دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

زیارت و تعزیه حضرت سید الشهداء (علیه السلام)

این نوشتار در توسل سیزدهم به امام عصر -صلوات الله علیه - است و آن وسائل متعلق به حضرت ابی عبدالله‌الحسین‌ (علیه‌ السلام) می‌باشد، از نصرت، اقامه‌ئ تعزیت، زیارت، و مطلق صله و احسان به آن جناب -علیه السلام - برحسب آنچه در اخبار بسیار آمده که در توسل به هر یک از ائمه اطهار (علیهم السلام‌) توسل به حضرت صاحب الامر (علیه السلام ) حاصل می شود.
زیارت و تعزیه حضرت سید الشهداء (علیه السلام)
زیارت و تعزیه حضرت سید الشهداء (علیه السلام)

این نوشتار در توسل سیزدهم به امام عصر -صلوات الله علیه - است و آن وسائل متعلق به حضرت ابی عبدالله‌الحسین‌ (علیه‌ السلام) می‌باشد، از نصرت، اقامه‌ئ تعزیت، زیارت، و مطلق صله و احسان به آن جناب -علیه السلام - برحسب آنچه در اخبار بسیار آمده که در توسل به هر یک از ائمه اطهار (علیهم السلام‌) توسل به حضرت صاحب الامر (علیه السلام ) حاصل می شود.

از آن جمله این حدیث شریف از حضرت رسول ( صلی الله علیه و اله و سلم) است که فرمودند: «به درستی که فرزندم حسین در زمین کربلا به حال تشنگی و تنهایی و بی کسی کشته می شود. پس هر کس او را یاری کند بدون شک مرا، و فرزند او قائم را یاری کرده است». و از آن جمله این حدیث در کامل الزیاره [1] از حضرت صادق -علیه السلام- است که فرمودند به این مضمون: «ای زراره کسی که بر حضرت امام حسین گریه نماید، نیست مگر آنکه که به حضرت فاطمه ی زهرا و حضرت رسول – (صلی الله علیه واله) در این گریه‌اش صله نموده است و حق ما اهل بیت را اداء کرده است».

این حدیث نیز در آن کتاب از حضرت امام باقر (علیه السلام)  نقل شده که فرمودند:« هر کس بخواهد بداند که آیا او از اهل بهشت است، پس محبت ما را بر قلب خود عرضه دارد. اگر آنرا قبول نمود او مؤمن است و هر کس دوست ما باشد، باید رغبت و شوق در زیارت قبر حضرت امام حسین -علیه السلام- داشته باشد، و هر کس ایشان را بسیار زیارت کند ما او را از اهل محبت خود می دانیم و او از اهل بهشت است. و هرکس کوشش زیاد در زیارت حضرت امام حسین(علیه السلام ) نداشته باشد او نقص الایمان است.»[2]

همچنین در آن کتاب از حضرت صادق (علیه‌ السلام) آمده که فرمودند: «هر کس بمیرد و حضرت امام حسین –علیه‌ السلام- را زیارت نکرده باشد و گمان کند که از شیعیان ما است، گمانش خطاست و از شیعیان ما نیست.»[3]

و در بحار از تفسیر فرات بن ابراهیم، از حضرت رسول -صلی الله علیه واله وسلم-، در ضمن حدیث مفصلی به این مضمون روایت فرموده: «جمعی از امت من هستند که بعد از کشته شدن فرزندم حسین، هر جا که باشند، توجه به او دارند و به زیارت او می روند. در تمام روی زمین کسی که داناتر از ایشان به خداوند و مقاوم تر در اداء حق ما اهل بیت نیست. آنها کسانی هستند که قوام زمین به آنها است. و به واسطه‌ی آنها باران رحمت بر اهل زمین می‌بارد و اینها چراغهای هدایت در تاریکی ضلالت مردم هستند»[4] و شرح کیفیات زیارت حضرت سید الشهداء(صلوات الله علیه) و فضایل عظیم آن و آثار و فوائد کثیره اش در دنیا، و هنگام مردن، و در برزخ و در قیامت و در بهشت، و آداب مهم آن در باب دوم در فصل توسل به زیارت ائمه اطهار -علیهم السلام- ذکر می‌شود. انشاءالله.

    پی نوشت:
  • [1] . کامل الزیاره، باب 26، ص 81.
  • [2] . کامل الزیاره، باب 78، ص 193.
  • [3]. بحار الانوار، ج 44، ص 264.4.
    [4]. کامل الزیاره، باب 78، ص 193.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد

پر بازدیدترین ها

No image

امام شناسی در نهج البلاغه

از آن جمله امیرمؤمنان در خطبه ای می فرماید: «بدانیدآن کس ازما (حضرت مهدی علیه السلام ) که فتنه های آینده را دریابد، با چراغی روشنگر درآن گام می نهد و بر همان سیره و روش پیامبر صلی الله علیه و آله و امامان علیهم السلام رفتار می کند تا گره ها را بگشاید. بردگان و ملت های اسیر را آزاد می سازد، جمعیت های گمراه و ستمگر را می پراکند و حق جویان پراکنده را متحد می سازد.
No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

نهج البلاغه فرهنگ نامه ای است بی مانند که متونش با یک دیگر همگون و همخوان اندو این مساله نشان از جریانات علمی، دانش های دینی و دنیایی این کتاب بزرگ دارد. مهم تر آن که چهره حقیقی، جایگاه و منزلت اهل بیت علیهم السلام را آن گونه که خدا و رسول خواسته است، می نمایاند و با بیش از ده ها عبارت، با صراحت و دلالتی روشن، موقعیت تاریخی امت و نقش آنان را در آینده نشان می دهد.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
Powered by TayaCMS