دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

دوران زندگانی امام رضا(ع)

دوره‌ی اول: زمانی که با پدر بزرگوارشان، امام موسی‌کاظم(ع) بودند. که این دوره سی و پنج سال طول کشید. امام(ع) این دوره را در شهر مدینه گذراند و با پدر و خانواده خود زندگی می‌کرد.‌..
No image
دوران زندگانی امام رضا(ع)
دوران زندگانی امام رضا(ع) دوران زندگانی امام رضا (علیه‌السلام) را می‌توان به سه قسمت تقسیم کرد: دوره‌ی اول: زمانی که با پدر بزرگوارشان، امام موسی‌کاظم(ع) بودند. که این دوره سی و پنج سال طول کشید. امام(ع) این دوره را در شهر مدینه گذراند و با پدر و خانواده خود زندگی می‌کرد.‌ دوره‌ی دوم: دوره‌ی امامت آن حضرت است که در مدینه بودند و پس از پدرشان رهبری مردم را به عهده داشتند. امام رضا(ع) در سال 183 هجری، پس از شهادت امام کاظم(ع) که در زندان هارون اتفاق افتاد به مقام امامت رسید. در آن هنگام امام 35 سال داشتند که با تعیین رسول خدا(ص) ومعرفی پدرش امام کاظم(ع) بود. امام کاظم(ع) پیش از دستگیری و زندانی شدن مشخص کرده بود که حجت خدا در زمین پس از او کیست، تا پیروان و حق‌جویان در ظلمت نمانند و به کجروی و گمراهی نیفتند.‌ امام (ع) در این دوره پناهگاه مسلمانان بودند و منزل آن حضرت، مرکز رفت و آمد دانشمندان و مجتهدان بود. در این دوره کسانی که به مکه و مدینه می‌آمدند. از علم و دانش آن حضرت بهره‌مند می‌شدند. این دوره 16 سال طول کشید. در این مدت در علم و دانش به روی مردم باز بود و هرکس به اندازه‌ی استعداد و توانش از علم و دانش امام(ع) بهره‌مند می‌شد.<مخزومی> می‌گوید: روزی امام موسی بن جعفر(ع) ما را خواست و فرمود: آیا می‌دانید، چرا شما را طلبیدم؟ خواستم شما شاهد باشید که این پسرم (اشاره به امام رضا(ع) کرد) جانشین من است. <یزید بن سلیط> می‌گوید: برای حج عمره به مکه می‌رفتیم. در راه با امام کاظم(ع) رو به رو شدیم. من به ایشان عرض کردم: پدر و مادرم فدایتان، شما نیز مانند پدرتان ما را از امام بعد از خود آگاه کنید. امام موسی بن جعفر(ع) درباره‌ی امامت توضیحی دادند و فرمودند: امامت امری الهی است و امامان از قبل از طرف خدا و پیامبر(ص) تعیین شده‌اند. پس از من امر امامت به پسرم (علی) می‌رسد که هم نام امام اول (علی بن ابی‌طالب) و امام چهارم (علی‌بن‌الحسین) است. ای یزید آنچه گفتم نزد تو چون امانتی محفوظ بماند. فقط به کسانی بازگو کن که صداقت آنان را شناخته‌‌باشی. ‌
روزنامه اطلاعات

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد

پر بازدیدترین ها

No image

امام شناسی در نهج البلاغه

از آن جمله امیرمؤمنان در خطبه ای می فرماید: «بدانیدآن کس ازما (حضرت مهدی علیه السلام ) که فتنه های آینده را دریابد، با چراغی روشنگر درآن گام می نهد و بر همان سیره و روش پیامبر صلی الله علیه و آله و امامان علیهم السلام رفتار می کند تا گره ها را بگشاید. بردگان و ملت های اسیر را آزاد می سازد، جمعیت های گمراه و ستمگر را می پراکند و حق جویان پراکنده را متحد می سازد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

نهج البلاغه فرهنگ نامه ای است بی مانند که متونش با یک دیگر همگون و همخوان اندو این مساله نشان از جریانات علمی، دانش های دینی و دنیایی این کتاب بزرگ دارد. مهم تر آن که چهره حقیقی، جایگاه و منزلت اهل بیت علیهم السلام را آن گونه که خدا و رسول خواسته است، می نمایاند و با بیش از ده ها عبارت، با صراحت و دلالتی روشن، موقعیت تاریخی امت و نقش آنان را در آینده نشان می دهد.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
Powered by TayaCMS