دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

پرسش و پاسخ چرایی شیعه علی(ع)

با توجه به اینکه حدوث اسلام به برکت پیامبر گرامی(ص) بوده است، چرا تعبیر شیعه علی(ع) در متون و نصوص بیشتر مطرح است تا شیعه محمد(ص)؟
No image
پرسش و پاسخ چرایی شیعه علی(ع)

پرسش:

با توجه به اینکه حدوث اسلام به برکت پیامبر گرامی(ص) بوده است، چرا تعبیر شیعه علی(ع) در متون و نصوص بیشتر مطرح است تا شیعه محمد(ص)؟

پاسخ:

شیعه در لغت به معنای پیروان و یاران است و بر مفرد و تثنیه و جمع و نیز بر مذکر و مؤنث به طور یکسان اطلاق می‌شود. (لسان‌العرب، ج 8، ص 189)

در اصطلاح، شیعه به پیروان امام علی(ع) گفته می‌شود که معتقد به امامت و خلافت بلافصل او ازطریق نصب و نص پیامبر اکرم(ص) هستند. عنصر اساسی برای تشیع که اعتقاد به امامت علی(ع) ازطریق نص است، از ابتدای اسلام و در همه دوره‌ها درمیان شیعه دیده می‌شود، اصولاً پیامبر اکرم(ص) از همان ابتدای تبلیغ عمومی خویش تا پایان عمر بارها علی(ع) را به عنوان جانشین خویش و امام مسلمانان پس از خود معرفی فرمود، برای مثال، در آغاز بعثت پس از نزول آیه وانذر عشیرتک الاقربین(شعراء - 214). صریحاً علی‌بن ابیطالب را وصی و وارث و جانشین خوانده و مسلمانان را به حرف‌شنوی و اطاعت از او ملزم نمود. در این رویداد، پیامبر اکرم(ص) برای اینکه می‌دانست بعد از او مسلمانان راه‌های مختلفی را در پیش خواهند گرفت راه مستقیم را در پیروی از حضرت علی(ع) قرار داده و نخستین بنای تشیع را پایه‌ریزی نموده و پس از آن همواره و در هر مناسبتی به تکمیل این بنا می‌پرداخت تا اینکه اندکی قبل از رحلت آن حضرت در واقعه غدیرخم دربرابر انبوهی از مسلمانان از حج برگشته مأموریت خویش را در این زمینه به کمال رسانده و فرمود: هرکه من مولا و سرپرست اویم این علی مولا و سرپرست او است. اینجا بود که خداوند به پیامبرش وحی نموده و به مسلمانان بشارت داد که امروز دین شما را برایتان کامل نموده و نعمت‌ام را بر شما تمام کردم. (مائده - 3) بنابراین شیعه همان اسلام ناب و راستین است که همزمان با تبلیغ عمومی رسول اکرم(ص) شکل گرفت و از آن پس آن حضرت درموارد مختلف به صراحت از شیعه علی نام برده است. سیوطی دانشمند بزرگ و مفسر اهل سنت در تفسیر آیه شریفه ان‌الذین آمنوا و عملوالصالحاتاولئک هم خیرالبریه (بینه - 7) سه حدیث از آن حضرت نقل کرده است که در آنها مصداق آیه مذکور، علی و شیعه او معرفی شده است. به عنوان نمونه به یکی از آنها اشاره می‌شود: جابربن عبدالله می‌گوید: ما نزد پیامبر اکرم(ص) بودیم، علی به سوی ما آمد، آنگاه رسول خدا(ص)فرمود: سوگند به آن کسی که جانم در دست او است، همانا او و شیعه او در روز قیامت رستگارند، در این هنگام آیه فوق نازل شد، وقتی علی(ع) آمد اصحاب گفتند: بهترین روی زمین آمد. (الدرالمنثور، ج 6، ص 379) و نیز احادیثی به این تعبیر نقل شده که علی و شیعه او رستگار می‌باشند. بر این اساس مفهوم تشیع توسط خود پیامبر اکرم(ص) مطرح شد و ایشان اسلام را درمیان راه‌های متعدد و مختلفی که بعد از او به وجود آمده به نام شیعه مشخص کرده است و به این ترتیب درواقع شیعه علی را شیعه خود معرفی می‌کند، به دیگر سخن ایشان درصدد بیان این مطلب است که هرکسی از من پیروی کند، باید از علی پیروی کند، چه در این زمان چه پس از من، شاهد گویای این مطلب آن است که پیامبر اکرم(ص) در برخی از احادیث پس از تمجید از شیعه خود، خطاب به علی(ع) می‌فرماید: امام شیعه من، تو هستی. (قرب‌الاسناد، ص61) و در احادیث دیگر پیامبر اکرم(ص) خطاب به علی از عبارت (شیعتنا) یعنی شیعه پیامبر و علی استفاده می‌کند. (فضائل الشیعه، ص11) و در حدیث دیگر تعبیر (شیعتی و شیعه اهل بیتی) را به کار می‌برد. (عیون اخبارالرضا، ج 2، ص 60)

و اولین کسانی که در اسلام به اسم شیعه نامیده ‌شدند: مقداد، سلمان فارسی، ابوذر غفاری و عمار یاسربودند. بنابراین شیعیان علی همان مسلمانان ناب و پیروان راستین پیامبر(ص) بودند که آنان را در حیات و ممات خود به پیروی از علی دستور داده و امامت وی را بر آنان واجب می‌شمرد. و چون این عنوان بعد از رحلت رسول خدا درمیان مذاهب و راه‌های متعددی که از علی پیروی نکرده و به نام اسلام به وجود آمده‌اند کارایی دارد بیشتر شیعه علی به کار برده می‌شود والا درحقیقت شیعه علی همان شیعه محمد و پیامبر اسلام(ص) می‌باشد.

روزنامه کیهان

تاریخ انتشار: 10 شهریور ماه 1397

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد

پر بازدیدترین ها

No image

امام شناسی در نهج البلاغه

از آن جمله امیرمؤمنان در خطبه ای می فرماید: «بدانیدآن کس ازما (حضرت مهدی علیه السلام ) که فتنه های آینده را دریابد، با چراغی روشنگر درآن گام می نهد و بر همان سیره و روش پیامبر صلی الله علیه و آله و امامان علیهم السلام رفتار می کند تا گره ها را بگشاید. بردگان و ملت های اسیر را آزاد می سازد، جمعیت های گمراه و ستمگر را می پراکند و حق جویان پراکنده را متحد می سازد.
No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

نهج البلاغه فرهنگ نامه ای است بی مانند که متونش با یک دیگر همگون و همخوان اندو این مساله نشان از جریانات علمی، دانش های دینی و دنیایی این کتاب بزرگ دارد. مهم تر آن که چهره حقیقی، جایگاه و منزلت اهل بیت علیهم السلام را آن گونه که خدا و رسول خواسته است، می نمایاند و با بیش از ده ها عبارت، با صراحت و دلالتی روشن، موقعیت تاریخی امت و نقش آنان را در آینده نشان می دهد.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
Powered by TayaCMS