دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

حقیقتی در مورد نامه اعمال

No image
حقیقتی در مورد نامه اعمال

یکی از مراحل حسابرسی ارائه پرونده اعمال است. بر اساس آیات و روایات، تمام اعمال، رفتار، سخنان، حرکات و حتی نیت‌های انسان ثبت و ضبط می‌شود: «إِنَا نَحْنُ نُحْیِی الْمَوْتَى وَنَكْتُبُ مَا قَدَمُوا وَآثَارَهُمْ وَكُلَ شَیْءٍ أحْصَیْنَاهُ فِی إِمَامٍ مُبِین»؛ «آرى ماییم كه مردگان را زنده مى‌سازیم و آنچه را از پیش فرستاده‌اند با آثار [و اعمال]شان درج مى‌كنیم و هر چیزى را در كارنامه‌اى روشن برشمرده‌ایم».(۱) بر اساس برخی آیات نه تنها اعمال و نتایج آنها، بلکه اندیشه‌ها و تدبیرهای نیمه شب‌ها نیز ثبت و ضبط می‌شود: «وَ یَقُولُونَ طَاعَهٌ فَإِذَا بَرَزُواْ مِنْ عِندِكَ بَیَتَ طَآئِفَهٌ مِنْهُمْ غَیْرَ الَذِی تَقُولُ وَاللهُ یَكْتُبُ مَا یُبَیِتُونَ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ تَوَكَلْ عَلَى اللهِ وَ كَفَى بِاللهِ وَكِیلًا»؛ «و مى‌گویند فرمانبرداریم ولى چون از نزد تو بیرون مى‌روند جمعى از آنان شبانه جز آنچه تو مى‌گویى تدبیر مى‌كنند و خدا آنچه را كه شبانه در سر مى‌پرورند مى‌نگارد پس از ایشان روى برتاب و بر خدا توكل كن و خدا بس كارساز است».(۲) همچنین فرشتگان خداوند هر سخنی را که انسان بر زبان می‌آورد و حتی اسرار نهانی و نجواهای او را می‌نویسند: «إِذْ یَتَلَقَى الْمُتَلَقِیَانِ عَنِ الْیَمِینِ وَعَنِ الشِمَالِ قَعِیدٌ * مَا یَلْفِظُ مِن قَوْلٍ إِلَا لَدَیْهِ رَقِیبٌ عَتِیدٌ»؛ «آنگاه كه دو [فرشته] دریافت‌كننده از راست و از چپ مراقب نشسته‌اند [آدمى] هیچ سخنى را به لفظ درنمى‌آورد مگر اینكه مراقبى آماده نزد او [آن را ضبط مى‌كند]».(۳) بی‌شک نامه عمل انسان‌ها در آخرت از سنخ کتاب و دفتر دنیوی نیست و این‌گونه نیست که ثبت و ضبط رفتارهای انسان از راه نوشتن صورت بپذیرد؛ زیرا در این صورت کتابی که در بردارنده اعمال عمر یک انسان است، کتابی بسیار پرحجم خواهد بود که به آسانی قابل مطالعه نیست؛ در حالی که بر اساس روایات اعمال انسان در نامه عمل چنان ثبت می‌شود که با نگاهی می‌توان بر آنها آگاهی یافت. افزون بر این خط و رسم‌های معمولی قابل انکار است، در حالی که بر اساس آیات و روایات خطوط نامه عمل قابل انکار نیست.(۴) برخی معتقدند نامه عمل کنایه از نفس آدمی است که آثار اعمال او بر آن نقش می‌بندد. بر اساس این تفسیر هر چیزی را که انسان با حواس خود ادراک کند، اثری در روحش باقی می‌گذارد و همه آن آثار در صحیفه ذات و خزانه مدرکاتش گرد می‌آیند. همچنین هر کار خوب یا بدی را که انسان انجام می‌دهد، هر اندازه ناچیز باشد، در صفحه ضمیرش نوشته می‌شود؛ به ویژه آنها که به صورت صفات در نفس رسوخ کرده و به صورت خلق راسخ و ملکه نفسانی درآیند. همین‌ها موجب خلود انسان در ثواب یا عقاب الهی‌اند، بنابراین نامه عمل هر انسان کتاب روح اوست.(۵) تا وقتی در این دنیا هستیم، این کتاب پیچیده و بسته است؛ ولی با مرگ گشوده می‌شود و موانع برطرف می‌گردد. در آن روز است که به انسان گفته می‌شود: «لَقَدْ كُنتَ فِی غَفْلَهٍ مِنْ هَذَا فَكَشَفْنَا عَنكَ غِطَاءكَ فَبَصَرُكَ الْیَوْمَ حَدِیدٌ»؛ «[به او مى‌گویند] واقعاً كه از این [حال] سخت در غفلت بودى و[لى] ما پرده‌ات را [از جلوى چشمانت] برداشتیم و دیده‌ات امروز تیز است».