دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

چگونه صبرمان را افزايش دهيم؟

No image
چگونه صبرمان را افزايش دهيم؟

راه افزايش صبر، افزايش ايمان است. ايمان به خدايي که خالق ماست، عليم و حکيم و بخشنده و مهربان است و داراي تمام صفات خوب است و از هر بدي مبراست و مهم‌تر اينکه هميشه ما را در نظر دارد، باعث مي‌شود که در برابر مصيبت‌هاي دنيا صبور باشيم. صبر در روايات به رضا تفسير شده و نيز اينكه حال انسان در هنگام سختي مانند وقتي باشد كه در آسايش و راحتي به سر مي‌برده و در هنگام تنگدستي و گرفتاري مانند وقتي باشد كه عافيت داشته و نزد خلق خدا از بلا و مصيبتي كه به او رسيده شكايت نكند. اگر انسان به خدا توجه داشته ‌باشد و يقين كند كه خداوند ارحم الراحمين او را لحظه‌اي به حال خود وا نمي‌گذارد چرا كه خالق اوست و تمام امور او را به دست دارد، خيلي راحت مي‌تواند صبر كند. و توجه دارد كه اگر سختي و بلايي به او رسيده حتماً حكمتي دارد. قرآن كريم مي‌فرمايد: عسي ان تكرهوا شيئا و هو خير لكم؛ چه بسا اموري را مكروه مي‌دانيد در حالي كه براي شما خير است و عسي ان تحبوا شيئا و هو شر لكم؛ چه بسا اموري را دوست مي‌داريد در حالي كه براي شما مضر و شري در آن است. بنابراين وقتي ما گاهي خير و شر خود را تشخيص نمي‌دهيم، بايد به خدا توكل كنيم و امور خود را به خدا واگذار كنيم و فقط به انجام وظيفه بپردازيم تا ترك تكاليف باعث نشود به دست خود براي خود مشكل ايجاد كنيم. توجه به اين نكته هم در صبر كردن به ما كمك مي‌كند كه صبر درجه انسان مؤمن را در آخرت بالا مي‌برد. اگر گناهي کرده ‌باشد، گناهش را مي‌آمرزد و نيز در برابر صبر به او اجر و مقام مي‌دهد. گاهي سختي‌ها باعث مي‌شود انسان از غفلت در آيد و رو به سوي خداوند کند و همين امر باعث سعادت و عاقبت به خيري او مي‌شود. بايد توجه داشت كه اگر خداوند عقوبت خطاي ما را در همين دنيا با سختي‌هاي دنيوي بدهد، معلوم مي‌شود ما را خيلي دوست دارد. چون با اين سختي گناه ما پاك شده و ما از غفلت در مي‌آييم و زمينه‌ توبه فراهم مي‌شود. گاهي برخي انسان‌ها فکر مي‌کنند سختي‌ها و مصيبت‌ها نشانه اين است که خداوند آنان را فراموش کرده، در حالي که اين اعتقاد درست نيست و خداوند مي‌خواهد ما را به خود نزديک کند. خوب است به ياد بياوريم که بهترين و برترين انسان‌ها که معصومين بودند در دنيا بسيار مصيبت ديدند، پس سختي‌ها دليل اين نيست که خداوند انسان را از نظر لطف خود دور کرده است. بنابراين اگر نگاهمان را به سختي‌ها عوض کنيم و آن را باعث کمال و قرب به خداوند ببينيم مي‌توانيم صبور باشيم. پس با كمي تمرين صبر را در خود ايجاد كنيم تا از مؤمنان باشيم و در دنيا و آخرت پيروز و سرافراز باشيم. در روايتي از امام صادق(ع) درباره‌ تفسير آيه قرآن كه مي‌‌فرمايد استعينوا بالصبر... آمده كه صبر در اينجا به معني روزه است و انسان هنگامي كه پيشامدي پيش مي‌آيد كه سختي دارد، بايد روزه بگيرد.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

