دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

بهشت و جهنم اخلاقی

امام صادق (علیه السلام) فرمود: «شما اهل بهشتید،(چون معتقد به ولایت اهل بیت هستید) پس دعا کنید که از بهشت بیرون نروید» (بحارالانوار، ج 65، ص 102)
بهشت و جهنم اخلاقی
بهشت و جهنم اخلاقی

قال الصادق (علیه السلام):

«اَنتُم فِی الجَنّةِ فَاسئَلوُا اللهَ اَنْ لایُخرِجَکُم مِنها»

(بحارالانوار، ج 65، ص 102)

امام صادق (علیه السلام) فرمود:

«شما اهل بهشتید،(چون معتقد به ولایت اهل بیت هستید) پس دعا کنید که از بهشت بیرون نروید»

توضیح:

«بهشت و جهنم اخلاقی»

قرآن کریم حقیقت اخلاق بد و خوب را به بهشت و جهنم ارجاع داده است، باطن اخلاق بد، جهنم و حقیقت اخلاق خوب، بهشت است.

دیدگاه قرآن نسبت به بهشت و جهنم را می‌توان چنین بیان کرد:

1- بهشت و جهنم موجود است؛

2- نه تنها در قیامت، بلکه هم اکنون نیز موجود هستند؛

3- نه تنها بهشت و جهنم هم اکنون موجودند، بلکه به انسان نزدیکترند؛

4- نه تنها نزدیکترند، بلکه از چیزهای دیگر به انسان نزدیکترند؛

5- حقیقت انسان را بهشت و جهنم تشکیل می‌دهد و هم‌اکنون انسان در جهنم یا در بهشت به سر می‌برد.

قرآن کریم درباره تک‌تک مراحل یاد شده گاهی به صورت «شاهد بازاری» و گاهی به صورت «پرده‌نشین» سخنی دارد؛

گاهی می‌فرماید: بهشت

«اعدت للمتقین»[1]

یا جهم و آتش

«اعدت للکافرین»[2]

یعنی بهشت و جهنم نه تنها هم‌اکنون موجود است، بلکه هم‌اکنون آماده است. گاهی از این مرحله بی‌پرده‌تر می‌گوید:

«وَأُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِینَ»[3]

«بهشت برای مردان پرهیزگار آماده است»

گاهی ظریفتر از این می‌گوید:

«وَأُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِینَ غَیْرَ بَعِیدٍ»[4]

نه تنها آماده شده و نزدیک است، بلکه تاکید کرده و چنین فرمود که بهشت گذشته از اوصاف قرب‌آمیز خود، دارای وصف دیگری است که دور نیست.

و گاهی هم به عنوان «شاهد بازاری» می‌فرماید:

«فاما ان کان من المقربین* فروح و ریحان و جنة نعیم»[5]

خود مؤمن مقرب، روح و ریحان و بهشت نعیم است نه اینکه برای او روح و ریحان است؛ چنانکه در مورد مؤمنان آمده:

«هم دَرَجَاتٍ»[6]

خود آنان درجات هستند، نه اینکه برای آنان درجاتی است.

امام صادق (علیه السلام) می فرماید:

«اَنتم فِی الجَّنة فَاسئلوا الله اَنْ لایخُرجَکُم مِنها»

(بحارالانوار، ج 65، ص 102)

«شما اهل بهشتید، اکنون نیز در بهشت هستید (چون معتقد به ولایت اهل بهشت هستید) پس دعا کنید که از بهشت بیرون نروید»

    منبع: جوادی آملی، عبدالله؛ مبادی اخلاق در قرآن، صص 171 – 168.
  • [1] . آل عمران/ 133.
  • [2] . بقره/ 24.
  • [3] . شعرا/90.
  • [4] . ق/31.
  • [5] واقعه/ 88و 87.
  • [6] . آل عمران/163.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد

پر بازدیدترین ها

اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

نهج البلاغه فرهنگ نامه ای است بی مانند که متونش با یک دیگر همگون و همخوان اندو این مساله نشان از جریانات علمی، دانش های دینی و دنیایی این کتاب بزرگ دارد. مهم تر آن که چهره حقیقی، جایگاه و منزلت اهل بیت علیهم السلام را آن گونه که خدا و رسول خواسته است، می نمایاند و با بیش از ده ها عبارت، با صراحت و دلالتی روشن، موقعیت تاریخی امت و نقش آنان را در آینده نشان می دهد.
No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نهج البلاغه، بزرگ ترین سند ماندگاری امامت و ولایتʅ)

نهج البلاغه، بزرگ ترین سند ماندگاری امامت و ولایت(5)

عبادت بدون بینش آنان برخی را به اشتباه می انداخت و خطر اشاعه ی این مرض مسری در جامعه بود. امام علی(علیه السلام) به این خطر بیم می داد، آن حضرت(علیه السلام) شنید که مردی از خوارج شب بیدار است و به دعا و تلاوت قرآن مشغول است؛ امام فرمودند:« به یقین خفتن به که با دودلی نمازگزاردن» (نهج البلاغه، حکمت97).
نهج البلاغه، بزرگ ترین سند ماندگاری امامت و ولایت ʁ)

نهج البلاغه، بزرگ ترین سند ماندگاری امامت و ولایت (1)

نهج البلاغه، مشهورترین و ماندگارترین اثر سید رضی(قدس سره) است، که آن را در سال 400 هجری قمری، شش سال پیش از وفات خود با استفاده از دانش وسیع و ذوق سرشار و گزینش نیکوی ادبی، از میان خطبه ها، نامه ها، وصیت نامه ها و کلمات کوتاه حکمت آمیز امیرالمؤمنین(علیه السلام) گردآوری نموده است.
نهج البلاغه بزرگ ترین سند ماندگاری امامت و ولایت ʂ)

نهج البلاغه بزرگ ترین سند ماندگاری امامت و ولایت (2)

هر یک از این دو امتیاز به تنهایی کافی است که به کلمات علی (ع) ارزش فراوان بدهد، ولی توأم شدن این دو با یکدیگر، یعنی این که سخنی در مسیرها و میدان های مختلف و احیاناً متضاد رفته و در عین حال کمال فصاحت و بلاغت را در همه ی آنها حفظ کرده باشد، سخن علی(ع) را قریب به حد اعجاز قرار داده است و به همین جهت سخن علی (ع) در حد وسط کلام مخلوق و کلام خالق قرار گرفته است
Powered by TayaCMS