دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

رزق و روزی

از توکل تو همین بس که یقین داشته باشی رزق و روزی تو فقط به دست خداوند است و غیر خدا را مجری رزق و روزی خودت ندانی.
رزق و روزی
رزق و روزی

رزق و روزی

قال علی (ع) : « حَسبُکَ مِن تَوَکُّلِکَ أَن لاتری لِرزقِکَ مُجرِیاً إلاّ اللهُ سُبحانَه » (تصنیف غرر الحکم و درر الکلم ، حدیث 9182)

انسان باید توجه داشته باشد که رزق و روزی هر کسی به دست خداوند است و هیچ کس قادر نیست، رزق و روزی او را قطع کند. در روایات نیز وارد شده که همان‌گونه که اجل و مرگ هر کسی مقدّر شده، رزق و روزی او نیز مقدّر شده است. البته معنای این سخن این نیست که انسان برای رزق و روزی خود هیچ گونه تلاشی نکند. بلکه انسان باید با توکل بر خدا برای به دست آوردن یک زندگی آبرومند، تلاش کند. خداوند در قرآن کریم می‌فرماید :

« إنَّ الله هو الرّزاقُ ذو القّوه المَتین »[1]

همانا خداوند روزی دهنده است که دارای قدرت ابدی می‌باشد.

سعدی می‌گوید: یکی را شنیدم از پیران مربّی که مریدی را گفت : ای پسر! چندان که تعلّقِ خاطرِ آدمی‌زاد به روزی است، اگر به روزی ده بود ، به مقام، از ملائکه گذشتی.[2]

آری انسان باید توجه داشته باشد که روزی دهنده، خداوند است. همه بندگان خدا، چه گنهکاران و چه نیکوکاران روزی خور خداوند مهربان هستند.

حضرت امام صادق (ع) از پیامبر گرامی اسلام روایت کرده که می‌فرمایند :

« الخلقُ عیالُ اللهِ »[3]

مخلوقات همه روزی خور خداوند و محتاج به او هستند.

از جمله اوصافی که در قرآن کریم برای خداوند آورده شده است، خیر الرازقین است. خداوند در قرآن می‌فرماید :

« قل إنّ ربّی یَبسُطُ الرِّزقَ لمَن یَشاءُ مِن عِبادِهِ وَ یَقدِرُ لَهُ و ما أنفَقتُم مِن شئٍ فهُوَ یَخلِفُهُ و هو خیرُ الرّازِقین»[4]

بگو: خدای من هر که را از بندگان بخواهد، وسیع یا تنگ روزی می‌گرداند و هر چه در راه خدا انفاق کنید، عوض آن را به شما می‌بخشد و او بهترین روزی دهنده است.

از عارفی پرسیدند: چرا خداوند خود را به عنوان «خیرالرازقین»، ستوده است؟ گفت : زیرا هر کس نعمت او را کفران کند، رزق و روزیش را قطع نمی‌کند.[5]

بنابراین انسان باید همواره با توکّل و اطمینان به خدا دست نیاز خویش را به سوی او دراز کند و از او بخواهد که او بهترین روزی دهنده است.

    پی نوشت:
  • [1] - ذاریات / 58
  • [2] - رحمتی شهرضا ، محمد ، گنجینه معارف ، قم ، صبح پیروزی ، چاپ ششم ، 1387هش ، ج1 ، ص 518
  • [3] - کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم ، ج2، ص164 ، باب الاهتمام بامور المسلمین
  • [4] - سبا / 39
  • [5] - گنجینه معارف ، ج1 ، ص 518

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد

پر بازدیدترین ها

نهج البلاغه، بزرگ ترین سند ماندگاری امامت و ولایتʅ)

نهج البلاغه، بزرگ ترین سند ماندگاری امامت و ولایت(5)

عبادت بدون بینش آنان برخی را به اشتباه می انداخت و خطر اشاعه ی این مرض مسری در جامعه بود. امام علی(علیه السلام) به این خطر بیم می داد، آن حضرت(علیه السلام) شنید که مردی از خوارج شب بیدار است و به دعا و تلاوت قرآن مشغول است؛ امام فرمودند:« به یقین خفتن به که با دودلی نمازگزاردن» (نهج البلاغه، حکمت97).
اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

نهج البلاغه فرهنگ نامه ای است بی مانند که متونش با یک دیگر همگون و همخوان اندو این مساله نشان از جریانات علمی، دانش های دینی و دنیایی این کتاب بزرگ دارد. مهم تر آن که چهره حقیقی، جایگاه و منزلت اهل بیت علیهم السلام را آن گونه که خدا و رسول خواسته است، می نمایاند و با بیش از ده ها عبارت، با صراحت و دلالتی روشن، موقعیت تاریخی امت و نقش آنان را در آینده نشان می دهد.
نهج البلاغه بزرگ ترین سند ماندگاری امامت و ولایت ʂ)

نهج البلاغه بزرگ ترین سند ماندگاری امامت و ولایت (2)

هر یک از این دو امتیاز به تنهایی کافی است که به کلمات علی (ع) ارزش فراوان بدهد، ولی توأم شدن این دو با یکدیگر، یعنی این که سخنی در مسیرها و میدان های مختلف و احیاناً متضاد رفته و در عین حال کمال فصاحت و بلاغت را در همه ی آنها حفظ کرده باشد، سخن علی(ع) را قریب به حد اعجاز قرار داده است و به همین جهت سخن علی (ع) در حد وسط کلام مخلوق و کلام خالق قرار گرفته است
نهج البلاغه، بزرگ ترین سند ماندگاری امامت و ولایتʄ)

نهج البلاغه، بزرگ ترین سند ماندگاری امامت و ولایت(4)

هان ای فیلسوفان و حکمت آموزان، بیایید و در جملات خطبه ی اول این کتاب به تحقیق بنشینند و افکار بلند پایه ی خود را به کار گیرند و با کمک اصحاب معرفت و ارباب عرفان این یک جمله کوتاه را به تفسیر بپردازند و بخواهند به حق وجدان خود را برای درک واقعی آن ارضا کنند به شرط آن که بیاناتی که در این میدان تاخت و تار شده است آنان را فریب ندهد.
نهج البلاغه، بزرگ ترین سند ماندگاری امامت و ولایت ʁ)

نهج البلاغه، بزرگ ترین سند ماندگاری امامت و ولایت (1)

نهج البلاغه، مشهورترین و ماندگارترین اثر سید رضی(قدس سره) است، که آن را در سال 400 هجری قمری، شش سال پیش از وفات خود با استفاده از دانش وسیع و ذوق سرشار و گزینش نیکوی ادبی، از میان خطبه ها، نامه ها، وصیت نامه ها و کلمات کوتاه حکمت آمیز امیرالمؤمنین(علیه السلام) گردآوری نموده است.
Powered by TayaCMS