رابطه نیت و عمل صالح

عبادات افراد نیز بسته به آنكه صرفا برای تقرب به خدا باشند یا برای وصول به نعمت‌های اخروی یا نجات از رنج و عذاب‌های آن درجات مختلفی دارند.دین اسلام به نیت انسان توجه زیادی كرده و مبنای پذیرش اعمال انسان را نیت قرار داده است. در همین رابطه پیامبر اكرم (ص) می‌فرمایند: هركس بر پایه نیتش عمل می‌كند. اصولا انسان در گرو افعال اختیاری خویش است و اعمال در روح او تاثیر می‌گذارند و نتایج آنها به خود شخص باز می‌گردند. بدین دلیل ارزش افعال مساوی نیست، بلكه به تبع نتایج نیك و بد آنها برای فاعل متفاوت است. برخی كارها نیك نامیده می‌شوند و دسته دیگر سیء نام دارند.راهی كه با تبعیت از آن می‌توان به سعادت و كمال حقیقی دست یاقت، راه مستقیم، حق و هدایت نامیده می‌شود و راه‌های دیگر باطل و ضلالت هستند. راه حق تابع نظر فرد یا اكثرافراد نیست، بلكه مجموعه احكام عملی دین راه مستقیم را معرفی می‌كنند.مسلمانان در نیایش روزانه خود دست‌كم ده بار از خداوند می‌خواهند كه آنان را به راه مستقیم هدایت كند و در رسیدن به هدف یاری رساند.روش و اعمالی كه از نظر دین پذیرفته شده با سعادت حقیقی انسان تناسب دارند و نوع كار در ارزش امور اختیاری تاثیر دارد. اما مبدا افعال اختیاری و عامل اصلی در تعیین ارزش آنها نیت فاعل است و هر كس با انجام دادن هر عمل تنها به همان مرتبه ای می‌تواند دست یابد كه نیت آن را دارد.پیامبر اكرم (ص) می‌فرمایند: همانا اعمال به نیت‌هاست و بهره هر كس همان است كه نیت كرده است. پس هر كس به سوی خدا و رسولش هجرت كند، هجرتش به سوی خدا و رسول خواهد بود و هر كس به سوی دنیا هجرت كند بدان قصد كه به آن دست یابد یا به سوی زنی تا با او ازدواج كند پس هجرتش به سوی همان چیزی خواهد بود كه به سوی آن هجرت كرده است.

با ارزش‌ترین رفتارها

دو عامل در تعیین با ارزش ترین رفتارها مو ثر است. یكی خلوص نیت، یعنی انجام دادن كار تنها برای تقرب و كسب رضایت الهی، و دیگری انجام دادن كاری كه موجب درك نیازمندی كامل به خدا و موجب تامین بیشترین درجه رضایت الهی است. در اسلام، با توجه به درجات نیت، عملی كه ناشی از نیت خالصانه تقرب باشد، برترین و ارزشمندترین رفتار از جهت نیت دانسته شده است. امام علی (ع) می‌فرمایند: بهترین عمل آن است كه با اخلاص همراه باشد. عبادات افراد نیز بسته به آنكه صرفا برای تقرب به خدا باشند یا برای وصول به نعمت‌های اخروی یا نجات از رنج و عذاب‌های آن درجات مختلفی دارند.امام صادق (ع) می‌فرمایند: بندگان سه گروه اند؛ گروهی كه خدای عزوجل را از ترس عبادت كردند، كه آن عبادت بردگان است، گروهی كه خدای تبارك و تعالی را برای ثواب عبادت كردند، كه آن عبادت مزدبگیران است، و گروهی كه خدای عزوجل را به دلیل محبت و دوستی او عبادت كردند، كه آن عبادت آزادگان است، كه عبادت این گروه برترین نوع عبادت است. همچنین امام علی (ع) می‌فرمایند: معبود من، تو را نه از ترس مجازاتت عبادت كردم و نه به طمع پاداشت، بلكه چون تو را شایسته عبادت یافتم عبادتت كردم. در متون دینی، اعمال مختلفی از نظر شكل كار، در زمره برترین اعمال ذكر شده اند كه از جمله می‌توان برترین شكل اظهار بندگی، هدایت انسان‌ها به راه راست و خیرخواهی برای بندگان خدا را برشمرد.پیامبر اكرم (ص) می‌فرمایند: محبوب ترین بندگان نزد خداوند كسی است كه سودمندترین آنان برای بندگان او، و استوارترین ایشان در برپایی حق او باشد.

ضد ارزش‌ترین رفتارها

اعمالی كه موجب اعراض و روی برتافتن از خدا و مقابله با او باشند، شرك، نفاق و تكبر در برابر خداوند و نیز بی توجهی به كسانی كه نیازمند محبت و یاری ما هستند و گمراه كردن انسان ها، از جمله بدترین اعمال به شمار رفته اند و كسانی كه مرتكب چنین اعمالی می‌شوند ستمكارترین انسان‌ها و مبغوض ترین افراد نزد خداوندند.قرآن كریم در سوره سجده می‌فرماید: كیست ستمكارتر از كسی كه آیات پروردگارش به او یاد آوری شد، سپس از آنها روی برتافت.

