معرفی و نقد منابع عاشورا

کتاب معرفی و نقد منابع عاشورا به قلم سید عبدالله حسینی، با معرفی، نقد و بررسی منابع قیام امام حسین(ع) تلاش دارد تا آموزه های تشیع را از انگاره‌های واهی بزداید.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، کتاب معرفی و نقد منابع عاشورا به قلم سید عبدالله حسینی، تلاشی در جهت مقایسه، ارزیابی و دسته‌بندی منابع قیام عاشوراست که در آن کتاب‌هایی که از اواخر قرن اول تا قرن دهم هجری قمری درباره قیام حضرت سیدالشهدا(ع) نگاشته شده، مورد بررسی قرار داده و چون کتاب‌هایی که پس از آن، به ویژه در عصر قاجار در این‌باره نوشته شده از ارزش تاریخی بی بهره‌اند به بررسی آنها نپرداخته است.
این نوشتار در محورهای سیر مقتل نگاری، شناسایی، معرفی و ارزیابی منابع دست اول بر اساس نوع روایت یا گزارش، منابع مورد استفاده و جهت گیری های هر کدام، شناسایی و نقد روایات که شامل سندشناسی، جهت‌گیری‌ها، نقاط ضعف و قوت، مطالب اختصاصی و اشتباهات هر مقتل و گزارش نگاشته شده است.
این پژوهش در راستای بررسی و تبیین تاریخ و سیره اهل بیت(ع) و به منظور پیراستن اندیشه شیعه از نگره‌های نادرست و ارائه روش صحیح تحقیق شکل گرفته و بر آن است تا با شناسایی و نقد و بررسی منابع مربوط به واقعه عاشورا، راهی پیش روی اهل تحقیق و عاشوراپژوهان قرار دهد. برای همین به بررسی منابع دست اول تا قرن دهم هجری پرداخته و با کاوش در داده‌های آنها، امتیازات، برجستگی‌ها و ضعف و کاستی‌های آن‌ها را برشمرده است با این باور که دسته‌ای از خطاها و انحرافات پدید آمده در خصوص عاشورا، از آن جهت است که هنوز پایه و اساس بسیاری از منابع بر عاشوراپژوهان نامعلوم است.
نویسنده این اثر بر این باور است که مطالعات تاریخی، همچون دیگر دانش‌ها بر روش و اصول ویژه‌ای استوار است که تنها با پیروی از آنها می‌توان یافت‌های تاریخی را پذیرفت و به آنها اعتماد کرد. شناخت پدیده‌های تاریخی، بیش از هر چیز به شناخت منابع آن پیوند دارد و میزان اتقان و استحکام داده‌های تاریخی به میزان استفاده آنها از منابع است، از این رو هرگاه داده‌ای تاریخی از آبشخور منابع بی‌بهره باشد، از سطح داستان و حتی افسانه فروتر می‌رود.
نگاهی به منابع عاشورا، گزارش‌های تاریخی، گزارش‌های رجالی، گزارش های جعلی و غیر واقعی، گزارش‌های داستانی، گزارش های تخیلی، گزارش‌های جامع و علل و انگیره‌های تحریف عاشورا عناوین فصل‌های هشت گانه این کتاب است.
معرفی و نقد منابع عاشورا به قلم سید عبدالله حسینی با همت پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی در 364 صفحه رقعی، در شمارگان 1400 نسخه برای نخستین بار در زمستان 86 منتشر شد.
منبع: خبرگزاری رسا

جدیدترین ها در این موضوع

خنده بر ریشه‌های فرهنگ: نگاهی به کمدی‌های تلویزیونی

خنده، شوخ‌طبعی و طنز پردازی، از نظرگاه فلسفی، مقوله هایی هم گستره و دامنه هایی نزدیک به یکدیگر دارند. اگرچه تلاش فلاسفه و نظریه پردازان برای بیان و ارائه تعاریفی مرزبندی شده؛ به سرانجامی در خور رهنمون نشده است؛ اما ... 26 مرداد 1396, 7:12

نقد سریال‌های نوروزی؛ آنچه فراموش کرده‌ایم

آیا استراتژی مقابله با شبکه‌های ماهواره‌ای، لاجرم به افزایش تعداد شبکه‌های داخلی و تکثّر برنامه‌های همزمان می‌انجامد؟ آن هم در شرایطی ‌که در تأمین برنامه‌های مناسب و کیفی برای همان شبکه‌های قدیمی نیز با چالش‌های جدّی روبه‌رو هستیم. و آیا جذب مخاطب داخلی به سمت تولیدات رسانه ملّی به معنای استفاده از فاکتورهای جذّابیت برنامه‌های رقیب است؟ 26 مرداد 1396, 6:22

«طنز» در مصاحبه با استاد منصور براهیمی

منصور براهيمي متولد سال 1335 در خاش و ليسانس ادبيات دراماتيك و نمايشنامه‌نويسي است. او علاوه بر كار در مقطع ابتدايي در زمينه تئاتر كودك و تدريس در دانشكده سينما تئاتر، از سال 1362عضو موسس گروه سينما تئاتر آيين (س.آيين) است كه از سال 1368 هر ساله نمايشي را بر صحنه برده است. 26 مرداد 1396, 6:15

ماجرای طنز و کمدی

طنز، هنری است که انسان در تلاش برای دگرگون ساختن جهان به‌دست می‌آورد و همیشه به‌شکل کنش و واکنش و در نتیجه نگاه وی به محیط و واقعیت (به‌طور خاص)نمود پیدا می‌کند.طنز راستین که از حوادث واقعی زندگی نشأت گرفته و مبتنی‌بر واقعیت‌های زندگی بوده.. 26 مرداد 1396, 6:7

این همه خنده برای چیست؟

ارسطو در مقایسه تراژدی و کمدی به نگرش متفاوت این دو به انسان اشاره می‌کند و می‌گوید «این یکی (کمدی) مردم را فروتر از آنچه هستند نشان می‌دهد و آن یکی (تراژدی) برتر و بالاتر بنابراین می‌توان چنین نتیجه گرفت که در کمدی تماشاگران همواره در موقعیتی فراتر از برتر از اشخاص نمایش قرار می‌گیرند و بالعکس... 26 مرداد 1396, 6:2

پر بازدیدترین ها