(۶) برخی دیگر معتقدند نامه اعمال در بردارنده اعمال و حقایق آنهاست، نه خط‌ها و نوشته‌هایی که طبق قرارداد و اصطلاح بر مفاهیم معینی دلالت دارند. چنان‌ که در آیات بسیاری به این مطلب اشاره شده است: «یَوْمَ تَجِدُ كُلُ نَفْسٍ مَا عَمِلَتْ مِنْ خَیْرٍ مُحْضَرًا وَ مَا عَمِلَتْ مِن سُوَءٍ تَوَدُ لَوْ أَنَ بَیْنَهَا وَبَیْنَهُ أَمَدًا بَعِیدًا وَ یُحَذِرُكُمُ اللهُ نَفْسَهُ وَاللهُ رَوُوفُ بِالْعِبَادِ»؛ «روزى كه هر كسى آنچه كار نیك به جاى آورده و آنچه بدى مرتكب شده حاضر شده مى یابد و آرزو مى‌كند كاش میان او و آن [كارهاى بد] فاصله‌اى دور بود و خداوند شما را از [كیفر] خود مى‌ترساند و [در عین حال] خدا به بندگان [خود] مهربان است».(۷) تعبیر خواندن که در مورد نامه اعمال به کار رفته است: «اقْرَأْ كَتَابَكَ كَفَى بِنَفْسِكَ الْیَوْمَ عَلَیْكَ حَسِیبًا»(۸) مفهوم وسیعی دارد که هرگونه مشاهده را در معنای وسیعش در بر می‌گیرد؛ مانند جمله «در چشم‌های تو این تصمیم را خواندم». همچنین در مورد عکس‌هایی که از بیماران گرفته می‌شود تعبیر خواندن به کار می‌رود.(۹) برخی دیگر نیز معتقدند نامه اعمال، آثار تکوینی اعمال انسان است که در آخرت آشکار می‌شود. طبق این تفسیر اعمال همان‌گونه که در درون جان انسان اثر می‌گذارد، در عالم بیرون و در فضا و هوای اطراف، در زمینی که بر آن زندگی می‌کند و در همه چیز اثر دارد، گویی بر آنها نقش می‌بندد؛ نقوش طبیعی و غیرقابل انکاری که به وسیله قوا و نیروهای عالم هستی و فرشتگان در دل این موجودات ثبت می‌شود و در قیامت با برداشته شدن پرده‌ها آشکار می‌شوند. این آثار از تمام حیط بیرون جمع‌آوری می‌شود و به صورت فشرده به دست هر کس داده می‌شود و با یک نگاه در آن، حال هر کس معلوم می‌شود. برخی دیگر نیز معتقدند نامه اعمال ضمیر باطن یا وجدان مخفی انسان است. در روان‌شناسی امروز به اثبات رسیده که در وجدان مخفی یا شعور ناآگاه او اثر می‌گذارد.(۱۰)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد

پر بازدیدترین ها

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

نهج البلاغه فرهنگ نامه ای است بی مانند که متونش با یک دیگر همگون و همخوان اندو این مساله نشان از جریانات علمی، دانش های دینی و دنیایی این کتاب بزرگ دارد. مهم تر آن که چهره حقیقی، جایگاه و منزلت اهل بیت علیهم السلام را آن گونه که خدا و رسول خواسته است، می نمایاند و با بیش از ده ها عبارت، با صراحت و دلالتی روشن، موقعیت تاریخی امت و نقش آنان را در آینده نشان می دهد.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
No image

امام شناسی در نهج البلاغه

از آن جمله امیرمؤمنان در خطبه ای می فرماید: «بدانیدآن کس ازما (حضرت مهدی علیه السلام ) که فتنه های آینده را دریابد، با چراغی روشنگر درآن گام می نهد و بر همان سیره و روش پیامبر صلی الله علیه و آله و امامان علیهم السلام رفتار می کند تا گره ها را بگشاید. بردگان و ملت های اسیر را آزاد می سازد، جمعیت های گمراه و ستمگر را می پراکند و حق جویان پراکنده را متحد می سازد.
Powered by TayaCMS