دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

پرسش و پاسخ:‌ عوامل پيدايش فتنه

No image
پرسش و پاسخ:‌ عوامل پيدايش فتنه

پرسش:

عواملي که موجب پيدايش فتنه مي شوند، کدام است؟

پاسخ:

حضرت علي(ع) در خطبه ۵۰ نهج البلاغه مي فرمايد: همانا پيدايش فتنه ها هوي و هوس‌هایی است که پيروي مي شوند و بدعت هايي است که گذارده مي شوند. در چنين شرايطي با کتاب خدا مخالفت مي شود و مرداني مردان ديگري را پيروي مي کنند. اگر باطل با حق آميخته نمي شد حق جويان آن را مي شناختند و اگر حق به باطل پوشيده نمي گرديد دشمنان مجال طعنه زدن به آن را نمي داشتند. ليکن اندکي از حق و اندکي از باطل را مي گيرند و با هم مي آميزند و در اين هنگام شيطان فرصت مي يابد تا بر دوستانش مسلط گردد و کساني که لطف خداوند از پيش شامل حالشان شده است نجات مي يابند.

منشأ اصلی فتنه‌های اجتماعی

حضرت علي(ع) منشأ اصلي فتنه هاي اجتماعي را دو عامل مي داند:

1- انحراف در خواسته ها و گرايش هاي افراد و انحراف در باور هاي ديني و داوري هاي ارزشي آنان.

2- بدعت در دين؛ در يک جامعه ديني اموري که رنگ و لعاب ديني داشته باشد بيشتر مورد پذيرش مردم قرار مي گيرد در اين جوامع ديني برخي مي کوشند مسائلي را به نام دين مطرح کنند و بدعت هايي در دين ايجاد کنند که راهزن فکر و عمل انسان هاي ساده لوح و ساده انديش خواهند بود.

خودخواهی و هوی پرستی

منشأ بسياري از فتنه هاي اجتماعي حب جاه و مقام و رياست طلبي و خود خواهي و خود بزرگ بيني است. خود خواهي موجب مي شود درمواردي که خواسته هاي انسان با موازين ديني و الهي سازگاري ندارد به توجيه رفتار يا تاويل هاي ناشايسته اي از معارف ديني دست بزند. هوي پرستي ابعاد و شاخه هاي فراواني دارد از جمله:

رياست طلبی

نمونه هاي تاريخي اين تحليل را مي توان در تاسيس حزب پيمان شکنان توسط طلحه و زبير و عايشه و همچنين دشمني ها و کارشکني هاي معاويه عليه حکومت علوي مورد مطالعه قرار داد. (الامامه و السياسه، ج۱، ص۴۷) عامل اصلي ايجاد فتنه صفين نيز همين رياست طلبي، خود خواهي و هوي پرستي حاکمان شام بود.

دنياطلبی

يکي از مهم ترين علل پيدايش فتنه، دنيا طلبي است. به ويژه گرايش به ثروت و زر اندوزي موجب مي شود کساني که امکان دستيابي به اين اهداف را در نظام اسلامي براي خود نمي بينند به فتنه و آشوب بپردازند. برخي مورخان گفته اند علت خودداري زيد بن ثابت و کعب بن مالک از بيعت با امام علي(ع) دنيا زدگي و دنيا طلبي آنان بود. (تاريخ طبري، ج ۳، ص۴۵۲) کارنامه اقتصادي سران جمل نيز همين حقيقت را نشان مي دهد.

بدعت گذاری در دين

يکي ديگر از سرچشمه هاي پيدايش فتنه انحراف در احکام و مقررات اسلامي از طريق تحريف يا تغيير پاره اي از آنهاست. يا به تعبير ديگر نوگرايي بي مبنا در احکام ديني وبدعت گذاري در دين است. بدعت در حقيقت مکمل عامل اول، يعني هوي و هوس است. نتيجه اين بدعت ها آن شد که به فرموده امام باقر(ع) درباره انگيزه قاتلان امام حسين(ع) «کل يتقربون الي الله بدمه» يا عمر سعد خطاب به سپاهيان خود با شعار «يا خيل الله ارکبي و ابشري بالجنة» دستور حمله به سيد جوانان اهل بهشت و يارانش را صادر کند. (بحار الانوار، ج۴۴، ص۳۹۱)

امام علي(ع) در خطبه ۱۷ نهج البلاغه عامل اصلي غرق شدن بسياري از افراد در درياي فتنه ها را چنگ زدن آنان به بدعت ها و رها کردن سنت ها معرفي کرده و مي فرمايد: «قد خاضو بحار الفتن و اخذو بالبدع دون السنن» (دشتي، ص۶۱) جمعي در درياي فتنه غرق شدند، به بدعت ها چنگ زدند و سنت ها را رها کردند.

روزنامه كيهان، شماره 21158 به تاريخ 24/6/94، صفحه 8 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد

پر بازدیدترین ها

No image

امام شناسی در نهج البلاغه

از آن جمله امیرمؤمنان در خطبه ای می فرماید: «بدانیدآن کس ازما (حضرت مهدی علیه السلام ) که فتنه های آینده را دریابد، با چراغی روشنگر درآن گام می نهد و بر همان سیره و روش پیامبر صلی الله علیه و آله و امامان علیهم السلام رفتار می کند تا گره ها را بگشاید. بردگان و ملت های اسیر را آزاد می سازد، جمعیت های گمراه و ستمگر را می پراکند و حق جویان پراکنده را متحد می سازد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

نهج البلاغه فرهنگ نامه ای است بی مانند که متونش با یک دیگر همگون و همخوان اندو این مساله نشان از جریانات علمی، دانش های دینی و دنیایی این کتاب بزرگ دارد. مهم تر آن که چهره حقیقی، جایگاه و منزلت اهل بیت علیهم السلام را آن گونه که خدا و رسول خواسته است، می نمایاند و با بیش از ده ها عبارت، با صراحت و دلالتی روشن، موقعیت تاریخی امت و نقش آنان را در آینده نشان می دهد.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
Powered by TayaCMS