دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

جُعاله

No image
جُعاله

جعاله، جاعل، عامل، قرارداد، ايقاع، مال الجعل، جايز، فسخ، بطلان

نویسنده : محمد اله ياري

واژه‌ی جعاله در لغت به معنای اجرت و دستمزد به‌کار می‌رود[1] و در اصطلاح حقوقی به دو معنا به‌کار می‌رود؛ معنای اول در جایی است که فردی چیزی را گم کرده است و برای یابنده‌ی آن پاداش و جایزه‌ای تعیین می‌کند در این‌جا، بین این فرد و کسی که به دنبال پیدا کردن آن چیز می‌رود قراردادی[2] شکل می‌گیرد که به آن جعاله می‌گویند. در این قرارداد به کسی که جایزه را تعیین می‌کند جاعل و به کسی که عمل مورد نظر جاعل را انجام می‌دهد، عامل و به پاداش تعیین شده، مال‌الجُعل یا جُعل می‌گویند.[3]

گاهی نیز به همین پاداش تعیین شده هم، جعاله گفته می‌شود و این معنای دوم واژه‌ی جعاله است .[4] برای مثال دامداری که در جستجوی گوسفند گمشده‌ی خویش در کوهستان است، اعلام می‌کند که هر کس تا فردا صبح گوسفند گمشده را پیدا کند و تحویل بدهد، صد هزار تومان پاداش می‌گیرد. بر همین اساس چوپانی شجاع این پیشنهاد را می‌پذیرد و شبانه راهی کوهستان می‌شود. در این حالت یک قرارداد بین دامدار و چوپان بسته می‌شود که به آن جعاله می‌گویند.[5]

اقسام جعاله

جعاله از جهت این‌که عامل یا عاملان آن مشخص یا نامشخص باشند بر دو نوع جعاله‌ی خاص و جعاله‌ی عام تقسیم می‌شود.

1- جعاله‌ی خاص

در جعاله‌ی خاص، پیشنهاد قرارداد جعاله به شخص یا اشخاص مشخصی داده می‌شود و به همین دلیل نیز پذیرفتن این پیشنهاد از سوی اشخاص دیگر باعث ایجاد قرارداد جعاله نمی‌شود.[6] برای مثال معلمی به یکی از شاگردانش یا به تعداد معینی از آن‌ها می‌گوید که اگر فلان مسأله را حل کنند یک دوربین عکاسی جایزه می‌گیرند. شاگردان با قبول این پیشنهاد اقدام به حل آن مسأله می‌کنند. در چنین حالتی یک قرارداد جعاله‌ی خاص شکل گرفته است.

2- جعاله‌ی عام

درجعاله‌ی عام آن‌چه برای پیشنهاد دهنده‌ی جعاله مهم است، رسیدن به نتیجه‌ی مورد نظرش است و برایش اهمیتی ندارد که چه کسی آن را قبول می‌کند و انجام می‌دهد؛ به همین دلیل، پیشنهاد خود را به عموم ارایه می‌دهد و پایبند می‌شود که هر کس آن را قبول کرد و انجام داد پاداش مورد نظر را به او بدهد. برای مثال شخصی اسب مورد علاقه‌اش را گم کرده است وآگهی می‌دهد که هر کس آن را بیابد و به وی تحویل دهد پانصد هزار تومان به او خواهد داد. در این حالت، پیشنهاد دهنده، پیشنهاد خود را به شخص یا گروه خاصی ارایه نکرده است.[7]

باید توجه داشت که چه در جعاله‌ی عام و چه در جعاله‌ی خاص قرارداد وقتی شکل می‌گیرد که شخص معینی، انجام عمل مورد نظر را قبول کند و آن را انجام دهد.[8]

ماهیت[9] جعاله

برای بررسی ماهیت جعاله باید سه اصطلاح را به عنوان مقدمه توضیح داد: عمل حقوقی- قرارداد یا عقد- ایقاع.

