دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

فعالیت های اجتماعی آیت الله سید ابوالحسن مولانا

No image
فعالیت های اجتماعی آیت الله سید ابوالحسن مولانا

خدمات اجتماعى

آقا سیّد ابوالحسن مولانا از عالمان کم نظیرى بود که در دیار خود منشأ خدمات فراوان اجتماعى گردید. او از هر فرصتى براى خدمت رسانى به مردم و گسترش فرهنگ دستگیرى از محرومان اقتصادى و فرهنگى استقبال مى کرد که در این جا به دو نمونه اشاره مى شود:

1. تأسیس بنیاد فرهنگى و خیریه نیمه شعبان

این بنیاد، در سال 1367ش. به دنبال پایان هشت سال دفاع مقدّس و هدایت نیروهاى مؤمن، براى خدمت رسانى و تمرکز نیروها در جبهه هاى فرهنگى و اقتصادى تأسیس گردید. آیت الله مولانا که از سیاستگذاران این مؤسسه بود، با تمام توان در تشویق، ترغیب و پشتیبانى این نیروها و فعالیّت هاى آنان تلاش مى نمود. فعالیّت هاى این مؤسسه عبارتند از: 1. برگزارى همه ساله جشن هاى نیمه شعبان، مراسم عزادارى ایّام فاطمیه دوم و زیارت عاشورا. 2. ایجاد انتشارات نور ولایت با چاپ ده ها جلد کتاب مفید و سودمند. 3. تأمین نیازهاى بیش از 150 خانوار آبرومند و نیازمند شهر. 4. گشایش صندوق قرض الحسنه حضرت قائم (عج) و اعطاى وام هاى دراز مدت و کوتاه مدت به نیازمندان 5. طرح مطالعاتى و تحقیقاتى غدیر، در راستاى جذب نیروهاى مستعد و متعهد فرهنگى ـ مذهبى. 6. میثاق با یاران شهید، با هدف ارتباط با گلگون کفنان هشت سال دفاع مقدّس. 7. نشر سالانه ویژه نامه نیمه شعبان که تا حال 8 جلد از آن با مقالات علمى استادان حوزه و دانشگاه در موضوع مهدویت منتشر شده است. برگزارى مسابقات، ارتباط با مراکز علمى و مذهبى و شخصیت هاى دینى کشور، تأسیس کتابخانه تخصصى مهدویت، برگزارى جلسات گفتار ماه و تولید محصولات صوتى و تصویرى در همین راستا، از دیگر فعالیّت هاى بنیاد فرهنگى و خیریه نیمه شعبان تبریز مى باشند.[14]

2. احیاى مسجد استاد و شاگرد[15]

این مسجد بزرگ و قدیمى که حدود چهل سال متروک مانده بود، در سال 1380ق. با همّت آیت الله مولانا و کمک مالى یکى از تجار خیّر تبریزى ـ آقاى دریانى ـ بازسازى شد و به یکى از مهمترین کانون هاى تبلیغى معارف اهل بیت(علیهم السلام)تبدیل گردید. جوانان مؤمن و عالم دوست شهر و تشنگان علم و معرفت، همه روزه در هنگام نمازهاى ظهر، عصر، مغرب و عشا براى بهره گیرى از وجود آن معلم اخلاق و اسوه تقوا از نقاط مختلف به آنجا شتافته، روح تشنه خود را از جرعه هاى معنوى سیراب مى نمودند. در آن مسجد، علاوه بر دیدارها و ملاقات هاى آیت الله مولانا، اجراى مراسم مختلف به مناسبت هاى گوناگون، دعوت از سخنرانان برجسته و موفق کشور و سایر برنامه هاى معنوى و اجتماعى و خیریه، تحت نظر وى انجام مى پذیرفت. برنامه هاى مسجد استاد و شاگرد، آن چنان اهمیت داشت که هر کسى شیداى قرآن و اهل بیت و عالمان دین بود، اوّل به آن جا مى رفت. آیت الله مولانا با پشتکار و اراده اى خلل ناپذیر، نزدیک به نیم قرن (از سال 1380 تا هنگام رحلت) آن مسجد را به نحو شایسته اى اداره کرد.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد

پر بازدیدترین ها

No image

امام شناسی در نهج البلاغه

از آن جمله امیرمؤمنان در خطبه ای می فرماید: «بدانیدآن کس ازما (حضرت مهدی علیه السلام ) که فتنه های آینده را دریابد، با چراغی روشنگر درآن گام می نهد و بر همان سیره و روش پیامبر صلی الله علیه و آله و امامان علیهم السلام رفتار می کند تا گره ها را بگشاید. بردگان و ملت های اسیر را آزاد می سازد، جمعیت های گمراه و ستمگر را می پراکند و حق جویان پراکنده را متحد می سازد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

نهج البلاغه فرهنگ نامه ای است بی مانند که متونش با یک دیگر همگون و همخوان اندو این مساله نشان از جریانات علمی، دانش های دینی و دنیایی این کتاب بزرگ دارد. مهم تر آن که چهره حقیقی، جایگاه و منزلت اهل بیت علیهم السلام را آن گونه که خدا و رسول خواسته است، می نمایاند و با بیش از ده ها عبارت، با صراحت و دلالتی روشن، موقعیت تاریخی امت و نقش آنان را در آینده نشان می دهد.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
Powered by TayaCMS