دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

فعالیت های اجتماعی آیت الله سید عبدالله شیرازی

No image
فعالیت های اجتماعی آیت الله سید عبدالله شیرازی

تشکیل مجمع علماى مبارز مشهد

آیت الله شیرازى حیات دوباره اى به حوزه علمیّه خراسان بخشید. شور و شوق زاید الوصفى در میان طلاّب و علما افتاده بود. گردهمایى هاى بزرگى از سوى طلاّب و فضلاى خراسان براى مبارزه با کشف حجاب برگزار گردید. روحانیّت تشکّل یافت و مى رفت که قیامى بزرگ علیه رژیم شاه اتفاق افتد. پس از نشست هاى فراوانِ روحانیون طراز اول شهر، اوضاع سردرگم شهر قدرى انسجام بخشیدند و سمت و سوى انقلاب تا حدّى شفاف و چهره منحوس رژیم پهلوى برملا گشت. دولت از این خیزش، سخت بر آشفته شده بود.

بازگشت به ایران

وى به دلیل فعالیت هاى سیاسى علیه دولت هاى ایران و عراق، مجبور شد در آذر ماه 1354 ش، خاک عراق را ترک گوید و به ایران برگردد، وى در مسیر بازگشت توقف کوتاهى در قصر شیرین و باختران داشت. رژیم از انعکاس خبر ورود ایشان در مطبوعات جلوگیرى کرد. وى پس از چند روز توقف در پایتخت، براى زیارت مرقد حضرت فاطمه معصومه(علیها السلام) و دیدار با علما، راهى قم شد. آیت الله شیرازى پس از اقامت کوتاه در قم، در 28 ذى حجه به زادگاه خود برگشت. مردم از وى استقبال باشکوهى به عمل آوردند.

با ارتحال آیت الله میلانى مى رفت که حوزه علمیّه مشهد دوباره از هم بپاشد. لذا آیت الله شیرازى به مشهد رفت. علما و فضلاى خراسان از وى تقاضا کردند تا براى همیشه در مشهد بماند. ایشان پذیرفت و تا آخر عمر در مشهد ماندگار شد.

کم کم خراسان جان تازه اى گرفت. حوزه، پناه گاه مطمئنى یافت و جوِّ مشهد سمت و سوى انقلابى به خود گرفت. حاج شیخ میرزا على آقاى فلسفى، حاج شیخ ابوالحسن شیرازى، حاج سیّد کاظم مرعشى، حاج سیّد ابراهیم علم الهدى، حاج سید عزّالدین حسینى زنجانى، حاج آقا حسین شاهرودى و علماى دیگر خراسان، رهبرى مردم را در مبارزه علیه رژیم پهلوى در دست گرفتند. خشم مردم به صورت تظاهرات خیابانى جلوه گر شد و انقلاب به رهبرى امام خمینى(قدس سره)به ساحل پیروزى نزدیک شد.

مؤسّسات

1. تأسیس حوزه علمیّه «آیت الله العظمى شیرازى» در نجف اشرف، در سال 1373 هـ .ق. / 1332 هـ. ش.

2. تأسیس مدرسه علمیّه «طاهریه» در نجف اشرف، در سال 1383 هـ .ق./ 1342 هـ .ش.

3. تأسیس دبستان پسرانه اسلامى «المدرسة الابتدائیة الطاهریه» در نجف اشرف، در سال 1386 هـ .ق. / 1345 هـ .ش.

4. تأسیس مسجد طاهرى در نجف اشرف، در سال 1386 هـ .ق. / 1345 هـ .ش.

5. تأسیس کتابخانه عمومى «آیت الله العظمى شیرازى» در نجف اشرف، در سال 1388 هـ .ق. / 1347 هـ .ش.

6. تأسیس مجتمع مسکونى در کوى طلاب علوم دینى مهاجر در نجف اشرف، براى طلاّب متأهل که از کشورهاى مختلف به حوزه علمیّه نجف مى آمدند.

7. حُسینیّه طاهریّه در شهر کوفه.

8. تأسیس مدرسه علمیّه امام امیرالمؤمنین(علیه السلام)در مشهد مقدس، در سال 1396 هـ .ق. / 1355 هـ .ش.

9. تأسیس درمانگاه آیت الله العظمى شیرازى، ویژه طلاّب حوزه علمیّه مشهد، در سال 1397 هـ .ق. / 1356 هـ .ش.