عمل حقوقی: منظور ازعمل حقوقی کارهای ارادی است که به منظور ایجاد اثر حقوقی خاصی انجام می‌شود و قانون نیز آن اثر حقوقی را برای آن عمل، در نظر می‌گیرد. برای مثال اگر کسی کتابی را به دیگری بدهد و قصد و اراده‌اش از این‌کار هدیه کردن آن کتاب باشد قانون برای این عمل، آثار هدیه را در نظر می‌گیرد یعنی از آن به بعد، شخص هدیه‌گیرنده را مالک آن کتاب می‌شناسد.

خود اعمال حقوقی، بر دو نوع‌اند: 1-قرارداد (یا عقد) 2- ایقاع.[10]

1-قرارداد (یا عقد)

بر طبق ماده‌ی 183 قانون مدنی، قرارداد یا عقد یک عمل حقوقی است که برای ایجاد آن نیاز به توافق حداقل دو اراده است. برای مثال برای قرارداد فروش یک دستگاه اتومبیل دو اراده‌ی فروشنده و خریدار باید با هم به توافق برسند تا قرارداد فروش ایجاد شود.[11]

2- ایقاع

ایقاع درلغت به معنای واقع ساختن است[12] و در اصطلاح حقوقی، به دسته‌ای از اعمال حقوقی گفته می‌شود که برای ایجاد آن‌ها، یک اراده کافی است. برای مثال صرف‌نظر کردن از بدهی، توسط طلبکار که فقط نیازمند اراده‌ی طلبکار است و اراده‌ی بدهکار تأثیری در آن ندارد.[13]

با روشن شدن اصطلاحات مذکور، می‌توان به بررسی ماهیت جعاله پرداخت؛ البته باید به این نکته توجه کرد که در مورد ماهیت جعاله بین فقها و همچنین بین حقوقدانان اختلاف نظر وجود دارد؛ توضیح آن‌که عده‌ای جعاله را "قرارداد" و عده‌ای آن را "ایقاع" می‌دانند[14].

شرایط قرارداد جعاله

شرایط قرارداد جعاله در دو بخش قابل بررسی است.

1- شرایط طرفین قرارداد جعاله

برای بررسی شرایط قرارداد جعاله باید چند اصطلاح را به عنوان مقدمه مورد بررسی قرارداد که عبارتند از:

اَهْلیّت: اهلیت در لغت عبارت است از داشتن لیاقت و صلاحیت برای انجام کاری[15]و در اصطلاح حقوقی عبارت است از صلاحیتی که شخص باید طبق قانون داشته باشد تا بتواند دارای حقی شود یا حقی را اجرا کند.[16]

صغیر ممیز در اصطلاح حقوقی،[17] به کودکی گفته می‌شود که قوای فکری‌اش تا حدی پرورش یافته که خوب را از بد و نفع را از ضرر تا حدودی تشخیص می‌دهد.[18]

حالا نوبت به بررسی شرایط طرفین جعاله می‌رسد که باید آن را در دو بخش بررسی کرد: الف) شرایط مربوط به جاعل ب) شرایط مربوط به عامل.

الف) شرایط مربوط به جاعل: جاعل باید دارای اهلیت باشد یعنی بالغ[19] ، عاقل[20] و رشید [21]باشد تا بتواند به لحاظ قانونی پایبند به پرداخت پاداش باشد و تعهد پرداخت آن را به گردن بگیرد.[22]

ب) شرایط مربوط به عامل: در جعاله لازم نیست که عامل اهلیت کاملی داشته باشد؛ بر این اساس اگر عامل، غیر رشید یا صغیر ممیز باشد، قرارداد جعاله صحیح است اما تنها شرطی که در مورد او وجود دارد این است که بتواند کار مورد نظر جاعل را انجام دهد.[23] در مقابل، اگر عامل مجنون یا صغیر غیر‌ممیز باشد، قرارداد جعاله باطل خواهد بود.[24]

2.شرایط مورد(موضوع) قرارداد جعاله

قرارداد جعاله دارای دو مورد (موضوع) است: 1- عمل مورد نظر جاعل 2- پاداش عمل یا مال الجعل. به هر حال در رابطه با موضوع جعاله سه شرط مهم وجود دارد که یکی از آن‌ها، هم به عمل و هم به پاداش و دو تای دیگر صرفاً به عمل مربوط است.

