاِنَّا اِلَیْهِ راجِعُونَ یا سَیِّدَنا یا رَسُولَ اللَّهِ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَیْکَ وَعَلی‌ آلِ بَیْتِکَ الطَّاهِرینَ هذا یَوْمُ السَّبْتِ وَهُوَ یَوْمُکَ وَاَنَا فیهِ ضَیْفُکَ وَجارُکَ فَاَضِفْنی‌ وَاَجِرْنی‌ فَاِنَّکَ کَریمٌ تُحِبُّ الضِّیافَةَ وَمَأْمُورٌ بِالْإِجارَةِ فَاَضِفْنی‌ وَاَحْسِنْ ضِیافَتی‌ وَاَجِرْنا وَاَحْسِنْ اِجارَتَنا بِمَنْزِلَةِ اللَّهِ عِنْدَکَ وَعِنْدَ آلِ بَیْتِکَ وَبِمَنْزِلَتِهِمْ عِنْدَهُ وَبِما اسْتَوْدَعَکُمْ مِنْ عِلْمِهِ فَاِنَّهُ اَکْرَمُ الْأَکْرَمینَ! شهادت می‌دهم که خدایی جز خدای یگانه نیست، شریکی برای او نیست؛ و گواهی می‌دهم که تو رسول او هستی، و تو محمّد، فرزند عبداللَّه هستی؛ و گواهی می‌دهم که تو رسانیدی پیام‌های پروردگارت را، و اندرز دادی امنیّت را، و جهاد کردی در راه خدا به حکمت و پند نیکو، و ادا کردی آنچه به عهده‌ات بود از حقّ؛ و تو به مؤمنان، مهربانی و بر کافران، سختگیری؛ و بندگی کردی خدا را با اخلاص، تا یقین برایت آمد و خدا تو را به اشرف مقام مکرّمان رسانید. سپاس خدا را که ما را به وسیله تو از شرک و گمراهی رها ساخت. بار خدایا!درود فرست بر محمّد و آل او؛ و مقرّر فرما درودهای خود و درودهای فرشتگان پیامبران و رسولان و بندگان شایسته خودت را و اهل آسمان‌ها و زمین‌ها و هر که تو را تسبیح گوید، ای پروردگار جهانیان، از اوّلین و آخرین، بر محمّد، بنده‌ات و رسولت و پیامبرت و امین خودت و نجیبت و دوستت و برگزیده‌ات و بنده پاک و مخصوص درگاهت و خاصّ و خالص تو و بهترین از خَلقت؛ و عطا کن به او برتری و فضیلت و وسیله شفاعت و درجه بلند، و برسان او را به مقام ستوده‌ای که رشک برند. بر او اوّلین و آخرین. خدایا! تو گفته‌ای اگر آنها گاهی که بر خود ستم می‌کردند، نزد تو می‌آمدند و از تو آمرزش می‌خواستند و رسول هم آمرزش آنها را می‌خواست، هر آینه، خدا را بسیار توبه‌پذیر و مهربان، می‌یافتند. خدایا! من برای توبه و آمرزش از گناه، نزد پیغمبرت آمدم. پس رحمت فرست بر محمّد و آلش، و گناهانم را بیامرز. ای سرور ما! رو به تو دارم و به خاندان تو و به سوی خدای تعالی‌ روم که پرودرگار تو و پروردگار من است تا بیامرزد مرا. سپس سه مرتبه بگو: ما از خداییم و به سوی او برمی‌گردیم. پس بگو: سوگوار توایم ای حبیب دل‌های ما! چه اندازه بزرگ است سوگواری بر تو که وحی از ما بُریده شد و تو را از دست دادیم. پس به درستی که ما از خداییم و به سوی او برمی‌گردیم. ای سرور ما، ای رسول خدا، صلوات و درود خدا بر تو خاندان پاک تو! امروز، شنبه است و آن، روز توست و من در آن، مهمان تو هستم و پناهنده توام. پس مهمان نوازی کن و مرا پناه دادن هستی. مهمان نوازی‌ام کن و خوب پذیرایی‌ام کن، و پناهم بده و خوب نگهداری‌ام کن به منزلتِ خدا نزد تو و نزد خاندانت، و به مقامی که نزد او دارید، و به آن علمی که به شما سپرده؛ زیرا او کریم‌ترینِ کریمان است. 3. حضور بر مزار شهدا در روایتی آمده است که حضرت زهرا(س)، روزهای شنبه صبح بر مزار شهدا حاضر می‌شد. 4. خواندن سوره‌های اخلاص، ناس و فلق 5. تسبیحِ مخصوص این روز: بِسْمِ اللَّهِ‌الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‌ سُبْحانَ الإِلهِ الْحَقِّ سُبْحانَ القابِضِ الْباسِطِ، سُبْحانَ الضَّآرَّ النَّافِعِ، سُبْحانَ القاضِی بِالحَقِّ، سُبْحانَهُ وَبِحَمْدِهِ سُبْحانَ العَلِیِّ الْأَعْلَی‌، سُبْحانَ مَنْ عَلا فِی الاهَوَآءِ، سُبْحانَهُ وَتَعالی‌، سُبْحانَ الْحَسَنِ الْجَمِیلِ، سُبْحانَ الرَّؤُوفِ الرَّحِیمِ، سُبْحانَ الْغَنِیِّ الْحَمِیدِ، سُبْحانَ‌الْخالِقِ الْبارِئ، سُبْحانَ الرَّفِیعِ الْأَعْلَی‌، سُبْحانَ الْعَظِیمِ، سُبْحانَ مَنْ هُوَ هکَذَا وَلاا هکَذَا یَکُونُ غَیْرُهُ، سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ لِرَبِّیَ الْحَیَّ الْحَلِیمِ،سُبْحانَ رَبِّیَ الْعَظِیمِ وَبِحَمْدِهِ، سُبْحانَ مَنْ هُوَ دَآئِمٌ لَا یَسْهُو، سُبْحانَ مَنْ هُوَ قَآئِمٌ لَایَلْهُو، سُبْحانَ مَنْ هُوَ غَنِیٌّ لَایَفْتَقِرُ،سُبْحانَ مَنْ تَوَاضَعَ کُلُ شَیْ‌ءٍ لِعَظَمَتِهِ، سُبْحانَ مَنْ ذَلَّ کُلُّ شَیْ‌ءٍ لِعِزَّتِهِ، سُبْحانَ مَنِ اسْتَسْلَمَ کُلُّ شَیْ‌ءٍ لِقُدْرَتِهِ، سُبْحانَ مَنْ خَضَعَ کُلُّ شَیْ‌ءٍ لِمُلْکِهِ، سُبْحانَ مَنِ انْقَادَتْ لَهُ الْأُمُورُ بِأَزِمَتِّهَا.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

