حامى نبوت، پدر ولایت

به مناسبت 26 رجب وفات حضرت ابوطالب(ع)
به شهادت تاریخ، حضرت ابوطالب علیه السلام قسمت اعظم از عمر شریف خود را در راه دفاع از پیامبر بزرگ اسلام صلى الله علیه وآله گذرانیده و در این مسیر خشم و غضب کفار را به جان خرید.‌
طعنه‌ ‌ها را پذیرفت، رنجها و سختیهاى شعب ابوطالب که در واقع نوعى تحریم سیاسى اقتصادى و فرهنگى قریش بر علیه پیامبر بزرگوار اسلام صلى الله علیه وآله بود را تحمل نمود.‌
در مواضع مختلف با گفتارهاى خود به نثر و شعر، حمایت خود را از پیامبر اکرم (ص) اعلام داشت.‌
فرزندان خود، امیرالمومنین علی(ع) و جعفر را به ایمان به پیامبر اکرم(ص) و قبول اسلام و همراهى و دفاع از آن حضرت امر مى فرمود.‌
در آخرین لحظات زندگى نیز فرزندان و خاندان خود را به حمایت و پشتیبانى از پیامبر اکرم صلى الله علیه وآله وصیت و سفارش نمود.‌
رسول خدا (ص) در رحلت او که با رحلت حضرت خدیجه (س) فاصله چندانى نداشت، آنچنان اندوهگین مى شود که آن سال را عام الحزن “سال اندوه” نام مى نهد.‌
نمونه اى از فضائل و مناقب حضرت ابوطالب در احادیث
در کتب شیعه و سنی، احادیث بسیارى درباره شخصیت و عظمت و بخصوص ایمان و توحید حضرت ابوطالب علیه السلام موجود است که هر شخص با انصافى را بر آن مى دارد که به این امر روشن و آشکار اعتراف کند.‌
علامه امینى رحمه الله در کتاب ارزنده الغدیر جلد 7 و 8، با استفاده از کتب معتبره اهل سنت، احادیث و شواهد بسیار زیادى را در این زمینه نقل مى کند که به عنوان نمونه توجه خوانندگان گرامى را به چند حدیث جلب مى نماییم: ‌
1‌- ‌‌ ‌امیرالمومنین(ع) فرمودند: به خدا سوگند نه پدرم حضرت ابوطالب و نه عبدالمطلب و نه هاشم و نه عبد مناف، هیچکدام بتى را نپرستیدند. به آن حضرت عرض کردند: پس چه چیزى را مى پرستیدند؟ فرمودند: آنها همیشه به طرف کعبه و بردین حضرت ابراهیم علیه السلام نماز مى گذاردند و به دین آن حضرت معتقد بودند.‌
2‌- روزى امیرالمومنین(ع) در رحبه (محلى در کوفه) نشسته بودند و جماعتى از مردم در اطراف آن حضرت اجتماع کرده بودند. شخصى از جاى برخاسته و گفت: شما در این مقامات رفیع و منزلت منیع جاى دارید و حال آنکه پدرت در آتش جهنم گرفتار عذاب است؟‌
حضرت فرمودند: ساکت شو، خدا دهانت را بشکند، سوگند به آن خدایى که حضرت محمد صلى الله علیه وآله را بحق به پیامبرى مبعوث فرمود، اگر پدرم در حق جمیع گنهکاران روى زمین شفاعت کند، خداوند شفاعت آن بزرگوار را در حق آنان قبول مى کند و همه آنها را به شفاعت پدرم داخل بهشت مى کند. آیا پدر من در آتش جهنم معذب باشد در حالى که پسرش قسمت کننده بهشت و جهنم است؟
سوگند به آن خدایى که حضرت محمد(ص) را بحق به پیامبرى مبعوث فرمود، در روز قیامت نور حضرت ابوطالب(ع) همه انوار خلایق را خاموش مى کند مگر پنج نور را 1 - نور پیامبر اکرم(ص) 2 - نور من 3 - نور حضرت فاطمه زهرا(س) 4 - نور امام حسن و امام حسین(ع)5 - نور امامان از فرزندان امام حسین(ع.)‌
آگاه باش! نور حضرت ابوطالب(ع) از نور ما اهل بیت است که خداوند متعال آن نور را دوهزار سال قبل از خلقت آدم خلق کرده است.‌
3‌- امام صادق (ع) فرمودند: ان ابا طالب من رفقاء النبیین و الصدیقین و الشهداء والصالحین و حسن اولئک رفیقا “همانا حضرت ابوطالب(ع)، از رفقا و همنشینان پیامبران و صدیقین و شهدا و صالحین مى باشد و چه خوب همنشینانى هستند.”‌
امام صادق علیه السلام فرمودند: “والله ان ایمان ابى طالب لو وضع فى کفه میزان و وضع ایمان هذا الخلق فى کفه میزان، لرجح ایمان ابى طالب على ایمانهم”‌
به خدا سوگند، اگر ایمان حضرت ابوطالب را در کفه اى از ترازو قرار دهند و ایمان این خلق را در کفه دیگر ترازو، به تحقیق ایمان حضرت ابوطالب بر ایمان آنها برترى خواهد داشت.‌
حضرت على بن موسى الرضا(ع) در پاسخ نامه جناب عبدالعظیم حسنى که از آن حضرت درباره ایمان حضرت ابوطالب سوال کرده بود فرمودند:‌
‌” اما بعد، فانک ان شککت فى ایمان ابى طالب، کان مصیرک الى النار”‌
‌”به نام خداوند بخشنده مهربان، اما بعد اگر تو در ایمان حضرت ابوطالب علیه السلام شک کنى جایگاه تو در آتش جهنم خواهد بود.”‌

منبع : روزنامه رسالت

جدیدترین ها در این موضوع

پایه‌هاى سلوک اخلاقى و عرفانى امام(ره)

انسان با توجه به محدودیت‌هاى خاص ذهنى و عملى خود، بیشتر نگاه جامع به مسائل را فرو مى‌نهد و در میدان باور و عمل گرفتار افراط و تفریط مى‌شود. از این‌رو در زمینه تزکیه معنوى و اخلاقى نیز گروهى کاملا ظاهرگرا و عده‌اى به شدت باطن‌گرا شده‌اند. در حالى که آیین متعالى براى امت وسط، اعتدال در تمسک به ظاهر و اهتمام به باطن است، به طورى که هیچ‌کدام آسیب نبیند و حق هر یک ادا شود. امام در این زمینه مى‌نویسد:... 15 اسفند 1386, 0:0