دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

وجوب دعا برای ظهور امام زمان(عج)

غیبت امام زمان(عج)، نوعی آزمایش و امتحان انسان‌های جهان می‌باشد تا میزان ایمان آنها به خدا و علاقه شان به اهل بیت(ع) مشخص گردد.
وجوب دعا برای ظهور امام زمان(عج)
وجوب دعا برای ظهور امام زمان(عج)
نویسنده: محمدعلی ایزدیار

غیبت امام زمان(عج)، نوعی آزمایش و امتحان انسان‌های جهان می‌باشد تا میزان ایمان آنها به خدا و علاقه شان به اهل بیت(ع) مشخص گردد. غیبت امام در بسیاری از احادیث و حتی در قرآن نیز آمده است. قرآن کریم در سوره بقره از امام زمان(عج) به عنوان «غیب» یاد کرده و فرموده: «الذّین یومنون بالغیب». یعنی آنان که به وجود امام زمان(عج) اعتقاد دارند و حضرت را باور کرده‌اند. یکی از ویژگی‌ها و خصایص اهل تقوا این است که ایمان به امام زمان(عج) دارند. پس قرآن کریم از امام زمان(عج) به عنوان غیب یاد می‌کند.‌

غیبت امام زمان(عج) به این معنی نیست که احدی از اولیا و غیر اولیا در عصر و زمان غیبت به محضر ایشان نمی رسد. بلکه امام زمان(عج)غایب است یعنی مردم او را می‌بینند، او را زیارت می‌کنند و لکن او را نمی شناسند. غیبت به معنای عدم شناخت است، نه به معنای ممکن نبودن ملاقات، نه به معنای ندیدن امام زمان(عج). علامه مجلسی در بحارالانوار آورده که سومین نماینده امام زمان(عج) می‌فرماید: به خدا قسم آقا امام زمان(عج) هر سال در ایام حج در مکه، در عرفات، در مشعر، در منی حاضر می‌شوند. هر سال در مکه مشرف می‌شوند. همه مردم او را می‌بینند، اما او را نمی‌شناسند. بنابراین، مردم مکه و حاجیانی که به مکه می‌روند همه امام زمان(عج) را در مکه، می‌بینند، لکن امام زمان را نمی شناسند. پس خود این روایت می‌گوید: امام زمان(عج) در عصر غیب قابل رویت، قابل دیدار و قابل ملاقات است. پس مسلمانان از فضایل حضور آقا در زمان غیبت نیز استفاده می‌کنند.

در احادیث سفارش گردیده که شیعیان برای تعجیل فرج حضرت امام زمان(عج) بسیار دعا کنند. دلیل واجب بودن دعا برای فرج یک امر بدیهی و روشن است. اگر حداقل معتقدین به آن حضرت به طور یکپارچه و یک دل فرج امام زمان (عج) را از خدا بخواهند، چنین دعایی موجب ظهور آن حضرت خواهد شد لذا ظهور حضرت بقیه الله یک ضرورت حیاتی برای اجتماع بشری است. ظهور آن حضرت نجات جامعه بشری را از فقر و فلاکت، گرسنگی و اسارت نجات خواهد داد. جامعه خالی از ظلم و ستم، زشتی و گناهان خواهد شد. ظهور آن حضرت نجات جامعه از آتش ها، صفات زشت و حیوانی و شیطانی است که هر روز آتش جنگ‌های خانمانسوز و مهیب را روشن کرده و هزاران نفر را آواره و بی خانمان می‌سازد. ایشان با ظهورشان انسان‌ها را از دام شیطان و دام هواهای نفسانی نجات خواهند داد. پس دعا برای فرج موجب جلو افتادن فرج ولو یک روز می‌شود. چرا که با یک روز جلو افتادن، هزاران معصیت کوچک و بزرگ، فقر و گرسنگی، ظلم و ستم جلوگیری خواهد شد.‌

دعوت تمامی انبیا برای اقامه عدل و داد، اجرای احکام الهی در جهان و نجات بشریت بوده است. پس جلو انداختن فرج اساسی ترین واجبات الهی و در راس تمام واجبات قرار دارد. دستور دعا کردن و درخواست مسائل از خدا، در بسیاری از روایات و احادیث آمده است. پس دعا و تقاضای جدی مردم از خدا، قطعاً موجب تعجیل فرج خواهد شد. حضرت امیر المومنین علی (ع) می‌فرمایند: کسی که خداوند به او توفیق دعا دهد اجابت آن را نیز به او عنایت می‌فرماید، زیرا خداوند متعال می‌فرماید: «ادعونی استجب لکم» یعنی: مرا بخوانید تا شما را اجابت کنم. همچنین در روایت آمده: بنی اسرائیل برای کاهش زمان غیبت حضرت موسی دعا کردند خداوند از باقیمانده زمان غیبت حضرت موسی صرف نظر فرمود و فرج حضرت موسی بسیار نزدیک تر گردید. یقیناً دعای مردم برای ظهور یک در خواست اجتماعی برای تغییر وضعیت اسفبار زمان غیبت و ورود به زمان سعادتمندانه ظهور است و چنین در خواستی را خداوند اجابت خواهد فرمود.

مقاله

نویسنده محمدعلی ایزدیار

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد

پر بازدیدترین ها

No image

امام شناسی در نهج البلاغه

از آن جمله امیرمؤمنان در خطبه ای می فرماید: «بدانیدآن کس ازما (حضرت مهدی علیه السلام ) که فتنه های آینده را دریابد، با چراغی روشنگر درآن گام می نهد و بر همان سیره و روش پیامبر صلی الله علیه و آله و امامان علیهم السلام رفتار می کند تا گره ها را بگشاید. بردگان و ملت های اسیر را آزاد می سازد، جمعیت های گمراه و ستمگر را می پراکند و حق جویان پراکنده را متحد می سازد.
No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

نهج البلاغه فرهنگ نامه ای است بی مانند که متونش با یک دیگر همگون و همخوان اندو این مساله نشان از جریانات علمی، دانش های دینی و دنیایی این کتاب بزرگ دارد. مهم تر آن که چهره حقیقی، جایگاه و منزلت اهل بیت علیهم السلام را آن گونه که خدا و رسول خواسته است، می نمایاند و با بیش از ده ها عبارت، با صراحت و دلالتی روشن، موقعیت تاریخی امت و نقش آنان را در آینده نشان می دهد.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
Powered by TayaCMS