دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اعمال عبادی روز شنبه

No image
اعمال عبادی روز شنبه
اعمال روز شنبه‌ 1. دعای روز شنبه‌ بِسْمِ اللَّهِ‌الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‌ بِسْمِ اللَّهِ کَلِمَةُ الْمُعْتَصِمینَ وَ مَقالَةُِ الْمُتَحَرِّزینَ وَ اَعُوذُ بِاللَّهِ تَعالی‌ مِنْ جَوْرِ الْجآئِرینَ‌وَ کَیْدِ الْحاسِدینَ وَ بَغْیِ الظَّالِمینَ وَ اَحْمَدُهُ فَوْقَ حَمْدِ الْحامِدینَ اَللّهُمَّ اَنْتَ الْواحِدُبِلا شَریکٍ وَ الْمَلِکُ بِلا تَمْلیکٍ لا تُضادُّ فی‌ حُکْمِکَ وَ لا تُنازَعُ فی‌ مُلْکِکَ اَسْئَلُکَ اَنْ‌تُصَلِّیَ عَلی‌ مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ وَ رَسُولِکَ وَ اَنْ تُوزِعَنی‌ مِنْ شُکْرِ نُعْماکَ ما تَبْلُغُ بی‌ غایَةَ رِضاکَ وَ اَنْ تُعینَنی‌ عَلی‌ طاعَتِکَ وَلُزُومِ عِبادَتِکَ وَاسْتِحْقاقِ مَثُوبَتِکَ بِلُطْفِ عِنایَتِکَ وَ تَرْحَمَنی‌ بِصَدّی‌ عَنْ مَعاصیکَ ما اَحْیَیْتَنی‌ وَتُوَفِّقَنی‌ لِما یَنْفَعُنی‌ ما اَبْقَیْتَنی‌ وَ اَنْ تَشْرَحَ بِکِتابِکَ صَدْری‌ وَ تَحُطَّ بِتِلاوَتِهِ وِزْری‌ وَ تَمْنَحَنِی السَّلامَةَ فی‌ دینی‌ وَ نَفْسی‌ وَلاتُوحِشَ بی‌ اَهْلَ اُنْسی‌ وَ تُتِمَّ اِحْسانَکَ فیما بَقِیَ مِنْ عُمْری‌ کَما اَحْسَنْتَ‌فیما مَضی‌ مِنْهُ یا اَرْحَمَ الرَّاحِمینَ! به نام خدا، کلمه پناهندگان، و گفتار پناه گیرندگان؛ و پناه می‌برم به خدای بزرگ از ستم ظالمان و نیرنگ حسودان و ظلم ظالمان؛ و سپاس می‌گویم او را برتر از سپاس سپاسگزاران. بار خدایا! تویی تنها بدون شریک و پادشاه بدون تملیک. ضدّیت نشود با حکم تو، و نزاع نشود در مُلک تو. از تو خواهم که درود فرستی بر محمّد، بنده تو و فرستاده تو و به من بدهی از سپاسگزاری نعمت‌هایت آنچه که بدان، مرا به نهایت رضایت و خشنودی خودت برسانی، و این که کمک کنی رضایت و خشنودی خودت برسانی، و این که کمک کنی مرا بر طاعت و فرمانبری خودت و ملازم بودن به عبادت و بندگی‌ات و شایستگی برای ثواب و پاداش تو به وسیله لطف و عنایت خودت؛ و رحم کنی بر من که مرا بازداری از گناهانت و عنایت خودت؛ و رحم کنی بر من که مرا بازداری از گناهانت تا زنده‌ام، و توفیقم دهی به آنچه سودم رساند تا عمرم دهی، و این که به کتاب خودت سینه‌ام را گشایش دهی، و به وسیله خواندن قرآن، گناهم را بریزی، و ببخشی به من سلامتی را در دین و جانم، و این که هراسناک نکنی از من، اهل انس مرا، و تمام کنی احسان خودت را در باقی مانده عمرم، چنانچه احسان کردی در گذشته آن،ای مهربان‌ترینِ مهربانان! 2. زیارت پیامبر اکرم (ص) بِسْمِ اللَّهِ‌الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‌ اَشْهَدُ اَنْ لا اِلهَ اِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَریکَ لَهُ وَاَشْهَدُ اَنَّکَ رَسُولُهُ وَاَنَّکَ مُحَمَّدُ بْن عَبْدِ اللَّهِ وَاَشْهَدُ اَنَّکَ قَدْ بَلَّغْتَ رِسالاتِ رَبِّکَ وَنَصَحْتَ لِاُمَّتِکَ وَجاهَدْتَ فی‌ سَبیلِ اللَّهِ بِالْحِکْمَةِ وَالمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِوَاَدَّیْتَ الَّذی‌ عَلَیْکَ مِنَ الْحَقِّ وَاَنَّکَ قَدْ رَؤُفْتَ بِالْمُؤْمِنینَ وَغَلَظْتَ عَلَی الْکافِرینَ وَعَبَدْتَ اللَّهَ مُخْلِصاً حَتّی‌ اَتیکَ الیَقینُ فَبَلَغَ اللَّهُ بِکَ اشَرَفَ مَحَلِّ الْمُکَرَّمینَ اَلْحَمْدُ للَّهِ‌ِ الَّذِی اسْتَنْقَذَنا بِکَ مِنَ الشِّرْکِ وَالضَّلالِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی‌ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَاجْعَلْ صَلَواتِکَ وَصَلَواتِ مَلائِکَتِکَ وَاَنْبِیآئِکَ الْمُرْسَلینَ وَعِبادِکَ الصَّالِحینَ وَاَهْلِ السَّمواتِ وَ الْأَرَضینَ وَمَنْ سَبَّحَ لَکَ یا رَبَّ الْعالَمینَ مِنَ‌الْأَوَّلینَ‌وَالْاخِرینَ عَلی‌ مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ وَرَسُولِکَ وَنَبِیِّکَ وَاَمینِکَ وَنَجِیبِکَ وَحَبیبِکَ وَصَفِیِّکَ وَ صِفْوَتِکَ وَخآصَّتِکَ وَخالِصَتِکَ وَخِیَرَتِکَ مِنْ‌خَلْقِکَ وَاَعْطِهِ الْفَضْلَ وَ الْفَضیلَةَ وَالْوَسیلَةَ وَالدَّرَجَةَ الرَّفیعَةَ وَابْعَثْهُ مَقاماً مَحَمْوُداً یَغْبِطُهُ بِهِ‌الْأَوَّلُونَ وَالْاخِرُونَ اَللّهُمَّ اِنَّکَ قُلْتَ وَلَوْ اَنَّهُمْ اِذْ ظَلَمُوا اَنْفُسَهُمْ جآؤُکَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَلَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحیماً اِلهی‌ فَقَدْ اَتَیْتُ نَبِیَّکَ مُسْتَغْفِراً تآئِباً مِنْ ذُنُوبی‌ فَصَلِّ عَلی‌ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَ اْغِفْرها لی‌ یا سَیِّدَنا اَتَوَجَّهُ بِکَ وَبِاَهْلِ بَیْتِکَ اِلَی‌اللَّه تَعالی‌ رَبِّکَ وَرَبّی‌ لِیَغْفِرَ لی‌ پس سه مرتبه بگو اِنَّا للَّهِ‌ِ وَاِنَّا اِلَیْهِ راجِعُونَ پس بگو اُصِبْنا بِکَ یا حَبیبَ قُلُوبِنا فَما اَعْظَمَ‌الْمُصیبَةَ بِکَ حیَْثُ انْقَطَعَ عَنَّا الْوَحْیُ وَحَیْثُ فَقَدْناکَ فَاِنَّا للَّهِ‌ِ وَاِنَّا اِلَیْهِ راجِعُونَ یا سَیِّدَنا یا رَسُولَ اللَّهِ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَیْکَ وَعَلی‌ آلِ بَیْتِکَ الطَّاهِرینَ هذا یَوْمُ السَّبْتِ وَهُوَ یَوْمُکَ وَاَنَا فیهِ ضَیْفُکَ وَجارُکَ فَاَضِفْنی‌ وَاَجِرْنی‌ فَاِنَّکَ کَریمٌ تُحِبُّ الضِّیافَةَ وَمَأْمُورٌ بِالْإِجارَةِ فَاَضِفْنی‌ وَاَحْسِنْ ضِیافَتی‌ وَاَجِرْنا وَاَحْسِنْ اِجارَتَنا بِمَنْزِلَةِ اللَّهِ عِنْدَکَ وَعِنْدَ آلِ بَیْتِکَ وَبِمَنْزِلَتِهِمْ عِنْدَهُ وَبِما اسْتَوْدَعَکُمْ مِنْ عِلْمِهِ فَاِنَّهُ اَکْرَمُ الْأَکْرَمینَ! شهادت می‌دهم که خدایی جز خدای یگانه نیست، شریکی برای او نیست؛ و گواهی می‌دهم که تو رسول او هستی، و تو محمّد، فرزند عبداللَّه هستی؛ و گواهی می‌دهم که تو رسانیدی پیام‌های پروردگارت را، و اندرز دادی امنیّت را، و جهاد کردی در راه خدا به حکمت و پند نیکو، و ادا کردی آنچه به عهده‌ات بود از حقّ؛ و تو به مؤمنان، مهربانی و بر کافران، سختگیری؛ و بندگی کردی خدا را با اخلاص، تا یقین برایت آمد و خدا تو را به اشرف مقام مکرّمان رسانید. سپاس خدا را که ما را به وسیله تو از شرک و گمراهی رها ساخت. بار خدایا!