شرط اول- موضوع جعاله (چه عمل و چه پاداش) باید تا حدودی برای طرف‌های قرارداد مشخص باشد: به‌طور کلی، موضوع جعاله (چه عمل و چه پاداش)، لازم نیست که از هر جهت کاملاً مشخص و معین باشد هر چند کاملاً مجهول هم نباید باشند.[25]

برای مثال فردی به دیگری می‌گوید که اگر کیف پول گمشده‌ی مرا پیدا کنی نیمی از پول درون آن را به تو پاداش می‌دهم و طرف مقابل نیز قبول می‌کند . در چنین حالتی به طور دقیق مشخص نیست که عامل برای انجام موضوع قرارداد چه مقدار وقت صرف خواهد کرد و با چه میزان فعالیت، موفق به پیدا کردن مال گمشده خواهد شد؛ همان‌طور که میزان دقیق پول موجود در کیف نیز مشخص نمی‌باشد.

البته باید توجه داشت که امکان مجهول ماندن موضوع جعاله تا جایی وجود دارد که قاضی بتواند حق و حقوق طرفین را مشخص کند و طبق آن حکم دهد.[26]

شرط دوم- عمل باید مشروع و عقلایی باشد: عملی که به موجب جعاله انجام می‌شود باید مشروع و عُقلایی باشد.[27]مطابق ماده‌ی 570 قانون مدنی، جعاله در مورد عمل نامشروع و غیر عقلایی باطل است مانند آن‌که شخص "الف" اعلام کند: هر کس اتومبیل شخص "ب" را بدزدد به او صد هزار تومان خواهم داد.

شرط سوم- یکی دیگر از شرایط موضوع جعاله آن است که، عملی که انجام شده، نباید بر عامل واجب بوده باشد[28]زیرا در برابر انجام تکلیف، نمی‌توان پاداش گرفت. برای مثال اگر عامل، اتومبیل جاعل را دزدیده باشد موظف است آن را به صاحبش بازگرداند و نمی‌تواند در قبال تحویل آن به جاعل، از او تقاضای پاداش نماید.

احکام و آثار جعاله

در ابتدا باید یک تقسیم‌بندی از قرارداد‌ها را به عنوان مقدمه بیان کرد. بر طبق یک تقسیم‌بندی، قراردادها به دو نوع "لازم"[29] و "جایز"[30] تقسیم می‌شوند. قرارداد لازم قراردادی است که هیچ‌یک از طرفین، بدون رضایت طرف مقابل و بدون علت قانونی حق بر هم زدن آن را ندارد ولی در قرارداد جایز هر یک از طرفین می‌توانند بدون رضایت طرف مقابل، هر وقت بخواهد، قرارداد را بر هم بزند.[31]

در هر حال مهم‌ترین احکام و آثار جعاله را می‌توان شامل موارد ذیل دانست:

1- جعاله یک قرارداد جایز است.[32]

2- مالی که قرارداد جعاله به خاطر آن بسته می‌شود از وقتی‌که به دست عامل می‌اُفتد تا موقعی که به جاعل تحویل داده می‌شود، "به عنوان امانت" در اختیار عامل است؛ بنا‌بر‌این، عامل تا وقتی‌که در نگه‌داری آن، کم کاری یا زیاده‌روی نکند، مسئول خسارات به‌بار آمده نخواهد بود.[33]

3- عامل وقتی شایسته‌ی دریافت پاداش است که موضوع جعاله را به جاعل تحویل بدهد یا عمل مورد جعاله را انجام دهد.[34]

فسخ جعاله

زمانی‌که یکی از طرف‌های قرار‌داد به‌صورت یک‌جانبه و بدون آن‌که موافقت طرف دیگر قرارداد لازم باشد، قرارداد را بر‌هم بزند، می‌گویند که او قرار‌داد را فسخ کرده است. در اصطلاح حقوقی به اختیار این شخص برای بر‌هم زدن قرار‌داد، "خیار فسخ" یا "خیار" می‌گویند.[35]

در رابطه با فسخ جعاله سه حالت قابل تصور است:

1- فسخ جعاله قبل از انجام عمل

زمانی‌که قرارداد جعاله، قبل از انجام عمل یا پیدا کردن مال، توسط یکی از طرفین فسخ شود عامل نمی‌تواند انتظار دریافت پاداش را داشته باشد زیرا پاداش در مقابل کار است و عامل کاری نکرده تا شایستگی پاداش داشته باشد؛[36]

2- فسخ جعاله حین انجام عمل

اگر قرارداد جعاله در حین انجام آن توسط عامل، از طرف جاعل فسخ شود، عامل شایستگی دریافت پاداش مقرر شده در قرارداد جعاله راندارد ولی شایستگی دریافت مزد عمل خود را دارد [37](به این دستمزد، اجرت‌المثل می‌گویند)[38] زیرا آن عمل با اجازه‌ی جاعل انجام شده و عمل هر انسانی محترم و دارای ارزش است[39] بعلاوه در این حالت، سبب به نتیجه نرسیدن عمل، خود جاعل است[40].

3- فسخ جعاله در حین انجام عمل

اگر عامل، در میانه‌ی انجام کار، کارش را رها کند چون به میل خود عمل را رها کرده است، شایستگی دریافت پاداش تعیین شده را ندارد[41] مگر در موردی‌که عمل مورد توافق، دارای اجزای متفاوت و مستقلی باشد، که در این‌صورت چه فسخ از سوی عامل باشد و چه از سوی جاعل، عامل شایسته‌ی پاداش قسمتی از عمل که آن را انجام داده است، می‌باشد.[42] برای مثال، کسی‌که رنگ‌آمیزی اتاق و آشپزخانه و راهرو‌‌ها را با قرارداد جعاله بر عهده‌ی نقاشی می‌گذارد. نقاش بعد از رنگ کردن آشپزخانه و راهرو‌ها، قرارداد را فسخ می‌کند. در چنین وضعیتی، عامل، به‌نسبت بخش رنگ‌آمیزی‌شده، شایسته‌ی دریافت پاداش خواهد بود؛ البته اگر به‌سبب فسخ قرارداد، خسارتی به یکی از طرفین وارد شود، خسارت مذکور باید جبران شود.[43]

بطلان قرارداد جعاله

بطلان در لغت به معنای باطل شدن، فاسد شدن و ضایع شدن می‌باشد[44] و در اصطلاح حقوقی، حالتِ قراردادی است که، بر طبق قانون وجود خارجی ندارد و به هیچ عنوان نمی‌توان برای آن اثری در نظر گرفت.[45] برای مثال اگر قرارداد جعاله به‌علت نداشتن یکی از شرایط لازم برای آن، ایجاد نشود اصطلاحاً گفته می‌شود که جعاله باطل است.

در چنین حالتی باید توجه کرد که اگر قرارداد جعاله باطل بوده و بعد از انجام تمام یا قسمتی از عمل، عامل شایسته‌ی دریافت پاداش مقرر در قرارداد جعاله نیست ولی اجرت‌المثل کار‌هایی را که انجام داده است خواهد گرفت؛ اعم از این‌که عامل از بطلان قرارداد آگاه باشد یا نباشد همان‌طور که فرقی نمی‌کند که جاعل، از بطلان قرارداد آگاه باشد یا نباشد.[46]

مقاله

نویسنده محمد اله ياري
جایگاه در درختواره حقوق خصوصی - آیین دادرسی مدنی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

