اعمال مخصوص روزهای یکشنبه ذی‌‌قعده

این عمل که در یک‌شنبه‌های این ماه به جا آورده می‌شود، فضیلت مخصوصی دارد.

«انس بن مالک» می‌گوید: رسول خدا (ص) در یک‌شنبه‌ی ماه ذی‌قعده از منزل بیرون آمد و فرمود:‌

ای مردم، کدام یک از شما می‌خواهد توبه کند؟ عرض کردیم: همه می‌خواهیم توبه کنیم. فرمود:

غسل کنید و وضو بگیرید و 4 رکعت نماز در هر رکعت 1 بار «فاتحة الکتاب»، 3 بار «قل هو الله احد» و هر کدام از دو سوره‌ی «معوذتین»‌را 1 بار- بخوانید، سپس 70 بار استغفار کنید و آن را به «لا حَوْلَ وَلا قُوَّة إِلّا بِاللهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیم» ختم کنید، آن گاه بگویید:

«یا عَزِییزُ یا غَفَّارُ، إِغْفِرْلِی ذَنَوبِی وَذُنُوبَ جَمِیعِ الْمؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِناتِ، فَإِنَّهُ لا یَغْفِرُ الذَّنُوبَ إِلّا أَنْت»

«ای سربلند ای بسیار آمرزنده، گناهان من و همه‌ی مردان و زنان مؤمن را بیامرز، زیرا هیچ کس جز تو نمی‌تواند گناهان را بیامرزد.»

سپس فرمود:

‌هر بنده‌ای از امت من این عمل را انجام دهد، از آسمان به او ندا می‌شود:‌

«ای بنده‌ی خدا، عمل خود را از نو آغاز کن؛ زیرا توبه‌ی تو پذیرفته و گناه تو آمرزیده شد.»

و فرشته‌ای از زیر عرش به او خطاب می‌کند:

«ای بنده، خجسته باد بر تو و خاندان و فرزندان تو!»

و فرشته‌ای دیگر ندا می‌کند:

«ای بنده، دشمنان تو در روز قیامت از تو راضی خواهند گردید».

و فرشته‌ای دیگر ندا می‌کند:‌

«ای بنده، تو مؤمن از دنیا می‌روی و دین تو از تو گرفته نمی‌شود و قبر تو گشوده و نورانی می‌شود.»

و فرشته‌ای دیگر ندا می‌کند:

« ای بنده، پدر و مادر تو از تو راضی خواهند گردید، اگر چه از تو ناخشنود باشند و پدر و مادر و فرزندان تو آمرزیده شدند و روزی تو در دنیا و آخرت گسترده و فراوان خواهد بود».

و جبرئیل (ع) ندا می‌کند:‌

«من همراه با فرشته‌ی مرگ می‌آیم و به او سفارش می‌کنم که با تو به نرمی رفتار کند و اثر مرگ حتی خراشی در تو ایجاد نخواهد کرد و فقط روح تو به آرامی از بدنت خارج خواهد شد».

عرض کردیم: ای رسول خدا، اگر بنده‌ای این عمل را در غیر این ماه انجام دهد، چه اثری خواهد داشت؟ فرمود:‌

«همانند آن چه توصیف کردم برای او خواهد بود و این سخنان را جبرئیل (ع) آن گاه که خداوند مرا به آسمان (معراج) برد، به من آموخت».

جدیدترین ها در این موضوع

پایه‌هاى سلوک اخلاقى و عرفانى امام(ره)

انسان با توجه به محدودیت‌هاى خاص ذهنى و عملى خود، بیشتر نگاه جامع به مسائل را فرو مى‌نهد و در میدان باور و عمل گرفتار افراط و تفریط مى‌شود. از این‌رو در زمینه تزکیه معنوى و اخلاقى نیز گروهى کاملا ظاهرگرا و عده‌اى به شدت باطن‌گرا شده‌اند. در حالى که آیین متعالى براى امت وسط، اعتدال در تمسک به ظاهر و اهتمام به باطن است، به طورى که هیچ‌کدام آسیب نبیند و حق هر یک ادا شود. امام در این زمینه مى‌نویسد:... 15 اسفند 1386, 0:0