آیت الله سبحانی؛ جوانان برای حفظ اعتقادات خود به علمای اسلام رجوع کنند

آیت الله سبحانی؛ جوانان برای حفظ اعتقادات خود به علمای اسلام رجوع کنند

آیت الله جعفر سبحانی، دیروز در مسجد مقدس جمکران گفت: با جداشدن فرهنگ مهدویت و انتظار از تفکر دینی ما، چیزی از عقیده شیعی باقی نمی ماند.
رفع دغدغه‌های معاصر با بهره‌گیری از آموزه‌های دینی

رفع دغدغه‌های معاصر با بهره‌گیری از آموزه‌های دینی

جدا از تمرکز بسیاری از رسانه بر دیدار میان پادشاه عربستان و پاپ، گروه‌ها، جوامع و نهادهای دینی طی هفته ای که گذشت به بررسی سهم خود در بحران ایدز، زمینه های تازه همکاری، عرفان و رابطه علم و دین تمرکز کردند تا فصل تازه ای از دغدغه های معاصر خود را با بهره گیری از آموزه های دینی برطرف کنند .

پر بازدیدترین ها

قرآن و روزه از نگاه مهاتما گاندی

قرآن و روزه از نگاه مهاتما گاندی

" موهنداس کرمچند گاندهی " ، مشهور به " مهاتما گاندی " (1948-1869) رهبر بزرگ استقلال هند از یوغ استعمار انگلیس، از معدود رهبرانی بود که از روشهای معمول در مبارزات آزادیبخش استفاده نکرد، بلکه با سلاح عشق و ایمان و اهرم مبارزه منفی توانست به سلطه بی چون و چرای استعمار در کشورش پایان بخشد.
No image

