قیام حسینی ، قیام علیه بدعت ها!

بسیاری معتقدند قیام حسین بن علی علیه السلام قیام علیه بدعت‌ها بوده است و سومین امام شیعیان در حقیقت یک مصلح بزرگ اجتماعی است که برای بازگرداندن اصول بر مدار حقیقیشان قیام کرده و در این راه تا آخرین قطره خون ایستادگی کرده است.

اساسا یکی ازآفات و آسیبهای مهمی که جریانهای فکری و فرهنگی بویژه ادیان و شریعت‌های الهی را در طول تاریخ با مشکلات رو به رو ساخته بدعت و جریان‌های بدعت‌گذار بوده است با این حال بی شک بدعت‌های بنی امیه یکی از بزرگترین بدعت‌گذاری‌ها در اسلام محسوب می‌شود که در صورت عدم قیام امام حسین‌(ع) یقینا تنها با گذشت یک سده از فوت پیامبر اسلام (ص) دیگر نامی از دین باقی نمی‌ماند و اعراب به همان جاهلیت پیشین باز می‌گشتند. البته امویان به خاطر طینت نژاد پرستانه و منش اشرافی و طاغوتی خود از ابتدا با دعوت اسلامی به مخالفت و دشمنی برخاستند و تا آنجا که قدرت داشتند با اسلام مبارزه کردند آن گاه که مطمئن شدند دیگر مبارزه با اسلام بی‌فایده است به ظاهر اسلام اختیار نمودند تا در لوای آن خود را حفظ کرده به منافع سودجویانه خود دست یابند. با رحلت پیامبر اسلام در اثر تحولاتی که در جامعه اسلامی پدید آمد بنی‌امیه از غفلت خلفای اسلامی و جهالت مردم سوء استفاده کرده بر جامعه اسلامی مسلط شدند و با استفاده از امکانات وسیع جامعه نو پا و پیروز اسلامی اصول و ارزشهای نبوی و مکتب علوی را هدف قرار داده در صدد محو آن بر آمدند. در دوران خلافت بیست ساله معاویـه بن ابی سفیان، مهمترین علل زمینه ساز واقعه کربلاتحقق یافت، بدعت‌هایی که در دین پدید آمد زمینه انتقام امویان را از اسلام فراهم ساخت و در اثر جنایات و مفاسد زمامداران اموی و عمال ستمگر آنان ریشه‌های فساد به تدریج بارور شد تا بالاخره در حادثه کربلا میوه تلخ و زهر آگین خود را در کام جهان اسلام فرو ریخت. رئوس مهمترین بدعت هایی که معاویه و پس از آن یزید در دین بر جای گذاشت شاید تبدیل خلافت اسلامی به سلطنت استبدادی و موروثی ، سپردن پست‌های حساس به افراد نالایق‌، ترویج فرهنگ جبر و سکوت وتسلیم، تجدید عصبیت‌های جاهلی و تفاخر قبیله‌ای و نژادی، اسلام زدایی و تحریف معارف دین و... بود.

از این رو با اوج گرفتن بدعت‌ها و پیمان شکنی معاویه مبنی بر موروثی کردن خلافت امام حسین(ع) به عنوان یک مصلح اجتماعی قیام کرد تا با روشنگری‌های خویش ماهیت دین مبین اسلام را از اضافات اموی صیقل دهد. امام نقش کلیدی در حفظ اسلام و پاسداری از ارزشهای الهی و مقابله با بدعت‌ها و انحرافات ایفا می‌کند. از این رو بود که امام حسین(ع) علیه یزید و دستگاه خلافت امویان دست به قیام زد و در نهایت با حوادث عاشورا ماهیت فاسد و غیر اسلامی حکومت اموی را آشکار ساخت و در نهایت منجر به بقای اسلام حقیقی گشت.