آیت الله سبحانی؛ جوانان برای حفظ اعتقادات خود به علمای اسلام رجوع کنند

آیت الله سبحانی؛ جوانان برای حفظ اعتقادات خود به علمای اسلام رجوع کنند

آیت الله جعفر سبحانی، دیروز در مسجد مقدس جمکران گفت: با جداشدن فرهنگ مهدویت و انتظار از تفکر دینی ما، چیزی از عقیده شیعی باقی نمی ماند.
رفع دغدغه‌های معاصر با بهره‌گیری از آموزه‌های دینی

رفع دغدغه‌های معاصر با بهره‌گیری از آموزه‌های دینی

جدا از تمرکز بسیاری از رسانه بر دیدار میان پادشاه عربستان و پاپ، گروه‌ها، جوامع و نهادهای دینی طی هفته ای که گذشت به بررسی سهم خود در بحران ایدز، زمینه های تازه همکاری، عرفان و رابطه علم و دین تمرکز کردند تا فصل تازه ای از دغدغه های معاصر خود را با بهره گیری از آموزه های دینی برطرف کنند .

پر بازدیدترین ها

قرآن و روزه از نگاه مهاتما گاندی

قرآن و روزه از نگاه مهاتما گاندی

" موهنداس کرمچند گاندهی " ، مشهور به " مهاتما گاندی " (1948-1869) رهبر بزرگ استقلال هند از یوغ استعمار انگلیس، از معدود رهبرانی بود که از روشهای معمول در مبارزات آزادیبخش استفاده نکرد، بلکه با سلاح عشق و ایمان و اهرم مبارزه منفی توانست به سلطه بی چون و چرای استعمار در کشورش پایان بخشد.
No image

