14 فروردین 1397, 16:57
قال امیرالمؤمنین علیه السلام: «الْجُنُودُ عِزُّ الدِّینِ وَ حُصُونُ الْوُلَاة» (تصنیف غرر الحکم و درر الکلم حدیث7671)
نیروی نظامی قسمت لاینفک جامعه است که برای حفظ حکومت و دفاع از کیان اسلامی ضروری است. از مردم در لسان شارع تعبیر به عیال الله آمده است[1]و تأکید خاصی بر محبت نسبت به آنها و نفع رساندن به ایشان شده است.[2] و چه نفعی بالاتر و ضروری تر از حفظ جان و مال انسانها!
اسلام دین جنگ و خشونت نیست اما در جای خود دفاع از خود و خانواده و جان و مال علاوه بر اینکه مذموم نیست بلکه مقدس نیز شمرده شده است تا جایی که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرموده اند:
« مَنْ رَدَّ عَنْ قَوْمٍ مِنَ الْمُسْلِمِینَ عَادِیَةَ [مَاءٍ] أَوْ نَارٍ أُوجِبَتْ لَهُ الْجَنَّة»[3]
هر کس تجاوز [آب] یا آتشى را از گروهى از مسلمین برگرداند، بهشت برایش واجب گردد.
و حال اگر آتش ظلم دشمن و یا سیل فتنه به سوی مردم حمله کند کیست که از آنها حمایت کرده با نثار جان خویش رضایت خداوند را جلب کند؟
حضرت در حدیث شریف «الْجُنُودُ عِزُّ الدِّینِ» لشکریان و رزمندگان را برای دین ضروری میداند و علاوه بر آن عزت دین را در گرو وجود رزمندگان و قوای نظامی میداند. عزیز به معنی شکست ناپذیر است و حضرت اشاره میکند که اگر دین بخواهد شکست نخورد باید برای خورد نیروهای دفاعی تدارک ببیند. علاوه بر کیان و وطن خاکی، دین نیز به وجود رزمندگان و لشکریان نظامی نیاز دارد و این همان جنبه قدسی جبهه و جنگ است.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان