کتاب شرح صحيفه سجاديه جلد 13

16 فروردین 1397, 0:53

این شرح ترجمه و شرحی مزجی بر صحیفه سجادیه است که صبغه ادبی آن نسبت به سایر مباحث پررنگ تر مینماید. خمیر مایه مباحث این شرح، برگرفته از حاشیه (تعلیقات) مرحوم میرداماد (که به شرح میر داماد بر صحیفه شهره است) بر صحیفه سجادیه است که گاهی با صراحت از آن با تعبیر «بعضی از اکابر گفته اند» یاد میکند. این شرح دو ویژگی برجسته دارد:

ـ مولف از نسخه های متعدد بهره گرفته و متن صحیفه و گاهی شرح عبارات آن را با نسخه های گوناگون مقابله کرده است تا وجه درست کلمات و عبارات را بیابد. وی خود را ملزم میداند که تمام نسخه ها را به دقت بررسی و مقابله کند و بر اساس اختلاف نسخه ها معانی گوناگون عبارات را ارایه و در مواردی بین صحت و سقم آنها داوری نماید. نسخه های مورد مراجعه مولف عبارتند از: نسخه کفعمی، شیخ بهائی، ابن ادریس، نسخه شهید، شیخ زین الدین، عمید الروسا و ابن طاووس

ـ بیشترین اهتمام مولف به بررسی نکات ادبی صحیفه سجادیه مصروف شده است. وی به بررسی صرفی در اعلال کلمات و نحوی در وجوه اعراب و نیز قوائد املا، ریشه یابی لغات و نیز استخراج معانی گوناگون واژگان، اهتمام ویژه دارد.

این شرح در 488 صفحه به تصحیح دکتر فتح الله نجار زادگان به چاپ رسیده است.

جدیدترین ها در این موضوع

پایه‌هاى سلوک اخلاقى و عرفانى امام(ره)

انسان با توجه به محدودیت‌هاى خاص ذهنى و عملى خود، بیشتر نگاه جامع به مسائل را فرو مى‌نهد و در میدان باور و عمل گرفتار افراط و تفریط مى‌شود. از این‌رو در زمینه تزکیه معنوى و اخلاقى نیز گروهى کاملا ظاهرگرا و عده‌اى به شدت باطن‌گرا شده‌اند. در حالى که آیین متعالى براى امت وسط، اعتدال در تمسک به ظاهر و اهتمام به باطن است، به طورى که هیچ‌کدام آسیب نبیند و حق هر یک ادا شود. امام در این زمینه مى‌نویسد:... 15 اسفند 1386, 0:0