درود فرست بر محمّد و آل او؛ و مقرّر فرما درودهای خود و درودهای فرشتگان پیامبران و رسولان و بندگان شایسته خودت را و اهل آسمان‌ها و زمین‌ها و هر که تو را تسبیح گوید، ای پروردگار جهانیان، از اوّلین و آخرین، بر محمّد، بنده‌ات و رسولت و پیامبرت و امین خودت و نجیبت و دوستت و برگزیده‌ات و بنده پاک و مخصوص درگاهت و خاصّ و خالص تو و بهترین از خَلقت؛ و عطا کن به او برتری و فضیلت و وسیله شفاعت و درجه بلند، و برسان او را به مقام ستوده‌ای که رشک برند. بر او اوّلین و آخرین. خدایا! تو گفته‌ای اگر آنها گاهی که بر خود ستم می‌کردند، نزد تو می‌آمدند و از تو آمرزش می‌خواستند و رسول هم آمرزش آنها را می‌خواست، هر آینه، خدا را بسیار توبه‌پذیر و مهربان، می‌یافتند. خدایا! من برای توبه و آمرزش از گناه، نزد پیغمبرت آمدم. پس رحمت فرست بر محمّد و آلش، و گناهانم را بیامرز. ای سرور ما! رو به تو دارم و به خاندان تو و به سوی خدای تعالی‌ روم که پرودرگار تو و پروردگار من است تا بیامرزد مرا. سپس سه مرتبه بگو: ما از خداییم و به سوی او برمی‌گردیم. پس بگو: سوگوار توایم ای حبیب دل‌های ما! چه اندازه بزرگ است سوگواری بر تو که وحی از ما بُریده شد و تو را از دست دادیم. پس به درستی که ما از خداییم و به سوی او برمی‌گردیم. ای سرور ما، ای رسول خدا، صلوات و درود خدا بر تو خاندان پاک تو! امروز، شنبه است و آن، روز توست و من در آن، مهمان تو هستم و پناهنده توام. پس مهمان نوازی کن و مرا پناه دادن هستی. مهمان نوازی‌ام کن و خوب پذیرایی‌ام کن، و پناهم بده و خوب نگهداری‌ام کن به منزلتِ خدا نزد تو و نزد خاندانت، و به مقامی که نزد او دارید، و به آن علمی که به شما سپرده؛ زیرا او کریم‌ترینِ کریمان است. 3. حضور بر مزار شهدا در روایتی آمده است که حضرت زهرا(س)، روزهای شنبه صبح بر مزار شهدا حاضر می‌شد. 4. خواندن سوره‌های اخلاص، ناس و فلق 5. تسبیحِ مخصوص این روز: بِسْمِ اللَّهِ‌الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‌ سُبْحانَ الإِلهِ الْحَقِّ سُبْحانَ القابِضِ الْباسِطِ، سُبْحانَ الضَّآرَّ النَّافِعِ، سُبْحانَ القاضِی بِالحَقِّ، سُبْحانَهُ وَبِحَمْدِهِ سُبْحانَ العَلِیِّ الْأَعْلَی‌، سُبْحانَ مَنْ عَلا فِی الاهَوَآءِ، سُبْحانَهُ وَتَعالی‌، سُبْحانَ الْحَسَنِ الْجَمِیلِ، سُبْحانَ الرَّؤُوفِ الرَّحِیمِ، سُبْحانَ الْغَنِیِّ الْحَمِیدِ، سُبْحانَ‌الْخالِقِ الْبارِئ، سُبْحانَ الرَّفِیعِ الْأَعْلَی‌، سُبْحانَ الْعَظِیمِ، سُبْحانَ مَنْ هُوَ هکَذَا وَلاا هکَذَا یَکُونُ غَیْرُهُ، سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ لِرَبِّیَ الْحَیَّ الْحَلِیمِ،سُبْحانَ رَبِّیَ الْعَظِیمِ وَبِحَمْدِهِ، سُبْحانَ مَنْ هُوَ دَآئِمٌ لَا یَسْهُو، سُبْحانَ مَنْ هُوَ قَآئِمٌ لَایَلْهُو، سُبْحانَ مَنْ هُوَ غَنِیٌّ لَایَفْتَقِرُ،سُبْحانَ مَنْ تَوَاضَعَ کُلُ شَیْ‌ءٍ لِعَظَمَتِهِ، سُبْحانَ مَنْ ذَلَّ کُلُّ شَیْ‌ءٍ لِعِزَّتِهِ، سُبْحانَ مَنِ اسْتَسْلَمَ کُلُّ شَیْ‌ءٍ لِقُدْرَتِهِ، سُبْحانَ مَنْ خَضَعَ کُلُّ شَیْ‌ءٍ لِمُلْکِهِ، سُبْحانَ مَنِ انْقَادَتْ لَهُ الْأُمُورُ بِأَزِمَتِّهَا.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد

پر بازدیدترین ها

اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

نهج البلاغه فرهنگ نامه ای است بی مانند که متونش با یک دیگر همگون و همخوان اندو این مساله نشان از جریانات علمی، دانش های دینی و دنیایی این کتاب بزرگ دارد. مهم تر آن که چهره حقیقی، جایگاه و منزلت اهل بیت علیهم السلام را آن گونه که خدا و رسول خواسته است، می نمایاند و با بیش از ده ها عبارت، با صراحت و دلالتی روشن، موقعیت تاریخی امت و نقش آنان را در آینده نشان می دهد.
No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نهج البلاغه، بزرگ ترین سند ماندگاری امامت و ولایتʅ)

نهج البلاغه، بزرگ ترین سند ماندگاری امامت و ولایت(5)

عبادت بدون بینش آنان برخی را به اشتباه می انداخت و خطر اشاعه ی این مرض مسری در جامعه بود. امام علی(علیه السلام) به این خطر بیم می داد، آن حضرت(علیه السلام) شنید که مردی از خوارج شب بیدار است و به دعا و تلاوت قرآن مشغول است؛ امام فرمودند:« به یقین خفتن به که با دودلی نمازگزاردن» (نهج البلاغه، حکمت97).
نهج البلاغه، بزرگ ترین سند ماندگاری امامت و ولایت ʁ)

نهج البلاغه، بزرگ ترین سند ماندگاری امامت و ولایت (1)

نهج البلاغه، مشهورترین و ماندگارترین اثر سید رضی(قدس سره) است، که آن را در سال 400 هجری قمری، شش سال پیش از وفات خود با استفاده از دانش وسیع و ذوق سرشار و گزینش نیکوی ادبی، از میان خطبه ها، نامه ها، وصیت نامه ها و کلمات کوتاه حکمت آمیز امیرالمؤمنین(علیه السلام) گردآوری نموده است.
نهج البلاغه بزرگ ترین سند ماندگاری امامت و ولایت ʂ)

نهج البلاغه بزرگ ترین سند ماندگاری امامت و ولایت (2)

هر یک از این دو امتیاز به تنهایی کافی است که به کلمات علی (ع) ارزش فراوان بدهد، ولی توأم شدن این دو با یکدیگر، یعنی این که سخنی در مسیرها و میدان های مختلف و احیاناً متضاد رفته و در عین حال کمال فصاحت و بلاغت را در همه ی آنها حفظ کرده باشد، سخن علی(ع) را قریب به حد اعجاز قرار داده است و به همین جهت سخن علی (ع) در حد وسط کلام مخلوق و کلام خالق قرار گرفته است
Powered by TayaCMS