دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

پرسش های عاشورایی از آيت الله بهجت(ره)

No image
پرسش های عاشورایی از آيت الله بهجت(ره)

عظمت واقعه عاشورا و نمايش بي نظير فضايل الهي اهل بيت عليهم السلام در مقابل دشمنان خدا و رسول او موجب شد که اين رويداد عظيم از جهات گوناگون از ديگر رويدادهاي بزرگ عالم متمايز شود؛ مصيبتي که پيش از وقوعش، ملائکه الهي و انبيا و اوصيا (ع) در سوگ آن نشستند و پس از وقوع آن نيز ائمه هدي (ع) به يادآوري اين مصيبت بزرگ پرداختند و مجالس عزا برپا کردند.

نوشتاري که در ادامه مي خوانيد برگرفته از کتاب «رحمت واسعه» شامل مجموعه گفتارهاي عاشورايي آيت الله محمدتقي بهجت است که به نقل از فارس تقديم خوانندگان عزيز مي شود:

* آيا همان طور که در دعا جايز است، در زيارت هم مکلف مي تواند ائمه اهل بيت(ع) عليهم السلام را به هر عبارتي که مي خواهد زيارت کند؟

اگر چنين کاري صحيح است، آيا فضيلت زيارات وارده (زياراتي که در روايات آمده است) را دارد؟ يا در اين باره حتماً بايد به روايات ماثور از ائمه عليهم السلام مقيد بود؟

زيارت به هر عبارتي که بر زبان جاري شود و با مضمون صحيح و حال صداقت با قلب موافقت داشته باشد، جايز است؛ اگرچه احوط و اولي عدم تعدي از زيارات وارده از اهل بيت(ع) است؛ چراکه آنها، خود، به حقشان آگاه ترند.

* درصورتي که سجده در مقابل قبور ائمه عليهم السلام موجب توهين مذهب شود يا عده اي تصور کنند که سجده براي امام يا امامزادگان انجام گرفته، جايز است؟

اگر عنوان ثانوي مثل وهن مذهب پيدا کرده است، عنوان را مراعات نمايند.

* آيا سجده در مقابل قبور امامان و امامزادگان جايز است؟

اگر براي خدا سجده کند، مانع ندارد، هرچند مقابل قبور باشد و اگر براي غيرخدا سجده کند، جايز نيست.

* بوسيدن زمين، در مقابل حرم و عتبه مقدسه چه حکمي دارد؟

مجرد بوسيدن زمين و عتبه بوسي، سجده نيست و مانع ندارد.

* آيا پياده روي از مسافت ها بسيار دور به مشاهد مشرفه متعلق به اهل بيت(ع) اعم از معصومين عليهم السلام و غيرمعصومين اشکال دارد؟

اگر اين پياده روي ضرري نداشته باشد، در تعظيم و بزرگداشت کسي که به زيارت او می‌روند، رساتر و بهتر است.

*آيا پياده رفتن با مشکلات و زحمات مورد رضايت ائمه عليهم السلام هست؟

چنانچه قابل تحمل شخص باشد، بلي؛ «افضل الاعمال احمزها»؛ برترين اعمال، دشوارترين آنهاست.

* تربت هايي که از کربلا مي آورند، اگر از اطراف حرم مطهر نباشد، آيا احترام آنها واجب است؟

احترام آن رعايت مي شود، ولي احکام تربت را ندارد.

* خوردن مقداري از خاک که در بازار به نام تربت مطهر سيدالشهدا(ع)به فروش مي رسد، چه حکمي دارد؟

اگر اطمينان دارد که از قبر مطهر آن حضرت يا از اطراف آن برداشته شده، به نيت شفا به اندازه يک نخود اشکال ندارد.

* آياخوردن تربت رسول اکرم (ص) و ائمه (ع) همانند تربت امام حسين(ع) جايز است؟

مظنون اين است که خوردن تربت حضرت رسول اکرم (ص) و ساير ائمه طاهرين (ع)براي شفا، در اين حکم مثل تربت امام حسين(ع) باشد؛ اگر چه احوط اين است که آن را در آب مخلوط کنند، به طوري که مستهلک شود.

* آيا زنان با داشتن عذر شرعي مي توانند زيارت عاشورا بخوانند؟

بله، مي توانند (هرچند نماز زيارت نمي خوانند).

* نظر شما درباره شعائر حسيني و کساني که مي گويند اين شعائر مراسمي است که چون در زمان ائمه اطهار (ع)نبوده است، مشروعيت ندارد، چيست؟

هر آنچه موجب يادآوري مصائب امام حسين(ع) شود از شعائر الهي است و تا زماني که با فعلي که به خودي خود حرام است، انجام نشود، خداوند و رسول او (ص) آن را دوست دارند. اين امر با توجه به روايات و به حسب سيره اهل حق، ثابت است و (ديگر) به اينکه براي جاهلان يا معاندان ثابت نيست، توجهي نمي شود.

اين امر درمورد مصائب ساير معصومين (ع) نيز جاري است. برپايي مجالس عزا در ايام حزن ايشان با ذکر مصائب آن حضرات(ع)مانند برپايي مجالس شادي با ذکر مسرات ايشان است و فرقي بين اين دو نيست.

* نظر شريف حضرت عالي درباره مراسم حسيني چيست؛ در صورتي که با لطمه(سينه زدن) شديد يا گريه بسيار زياد باعث ضرر به خود شود؟

آن مقدار از لطمه(سينه زدن) و گريه که در آن ضرري که باعث بيماري شود، نباشد و همچنين مخالف تقيه واجب براي دفع آزار دشمنان حق و اهل آن و نيز اهل ضلال و اضلال نباشد، جايز است؛ بلکه به خاطر اينکه در اين اعمال، حزن و اظهار ناراحتي از کارهاي کساني که خدا و رسول و عترت و اهل بيت(ع) معصوم و مطهر او (ع) را آزردند، وجود دارد، مستحب نيز هست و اگر اين طور نبود، خود گريه از خوف خدا يا شوق رضاي خداوند متعال نيز مضر و در نتيجه حرام مي بود که اهل اديان اصلي همگي برخلاف اين مطلب حکم مي کنند.

روزنامه كيهان، شماره 21216 به تاريخ 3/9/94، صفحه 8 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد

پر بازدیدترین ها

No image

امام شناسی در نهج البلاغه

از آن جمله امیرمؤمنان در خطبه ای می فرماید: «بدانیدآن کس ازما (حضرت مهدی علیه السلام ) که فتنه های آینده را دریابد، با چراغی روشنگر درآن گام می نهد و بر همان سیره و روش پیامبر صلی الله علیه و آله و امامان علیهم السلام رفتار می کند تا گره ها را بگشاید. بردگان و ملت های اسیر را آزاد می سازد، جمعیت های گمراه و ستمگر را می پراکند و حق جویان پراکنده را متحد می سازد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

نهج البلاغه فرهنگ نامه ای است بی مانند که متونش با یک دیگر همگون و همخوان اندو این مساله نشان از جریانات علمی، دانش های دینی و دنیایی این کتاب بزرگ دارد. مهم تر آن که چهره حقیقی، جایگاه و منزلت اهل بیت علیهم السلام را آن گونه که خدا و رسول خواسته است، می نمایاند و با بیش از ده ها عبارت، با صراحت و دلالتی روشن، موقعیت تاریخی امت و نقش آنان را در آینده نشان می دهد.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
Powered by TayaCMS