اعمال شب نیمه‌ی شعبان

No image

حج اقساطی جایز نیست

No image

اساس نواندیشی دینی ترکیب تغییر و ثبات است

استاد مطالعات اسلامی دانشگاه مک گیل در نشستی که عصر امروز در مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران برگزار شد، گفت: مبنای جامعه‌شناختی نواندیشان دینی دو اصل تغییر و مداومت هستند. در قرآن و سنت نیز اصل تغییر بر مبنای مداومت و حفظ سنت مورد تأیید قرار گرفته‌اند. به گزارش خبرنگار مهر، عصر امروز در نشست "نگاهی به افکار فقهی و درون فقهی نواندیشان دینی معاصر" که در مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران برگزار شد، دکتر احمد کاظمی موسوی، استاد مطالعات اسلامی دانشگاه مک گیل، به اندیشه‌های پنج نواندیش دینی در عصر حاضر، محمد اقبال لاهوری، محمود طه، ابوسلیمان، طه جابر و نصر حامد ابوزید پرداخت. دکتر کاظمی سخن خود را با اشاره به مبنای جامعه‌شناختی نواندیشان دینی آغاز کرد و آن را دو اصل تغییر و مداومت خواند و گفت: در قرآن و سنت نیز اصل تغییر بر مبنای مداومت و حفظ سنت مورد تأیید قرار گرفته‌اند و این اندیشمندان برای جلوگیری از تغییرات ناگهانی و انقلاب در اندیشه‌ها به تفسیر و نواندیشی می‌پردازند. وی که سالها به عنوان استاد دانشگاه مالزی به تدریس مطالعات اسلامی می‌پرداخته، در ادامه مهمترین شاخص اندیشه‌های محمد اقبال لاهوری را تأکید او بر خودباوری خواند و گفت: اقبال معتقد است که اگر انسان به خودش باور نداشته باشد، نمی‌تواند به سوژه مدرن بدل شود و همواره به صورت ابژه باقی می‌ماند. درحالی‌که در اصول دینی ما نیز بر بازگشت به خود تأکید شده است. او در کتاب "اسرار خودی"، به این موضوع با توجه به دو بحث انسان به عنوان خلیفه خدا در زمین و تخلق انسان به خلق خدا تأکید می‌کند. دکتر کاظمی سپس با تأکید بر اینکه از نگاه اقبال، با ختم نبوت عقل جانشین وحی می شود، به معرفی اندیشه‌های محمود طه، نواندیش سودانی پرداخت و گفت: محمود طه با رساله "رساله الثانویه"، که غوغایی در جهان عرب به پا کرد، کوشید نشان دهد که در اسلام عقیده به مساوات و عدالت طبی اصل است و انسانها، زن و مرد در پیشگاه خدا یکسانند. وی با اشاره به روش تفسیر طه از آیات مکی و مدنی قرآن، به تأثیر او بر دیگر نواندیش مسلمان، عبدالحمید ابوسلیمان اشاره کرد و گفت: ابوسلیمان که مدتها رئیس دانشگاه بین المللی مالزی بوده، همچون نقیب العطاس بحث اسلامی کردن علوم را دنبال می‌کرده و با تأکید بر اصول ضرورت و تلفیق، بر اهمیت نواندیشی در اصول فقهی اسلامی صحه می‌گذارد. دکتر کاظمی به تأثیر اندیشه‌های ابواسحاق شاطبی بر تفکر ابوسلیمان تأکید کرد و گفت: شاطبی انسان بسیار متدینی بوده که در دو کتاب "مقاصد الشریفه" و "الموافقات" کوشیده با تفاسیر قشری از کتاب و سنت مخالفت کند. ابوسلیمان با تأکید بر اصل تلفیق معتقد است که بحران فکری مسلمانان در عصر جدید تحجر و ناتوانی از تلفیق با شرایط جدید است. او به‌خصوص در روابط بین‌الملل به فقه شافعی نقد دارد و از تفاسیر جنگ‌طلبانه پرهیز دارد. دکتر کاظمی در ادامه به اندیشه‌های طه جابر الفیاض العوانی، متفکر عراقی پرداخت و گفت: عوانی که دانش آموخته الازهر است، معتقد است که اصول فقه مهمترین منبع برای فهم منابع اسلامی هستند، اما برای فهم درست از آن باید سه کار صورت بگیرد: نخست درک درست سنت، دوم تشکیل شورای علما که متاسفانه صورت نگرفته است و سوم فهم مقاصد شریعت در بستر آنها. دکتر کاظمی بخش پایانی سخن خود را به معرفی اجمالی اندیشه‌های نصر حامد ابوزید، متفکر مصری مقیم هلند اختصاص داد و عنصر محوری در اندیشه او را وارد کردن هرمنوتیک به تفسیر متون و نصوص دینی خواند و گفت: ابوزید معتقد است که تمدن اسلامی، تمدن متن است، بر خلاف تمدن یونانی که تمدن عقل است و این را از سیره امام علی(ع) نیز می‌توان استنباط کرد. وی گفت: ابوزید همچون پیتر نورث راس، معتقد است که فهم یک متن با خواندنش شروع نمی‌شود بلکه پیشتر با گفتگویی آغاز می‌شود که آن متن با فرهنگی که ادراک خواننده را تشکیل می‌دهد، شروع می‌شود. وی بر این اساس معتقد است که سه عامل باعث بدفهمی ما از دیالوگ نص با خودمان می‌شوند: نخست اشتباه گرفتن دلالت لغوی با دلالت شرعی، دوم تفسیر نادرست آیات مدنی و مکی که به نظریه اشاعره در مورد لوح محفوظ منجر شده است و سوم آشفته شدن بستر محتوایی آیات. دکتر کاظمی در پایان گفت: از نظر ابوزید، منطوق آیات قرآن بسته به ثابت است، اما مفهوم آنها قابل فهم در هر عصری است و با این حساب مسلمانان همیشه در تاریخ بسته به ضرورت، مناسبت، مقاصد و اولویت ها به اجتهاد در نص و تعویق بعضی از نصوص می‌پرداخته‌اند.
Powered by TayaCMS