10. تأسیس کتابخانه عمومى آیت الله العظمى شیرازى در مشهد، در سال 1397 هـ .ق. / 1356 هـ .ش.

11. تأسیس مسجد ابوالفضل(علیه السلام)، مشهور به مسجد آیت الله العظمى شیرازى، در کوى طلاّب مشهد، در سال 1401 هـ .ق. / 1359 هـ .ش.

12. تأسیس حسینیه آیت الله العظمى شیرازى در مشهد، در سال 1403هـ .ق. / 1361 هـ .ش.([3])

13. ایجاد 130 واحد مسکونى براى زلزله زدگان طبس، در سال 1399 هـ .ق. / 1358 هـ .ش.

14. احداث 24 واحد مسکونى براى زلزله زدگان فیض آباد قائنات، در سال 1400 هـ .ق. / 1359 هـ .ش.

15. بازسازى بخش زیادى از مناطق زلزله زده شیروان، در سال 1400 هـ .ق. / 1359 هـ .ش.

16. بازسازى بخشى از مناطق آسیب دیده سیل خوزستان، در سال 1399 هـ .ق. / 1358 هـ .ش.

17. بازسازى بخش زیادى از مناطق زلزله زده کرمان، در سال 1401 هـ .ق. / 1360 هـ .ش.

18. کمک به امر خانه سازى طلاّب و مردم مستضعف در موارد مختلف.

19. کمک به تأسیس مساجد، مدارس علمیّه، حسینیّه ها و مراکز اسلامى گوناگون در کشورهاى مختلف اسلامى، به خصوص کشورهاى ایران، عراق، هند، پاکستان و کشورهاى افریقایى.

20. پرداخت شهریّه به حوزه هاى علمیّه استان خراسان، استان فارس و برخى از حوزه هاى علمیّه ایران، نجف، کاظمین و سامرّاء.

21. کمک به چاپ و نشر کتاب هاى اسلامى که به زبان هاى مختلف انتشار یافته است.

22. ایجاد بخش عظیم جرّاحى در بیمارستان حضرت زهرا(علیها السلام)، وابسته به مجلس اعلى شیعیان لبنان، در بیروت.

23. پرداخت کمک هاى نقدى به شیعیان آسیب دیده لبنان، به ویژه مراکز ایتام جنوب لبنان.

24. پرداخت کمک به طلاّب علوم دینى مجاور مرقد مطهّر حضرت زینب(علیها السلام).

25. احداث بیش از 60 مدرسه علمیّه و کمک به تأسیس تعداد دیگرى در نقاط مختلف کشور پاکستان و پرداخت شهریّه ماهانه و کمک هاى مختلف به طلاّب آن مدارس.

26. احداث 4 واحد مرکز درمانى در شهرهاى مختلف هند و کمک مالى به طلاّب علوم دینى حوزه هاى علمیّه این کشور.

27. کمک مالى به جبهه هاى جنگ و خانواده هاى جنگ زده.

28. کمک هاى نقدى به احزاب اسلامى در عراق و افغانستان.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد

پر بازدیدترین ها

No image

امام شناسی در نهج البلاغه

از آن جمله امیرمؤمنان در خطبه ای می فرماید: «بدانیدآن کس ازما (حضرت مهدی علیه السلام ) که فتنه های آینده را دریابد، با چراغی روشنگر درآن گام می نهد و بر همان سیره و روش پیامبر صلی الله علیه و آله و امامان علیهم السلام رفتار می کند تا گره ها را بگشاید. بردگان و ملت های اسیر را آزاد می سازد، جمعیت های گمراه و ستمگر را می پراکند و حق جویان پراکنده را متحد می سازد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

نهج البلاغه فرهنگ نامه ای است بی مانند که متونش با یک دیگر همگون و همخوان اندو این مساله نشان از جریانات علمی، دانش های دینی و دنیایی این کتاب بزرگ دارد. مهم تر آن که چهره حقیقی، جایگاه و منزلت اهل بیت علیهم السلام را آن گونه که خدا و رسول خواسته است، می نمایاند و با بیش از ده ها عبارت، با صراحت و دلالتی روشن، موقعیت تاریخی امت و نقش آنان را در آینده نشان می دهد.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
Powered by TayaCMS