اعمال شب نیمه‌ی شعبان

No image

حج اقساطی جایز نیست

No image

اساس نواندیشی دینی ترکیب تغییر و ثبات است

استاد مطالعات اسلامی دانشگاه مک گیل در نشستی که عصر امروز در مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران برگزار شد، گفت: مبنای جامعه‌شناختی نواندیشان دینی دو اصل تغییر و مداومت هستند. در قرآن و سنت نیز اصل تغییر بر مبنای مداومت و حفظ سنت مورد تأیید قرار گرفته‌اند. به گزارش خبرنگار مهر، عصر امروز در نشست "نگاهی به افکار فقهی و درون فقهی نواندیشان دینی معاصر" که در مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران برگزار شد، دکتر احمد کاظمی موسوی، استاد مطالعات اسلامی دانشگاه مک گیل، به اندیشه‌های پنج نواندیش دینی در عصر حاضر، محمد اقبال لاهوری، محمود طه، ابوسلیمان، طه جابر و نصر حامد ابوزید پرداخت. دکتر کاظمی سخن خود را با اشاره به مبنای جامعه‌شناختی نواندیشان دینی آغاز کرد و آن را دو اصل تغییر و مداومت خواند و گفت: در قرآن و سنت نیز اصل تغییر بر مبنای مداومت و حفظ سنت مورد تأیید قرار گرفته‌اند و این اندیشمندان برای جلوگیری از تغییرات ناگهانی و انقلاب در اندیشه‌ها به تفسیر و نواندیشی می‌پردازند. وی که سالها به عنوان استاد دانشگاه مالزی به تدریس مطالعات اسلامی می‌پرداخته، در ادامه مهمترین شاخص اندیشه‌های محمد اقبال لاهوری را تأکید او بر خودباوری خواند و گفت: اقبال معتقد است که اگر انسان به خودش باور نداشته باشد، نمی‌تواند به سوژه مدرن بدل شود و همواره به صورت ابژه باقی می‌ماند. درحالی‌که در اصول دینی ما نیز بر بازگشت به خود تأکید شده است. او در کتاب "اسرار خودی"، به این موضوع با توجه به دو بحث انسان به عنوان خلیفه خدا در زمین و تخلق انسان به خلق خدا تأکید می‌کند. دکتر کاظمی سپس با تأکید بر اینکه از نگاه اقبال، با ختم نبوت عقل جانشین وحی می شود، به معرفی اندیشه‌های محمود طه، نواندیش سودانی پرداخت و گفت: محمود طه با رساله "رساله الثانویه"، که غوغایی در جهان عرب به پا کرد، کوشید نشان دهد که در اسلام عقیده به مساوات و عدالت طبی اصل است و انسانها، زن و مرد در پیشگاه خدا یکسانند. وی با اشاره به روش تفسیر طه از آیات مکی و مدنی قرآن، به تأثیر او بر دیگر نواندیش مسلمان، عبدالحمید ابوسلیمان اشاره کرد و گفت: ابوسلیمان که مدتها رئیس دانشگاه بین المللی مالزی بوده، همچون نقیب العطاس بحث اسلامی کردن علوم را دنبال می‌کرده و با تأکید بر اصول ضرورت و تلفیق، بر اهمیت نواندیشی در اصول فقهی اسلامی صحه می‌گذارد. دکتر کاظمی به تأثیر اندیشه‌های ابواسحاق شاطبی بر تفکر ابوسلیمان تأکید کرد و گفت: شاطبی انسان بسیار متدینی بوده که در دو کتاب "مقاصد الشریفه" و "الموافقات" کوشیده با تفاسیر قشری از کتاب و سنت مخالفت کند. ابوسلیمان با تأکید بر اصل تلفیق معتقد است که بحران فکری مسلمانان در عصر جدید تحجر و ناتوانی از تلفیق با شرایط جدید است. او به‌خصوص در روابط بین‌الملل به فقه شافعی نقد دارد و از تفاسیر جنگ‌طلبانه پرهیز دارد. دکتر کاظمی در ادامه به اندیشه‌های طه جابر الفیاض العوانی، متفکر عراقی پرداخت و گفت: عوانی که دانش آموخته الازهر است، معتقد است که اصول فقه مهمترین منبع برای فهم منابع اسلامی هستند، اما برای فهم درست از آن باید سه کار صورت بگیرد: نخست درک درست سنت، دوم تشکیل شورای علما که متاسفانه صورت نگرفته است و سوم فهم مقاصد شریعت در بستر آنها. دکتر کاظمی بخش پایانی سخن خود را به معرفی اجمالی اندیشه‌های نصر حامد ابوزید، متفکر مصری مقیم هلند اختصاص داد و عنصر محوری در اندیشه او را وارد کردن هرمنوتیک به تفسیر متون و نصوص دینی خواند و گفت: ابوزید معتقد است که تمدن اسلامی، تمدن متن است، بر خلاف تمدن یونانی که تمدن عقل است و این را از سیره امام علی(ع) نیز می‌توان استنباط کرد. وی گفت: ابوزید همچون پیتر نورث راس، معتقد است که فهم یک متن با خواندنش شروع نمی‌شود بلکه پیشتر با گفتگویی آغاز می‌شود که آن متن با فرهنگی که ادراک خواننده را تشکیل می‌دهد، شروع می‌شود. وی بر این اساس معتقد است که سه عامل باعث بدفهمی ما از دیالوگ نص با خودمان می‌شوند: نخست اشتباه گرفتن دلالت لغوی با دلالت شرعی، دوم تفسیر نادرست آیات مدنی و مکی که به نظریه اشاعره در مورد لوح محفوظ منجر شده است و سوم آشفته شدن بستر محتوایی آیات. دکتر کاظمی در پایان گفت: از نظر ابوزید، منطوق آیات قرآن بسته به ثابت است، اما مفهوم آنها قابل فهم در هر عصری است و با این حساب مسلمانان همیشه در تاریخ بسته به ضرورت، مناسبت، مقاصد و اولویت ها به اجتهاد در نص و تعویق بعضی از نصوص می‌پرداخته‌اند.
Powered by TayaCMS