ديدارهاي آرامش‌بخش

يكى از نيازهاى روانى نياز به محبت است كه انسان در هر دوره از زندگى و تحول و رشد به آن نيازمند است و بايد از لحظات آغازين ورود به اين جهان تا آخرين زمان وداع از اين دنيا، متناسب با دوره رشد وى، اين نياز عالى و اساسى تأمين شود. اين نياز در ابتدا و در بدو تولد با رابطه عاطفى و محبت آميز مادر با نوزاد تأمين مى‌شود. ارتباط صحيح و برخاسته از عشق و علاقه پدر نيز در اين زمينه حائز اهميت است و اگر به هر دليلى اين نياز عاطفى، به خصوص در اين دوره، ارضا نشود ضررهاى جبران ناپذيرى به كودك وارد مى‌شود و سلامت جسمى و روانى او را به مخاطره مى‌اندازد. با بزرگ تر شدن كودك در دوره نوجوانى و جوانى نيز نياز به محبت از طريق ديگر اعضاى خانواده، همكلاسى ها و ديگر افراد جامعه و افرادى كه با آنها ارتباط دارد، تأمين مى‌شود. روانشناسان خصوصيت افراد ناايمن را چنين بيان مى‌كنند: احساس طردشدن، مورد عشق و علاقه ديگران نبودن و اينكه ديگران به سردى و بدون محبت با او رفتار مى‌كنند و اطمينان به اين موضوع كه مورد تنفر و خصومت ديگران واقع شده است. بنابراين، نياز به محبت به وسيله پدر و مادر و سپس به وسيله برادر و خواهر، خويشان و بستگان، همسالان، همسر و فرزندان و تمام افرادى كه با فرد در ارتباط هستند، مى‌تواند تأمين شود. در واقع، روابط فاميلى و معاشرت با خويشاوندان بستر مناسبى براى برقرارى تعاملات عاطفى و اظهار علاقه و محبت به يكديگر است و مى‌تواند نقش به سزايى در تأمين اين نيازها ايفا كند.

نياز به بيان و ابراز خود

يكى ديگر از احتياجات روانى انسان كه مورد توجه روانشناسان قرار گرفته نياز به ابراز خود است كه منظور از آن ارائه افكار و عقايد خود به ديگران مى‌باشد. هر فردى در هر وضع و موقعيتى و در هر مرحله از تحول و رشد ميل دارد از فرصت‌هاى مختلف استفاده كرده و خود را نشان دهد. هر كس به تناسب فهم و تجربيات خود امور و وقايع را به طرز خاصى درك مى‌كند و ميل دارد درك و نظر خود را درباره آنها ابراز دارد. موضوعاتى نظير تربيت فرزندان، چگونگى اداره زندگى و معاش و رمز و راز موفقيت و پيشرفت و مهارت‌هاى مختلف در رفع مشكلات شخصى و نظاير آن مورد توجه و علاقه افراد است و براى هر يك راه يا وسيله تازه و جديدى كشف كرده اند كه مى‌خواهند آن را به ديگران ارائه نمايند. يكى از اين فرصت ها براى ارائه آنچه يافته‌اند، جمع‌هاى خانوادگى است كه در پرتو ديد و بازديدها و معاشرت‌هاى فاميلى و ارتباط خويشاوندان شكل مى‌گيرد. در چنين گردهمايى‌هايي افراد فرصت ابراز خود را پيدا نموده و بدين ‌وسيله به نياز روانى خويش پاسخ مثبت داده، آن را ارضا مى‌نمايند. صرف‌نظر از انتقال تجربيات و تعامل‌هاى اجتماعى، همين بيان و ابراز خود نقش زيادى در ايجاد آرامش روانى فرد خواهد داشت. علاوه بر اين، ابراز خود وسيله مؤثرى براى تسكين آلام درونى افراد است. وقتى فرد درباره مشكلات خود با ديگران صحبت كند و از همدلى و همدردى و راهنمايى آنها برخوردار شود، ناراحتى و درد و رنج او كمتر مى‌شود. همان‌طور كه معروف است درد خود را با ديگران در ميان گذاشتن و نگرانى‌هاى درونى را براى آنها نقل كردن، فشار درد را كم مى‌كند و اضطراب و تشويش فرد را تسكين مى‌دهد. در ديد و بازديدهاى فاميلى ضمن برقرار شدن رابطه بين افراد، امكان برون ريزى‌هاى عاطفى فراهم مى‌شود. از طريق تخليه هيجانى، افكار منفى و غير واقعى افراد تعديل خواهد شد. بنابراين، صله رحم آسان ترين، سريع ترين و طبيعى ترين شيوه براى تأمين نياز به ابراز خود و دسترسى به آثار و پيامدهاى مثبت آن است. با ايجاد فرصت براى ابراز خود، امكان پيدايش افكار و عقايد جديد و روش‌هاى جديد و ابتكار افراد هموار مى‌شود كه با اندك توجهى به تماس‌هاى خصوصى ميان دو يا چند نفر يا ارتباطات اجتماعى ميان افراد، به اين واقعيت مى‌توان دست يافت.