نگاهی به مسأله حساس امامت در نهج البلاغه

احتمالا بتوان از این سخن دردمندانه این نکته را به دست آورد که اهمیت امامت فقط در مدیریت جامعه نیست بلکه در مقام فهم دین نیز بسیار حائز اهمیت است که البته طبق دلایل بسیار متقن ائمه اهل بیت (علیهم السلام) از علمی خدایی بهره مند هستند کما اینکه این مساله را می توان از این سخن حضرت نیز به دست آورد ان احق الناس بهذا الامر اقواهم علیه و اعلیهم بامر الله فیه سزاوارترین مردم به امر حکمرانی تواناترین آنها در این امر و عالمترین آنها به دستور خداوند در مورد حکمرانی است.
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد

پر بازدیدترین ها

No image

امام شناسی در نهج البلاغه

از آن جمله امیرمؤمنان در خطبه ای می فرماید: «بدانیدآن کس ازما (حضرت مهدی علیه السلام ) که فتنه های آینده را دریابد، با چراغی روشنگر درآن گام می نهد و بر همان سیره و روش پیامبر صلی الله علیه و آله و امامان علیهم السلام رفتار می کند تا گره ها را بگشاید. بردگان و ملت های اسیر را آزاد می سازد، جمعیت های گمراه و ستمگر را می پراکند و حق جویان پراکنده را متحد می سازد.
No image

امامت از ديدگاه نهج البلاغه

اختلاف مذهبي بين مسلمين سه ريشه اصلي دارد. نخستين اختلاف بر سر جانشيني پيامبر اسلام، مسلمانان را به دو دسته شيعه و سني تقسيم کرد.دومين اختلاف مسلمين در اصول دين و مسائل اعتقادي است که سبب پيدايش مکاتب مختلف کلامي گرديد که مهمترين آن ها اشاعره، معتزله، مرجئه و شيعه است. سومين اختلاف در احکام و فروغ دين است که در نتيجه آن مذاهب مختلف فقهي مانند شافعي، حنبلي، مالکي، حنفي و جعفري پديدار شد.
اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

اهل بیت علیهم السلام در نهج البلاغه

نهج البلاغه فرهنگ نامه ای است بی مانند که متونش با یک دیگر همگون و همخوان اندو این مساله نشان از جریانات علمی، دانش های دینی و دنیایی این کتاب بزرگ دارد. مهم تر آن که چهره حقیقی، جایگاه و منزلت اهل بیت علیهم السلام را آن گونه که خدا و رسول خواسته است، می نمایاند و با بیش از ده ها عبارت، با صراحت و دلالتی روشن، موقعیت تاریخی امت و نقش آنان را در آینده نشان می دهد.
نص بر امامت در نهج البلاغه

نص بر امامت در نهج البلاغه

کجایند کسانى که به دروغ و از روى حسد- گمان مى کنند که آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پایین، به ما عنایت کرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد کرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسیله ما هدایت حاصل مى شود، و کورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قریش اند امّا نه همه قریش بلکه خصوص یک تیره، از بنى هاشم، جامه امامت جز بر تن آنان شایسته نیست و کسى غیر از آنان چنین شایستگى را ندارد
رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

رهبرى صالح از ديدگاه نهج البلاغه

از موضوعات اساسى و مباحث حياتى نهج البلاغه - كه جملگى از مسائل اساسى جامعه انسانى محسوب مى گردد - مساله امامت و رهبرى است . على (ع) در سخنان و رهنمودهاى ارزنده خويش در نهج البلاغه به بيان ابعاد مختلف اين مساله پرداخته اند:اولا: ضرورت آن را در اجتماع بشرى مطرح فرموده اند؛ثانيا: در ارتباط با همين لزوم و ضرورت رهبرى، به امامت و پيشوايى صالح و حق، و نيز به رهبرى ناشايسته و ناحق پرداخته اند.
Powered by TayaCMS