دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

حضرت امام رضا (علیه السلام) فرمود:

«چهار چیز است که دل را می‌گشاید و غم را زایل می‌کند: استعمال بوی خوش، عسل خوردن، سواری کردن و به سبزه نظر کردن» (حلیةالمتقین، ص 109)
حضرت امام رضا (علیه السلام) فرمود:
حضرت امام رضا (علیه السلام) فرمود:

حضرت امام رضا (علیه السلام) فرمود:

«چهار چیز است که دل را می‌گشاید و غم را زایل می‌کند: استعمال بوی خوش، عسل خوردن، سواری کردن و به سبزه نظر کردن» (حلیةالمتقین، ص 109)

توضیح:

«در فضیلت بوی خوش و آداب آن»

در احادیث معتبره وارد شده که استعمال عطر و بوی خوش از جمله اخلاق پسندیده پیغمبران است.

از حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) روایت شده است که:

«هر که در هر روز بوی خوش استعمال نماید، تا شب عقلش با او باشد.»

و نیز از آن حضرت نقل شده است که:

«بوی خوش دل را قوی می‌کند و قوت جماع را می‌افزاید»

و در حدیث صحیح از حضرت امام رضا (علیه السلام) نقل شده است که:

«سزاوار نیست مرد را که ترک کند بوی خوش را در هر روز، اگر قادر نباشد یک روز در میان و اگر قادر نباشد در هر جمعه و این را البته ترک نکند.»

و از حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) نقل شده است که:

«بوی خوش بر شارب ( سبیل) مالیدن از اخلاق پیغمبران است و گرامی داشتن ملائکه است که اعمال آدمی را می‌نویسند به سبب آنکه ایشان را خوش می‌آید.»

و فرمود:

«نماز کسی که خوشبو باشد، بهتر است از هفتاد نماز که بی‌بوی خوش باشد.»

و فرمود:

«سه چیز است که خدا به پیغمبر (صلی الله علیه وآله وسلم) آن را داده: بوی خوش، زنان و مسواک.»

و در حدیث دیگر فرمود که:

«لازم است بر بالغی که هر جمعه شارب و ناخن بگیرد و اندکی از بوی خوش استعمال نماید. و اگر برای حضرت رسول (صلی الله علیه وآله وسلم) در روز جمعه بوی خوش موجود نبود، رو پاک بعضی از زنان را می‌طلبید که بوی خوش داشت و تر می‌کرد و بر روی مبارک می‌مالید.»

و در حدیث دیگر نقل شده است که حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) بر موضعی که سجده می‌فرمود، بعد از آن می‌شناختند آن موضع را از بوی خوش آن حضرت.

و حضرت رسول (صلی الله علیه وآله وسلم) می‌فرمودند:

«جبرئیل مرا گفت که یک روز در میان، خود را خوشبو کن و در روز جمعه البته ترک مکن.»

و می‌فرمود:

«در روز جمعه البته خود را خوشبو کنید؛ اگر چه از بوی خوش زنان باشد.»

و روزی "عثمان بن مظعون" به خدمت آن جناب عرضه کرد که" می‌خواهم بوی خوش و چیزی چند از لذتها را ترک کنم!

حضرت فرمود:

«ترک بوی خوش مکنید که ملائکه بوی خوش مؤمن را می‌‌بویند و در هر جمعه البته ترک مکن»

و فرمود:

«هر چه صرف نمائی در بوی خوش اسراف نیست»

و در حدیث آمده است که حضرت رسول (صلی الله علیه وآله وسلم) زر در بوی خوش زیاده از طعام صرف می‌کردند.

و فرمود:

«بوی خوش زنان باید که رنگش ظاهر و بویش مخفی باشد؛ و بوی خوش مردان باید که بویش ظاهر و رنگش مخفی باشد»

و از حضرت امام موسی (علیه السلام) روایت شده است که:

«ناخن بگیرید در روز سه‌شنبه و حمام بروید در روز چهارشنبه و حجامت بکنید در روز پنجشنبه و به بهترین بوهای خوش خود را خوشبو کنید، در روز جمعه»

و حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود:

«باید زن مسلمان پیوسته برای شوهر، خود را خوشبو کند.»

و از حضرت امام محمدباقر (علیه السلام) روایت شده است که:

«در حضرت پیغمبر (صلی الله علیه وآله وسلم) سه خصلت بود که در دیگری نبود:

اول: آن حضرت را سایه نبود؛

دوم: در هیچ راهی نمی‌گذشت، مگر آنکه دو یا سه روز بعد که کسی از آن راه می‌گذشت، می‌دانست که آن جناب از آن راه عبور نموده‌اند؛ از بوی خوشی که در آن راه مانده بود؛

سوم: به هر سنگ و درختی که می‌گذشتند، آن جناب را سجده می‌کردند»

و از حضرت رسول(صلی الله علیه وآله وسلم) روایت شده است که:

«هر زنی که بوی خوش کند و از خانه بیرون آید، پیوسته لعنت الهی بر او باشد تا به خانه برگردد.»

    منبع: حلیة المتقین، ص109- 108

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد

پر بازدیدترین ها

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

نهج البلاغه فرهنگ نامه ای است بی مانند که متونش با یک دیگر همگون و همخوان اندو این مساله نشان از جریانات علمی، دانش های دینی و دنیایی این کتاب بزرگ دارد. مهم تر آن که چهره حقیقی، جایگاه و منزلت اهل بیت علیهم السلام را آن گونه که خدا و رسول خواسته است، می نمایاند و با بیش از ده ها عبارت، با صراحت و دلالتی روشن، موقعیت تاریخی امت و نقش آنان را در آینده نشان می دهد.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
No image

امام شناسی در نهج البلاغه

از آن جمله امیرمؤمنان در خطبه ای می فرماید: «بدانیدآن کس ازما (حضرت مهدی علیه السلام ) که فتنه های آینده را دریابد، با چراغی روشنگر درآن گام می نهد و بر همان سیره و روش پیامبر صلی الله علیه و آله و امامان علیهم السلام رفتار می کند تا گره ها را بگشاید. بردگان و ملت های اسیر را آزاد می سازد، جمعیت های گمراه و ستمگر را می پراکند و حق جویان پراکنده را متحد می سازد.
Powered by TayaCMS