اصول تربیت کودکان

کودکان دارای اعتماد به نفس در كار كردن بهتر می‌توانند تمركزكنند، قدرت خطر كردن دارند وخرسند می‌شوند كه موضوعات تازه را امتحان می‌كنند و از انجام دادن كارهای خوب احساس رضایت می‌كنند.تربیت درست كودكان باعث می‌شود که آنها در بزرگسالی زندگی موفق‌تری داشته باشند. یکی از خصوصیاتی که در کودکی شکل می‌گیرد عزت نفس است. کودکان دارای عزت نفس بالا، نسبت به خودشان احساس خوبی دارند، احساس می‌كنند دوست داشتنی ترند و از سازش با دیگران و دادن فرصت و توجه به دیگران، خوشحال می‌شوند. آنها در بازی بهتر عمل می‌كنند چون می‌دانند دوست دارند چه چیزی را انجام دهند و در زمینه كشف عقاید، افكار و مكان ها، احساس ایمنی می‌كنند.کودکان دارای اعتماد به نفس در كار كردن بهتر می‌توانند تمركز كنند، قدرت خطر كردن دارند وخرسند می‌شوند كه موضوعات تازه را امتحان می‌كنند و از انجام دادن كارهای خوب احساس رضایت می‌كنند. اطمینان دارند كه هر یك از این شیوه ها، به تقویت عزت نفس در آنها كمك می‌كند. كامیابی، كامیابی می‌آفریند هر چه بیشتر احساس اعتماد كنیم جدی تر تلاش می‌كنیم و بیشتر خطر می‌كنیم در نتیجه بهتر می‌توانیم موفق شویم و مزایای بیشتری به‌دست بیاوریم. اگر كودك ما احساس نیرومندی می‌كند و موفق است، معلوم می‌شود كه صحیح عمل كرده ایم. می‌توانیم احساس رضایت و خوشحالی كنیم عقب تر بایستیم و از دور مراقب او باشیم و بگذاریم او در زندگی خودش پیش برود.اما نکته مهم این است که برای تجدید نیروی درونی كودكانی كه اعتماد به نفسشان ضعیف است ودر معرض ناامیدی و دلسردی هستند و اوضاعی نابسامان دارند چه می‌توانیم بكنیم و چگونه می‌توانیم به آنان یاری دهیم تا از نو شروع كنند؟ در جواب باید گفت ما می‌توانیم كاری كنیم كه آنان احساس كنند دوستشان داریم و خواستنی هستند و شرایط لازم به منظور ایجاد تجربه موفقیت را برای آنان فراهم كنیم و همچنین از عیبجویی و سرزنش بیهوده آنها بپرهیزیم و چارچوبی مناسب برای نظم وانضباط در نظر بگیریم.همه كودكان، والدین خود را بسیار دوست دارند. كودكان احتیاج دارند به كسانی كه آنان را به دنیا آورده اند، اعتماد كنند در عوض انتظار دارند كه دوستشان بدارند احترامشان را حفظ كند و مورد اعتماد و خواستنی باشند. اگر كودكان این احساس را نكنند زمانی كه نیاز دارند بدانند جزئی از چیزی هستند كه برایشان بسیار شایان اهمیت است، یعنی خانواده احساس خواهند كرد كه جدا و تنها هستند. كودكانی كه احساس كنند وجودشان برای والدینشان بی اهمیت و بی‌ارزش است، از نظر عاطفی و اجتماعی تك و تنها خواهند ماند و مسلما قادر نخواهند بود توانایی‌های خودشان را كاملا به منصه ظهور برسانند. ما می‌توانیم با توجه به موارد زیر، كودكان را یاری كنیم تا احساس كنند دوست داشتنی و خواستنی هستند: از همراه بودن و مصاحبت با آنان لذت ببریم، به اندیشه‌ها، مهارت‌ها و عقایدشان ارج بگذاریم، بخشی از زمان فراغت خود را با آنها بگذرانیم،با آنان صحبت كنیم، گردش و بازی كنیم وبه تفریح بپردازیم. به چیز هایی كه برای آنان اهمیت دارد،علاقه نشان دهیم. وقتی كاری را خوب انجام می‌دهند به آن توجه كنیم. درباره چیزهایی كه آنان را تحت تاثیرقرار می‌دهد، همواره به آنان آگاهی بدهیم. به نیازها و حقوق آنان احترام بگذاریم.به آنان فرصت انتخاب دهیم تا بتوانند درباره سلیقه‌ها و پسندهای خود بیشتر بیاموزند و دریابند كه چه چیزهایی برایشان اهمیت دارد و در مورد آنچه برایشان پیش آمده است حرف بزنند.