دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

عزتمندی و ذلت ناپذیری ‌

No image
عزتمندی و ذلت ناپذیری ‌

عزتمندي و ذلت ناپذيري ‏

رضا جاودان

خداوند متعال در قرآن کریم می‌فرماید: «لاتَظلمون و لاتُظلَمون؛ نه ستم می‌کنید و نه تن به ستم می‌دهید»(بقره: 279).

«تَظلمون» از ماده «ظلم» به معنای ضایع کردن حق و کوتاهی در رساندن حق است، خواه در مورد حقوق خود باشد یا در مورد حقوق دیگران یا حقوق الهی، خواه حقوق مادی و طبیعی یا معنوی و روحانی.

«ظلمه» و «ظلمات» که به معنای تاریکی و ضد نور است از همین معنا گرفته شده است، زیرا اصل اولی در هستی و طبیعت ظهور نور و گسترش آن است و اساساً حقیقت وجود یعنی نور، که البته مراتب متعددی دارد.

اما ظلمت و تاریکی امری است که با فقدان نور یا ضعف وجود نور حاصل می‌شود و این همان ضایع شدن حق عالم است.

حدیث انقلاب به تعبیر علامه شهید مطهری(ره) «کسانی که به خاطر یک سلسله اصول و مبادی قیام می‌کنند و نهضت می‌نمایند، در حقیقت به همه جهانیان بعد از خودشان پیامی دارند و به اصطلاح معروف وصیتی دارند.

آیندگان باید با پیام آنها آشنا شوند و ندای آنها را بشناسند. حسین بن علی(ع) فرمود:

«انی لم اخرج اشرا و لابطرا و لامفسدا و لاظالما انما خرجت لطلب الاصلاح فی امه جدی صلی الله علیه و اله ارید ان امر بالمعروف و انهی عن المنکر و اسیر بسیره جدّی و ابی».

در کربلا جمله‌های تاریخی زیاد گفته شده است که گذشته از اینکه از یک انسانیت کامل و ایمان خارق العاده و از یک حماسه پرشور حکایت می‌کند، چون این جمله‌ها با خون نوشته شده و ثبت شده است ارزش دیگری دارد؛ و به علاوه از این شعارها به روح حسینی و ماهیت نهضت حسینی می‌توان پی‌برد.

جمله‌های خود اباعبدالله الحسین(ع):« هیهات منا الذله؛ الموت اولی من رکوب العار؛ الاترون ان الحق لایعمل به... لیرغب المومن فی لقاء الله محقاً؛ الناس عبیدالدنیا و الدین لعق علی السنتهم» و جمله‌های علی اکبر (ع): «اذاً والله لانبالی بالموت یا ابتاه هذا جدّی رسول الله»؛ و جمله قاسم بن الحسن(ع): «الموت احلی عندی من العسل»؛ و جمله حضرت اباالفضل(ع): «یا نفس من بعد الحسین هونی هذا حسین شارب المنون».‌

آری، حادثه کربلا، قیامی اسوه و سیره‌ای عام برای نظریه انقلاب و منشوری انقلابی تاریخی است که برای هر عصر پیامی ویژه دارد، حتی برای آزادیخواهان و انقلابیون غیر مسلمان، چه رسد به فقیهی از یلاله او؛ و به راستی که انقلاب اسلامی ما ریشه در نهضت حسینی دارد و این واقعیت را مرحوم امام و مسئولان نظام و قاطبه مردم بارها و بارها در تبیین ماهیت انقلاب و در قالب شعارهای اصولی انقلاب یادآور شده‌اند: «حسین حسین شعار ماست شهادت افتخار ماست» و «هیهات منا الذله».

علاوه بر این نهضت امام(ره) احیا کننده نهضت امام حسین(ع) هم بود. در عاشورای دو روز قبل از 15 خرداد 1342 جملات همه ساله نوحه خوانان و سینه زنان، ناگهان به شعارهای تند علیه طاغوت زمان و علیه ظلم و ستمگری بدل شد.

امام(ره) در بیانیه خود به مناسبت محرم آن سال فرمودند: «محرم ماه پیروزی خون بر شمشیر است» و بدین سان با الهام از نهضت عاشورایی حسین بن علی(ع) نهضت اسلامی مردم جان گرفت و مردم شهرها، زینب وار، در بزرگداشت شهیدان خود هر روز خون تازه‌ای به پیکر انقلاب تزریق کردند و پیام شهیدان را در حالی که همه مردم همچون بازماندگان کربلادر اسارت طاغوت بودند به گوش غافلان و جهانیان رساندند.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد

پر بازدیدترین ها

No image

امام شناسی در نهج البلاغه

از آن جمله امیرمؤمنان در خطبه ای می فرماید: «بدانیدآن کس ازما (حضرت مهدی علیه السلام ) که فتنه های آینده را دریابد، با چراغی روشنگر درآن گام می نهد و بر همان سیره و روش پیامبر صلی الله علیه و آله و امامان علیهم السلام رفتار می کند تا گره ها را بگشاید. بردگان و ملت های اسیر را آزاد می سازد، جمعیت های گمراه و ستمگر را می پراکند و حق جویان پراکنده را متحد می سازد.
No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

نهج البلاغه فرهنگ نامه ای است بی مانند که متونش با یک دیگر همگون و همخوان اندو این مساله نشان از جریانات علمی، دانش های دینی و دنیایی این کتاب بزرگ دارد. مهم تر آن که چهره حقیقی، جایگاه و منزلت اهل بیت علیهم السلام را آن گونه که خدا و رسول خواسته است، می نمایاند و با بیش از ده ها عبارت، با صراحت و دلالتی روشن، موقعیت تاریخی امت و نقش آنان را در آینده نشان می دهد.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
Powered by TayaCMS