دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

ازدواج

No image
ازدواج

ازدواج

ملا صالح از شاگردان ملاّ محمّد تقى مجلسى بود و در فضل و کمال شایستگى فراوان داشت. پیوسته در درس شرکت داشته و به پیشرفت زیادى در علم و تقوى دست یافت، تا این که میل به ازدواج پیدا کرد. استادش، از او پرسید که آیا مایل است برایش همسرى شایسته پیدا کند؟ و ملاّ صالح قبول کرد.

ملا محمّد تقى وارد منزل شده و دخترش آمنه بیگم ـ را که در علم و فضیلت و تقوى به حد کمال رسیده بود ـ خواست و فرمود: اى دختر، براى تو شوهرى فقیر، ولى با کفایت و فضل و صلاح در نظر دارم، نظر شما چیست؟ دختر در جواب پدر گفت: فقر عیب مرد نیست. مرحوم مجلسى مراسمى گرفت و دختر خود را به عقد ملاّ صالح در آورد. ناگفته نماند که آمنه بیگم، زن ملاصالح در فضل و دانش و دیانت شهرت داشت، در مراتب علمى به حدّ کمال رسیده بود حتّى ملاّ صالح در شب اول زفاف، به جهت شکر الهى، در زوایه، اطاق بعد از حمد و شکر خداوندى، مشغول مطالعه بود. اتفاقاً به مسئله مشکلى برخورده و از حل آن عاجز شد. آمنه بیگم واقع مطلب را به فراست دریافت، تا صبح آن شب، ملاّ محمّد صالح به قرار معهودى به درس رفت. آمنه بیگم همان مطلب را حل کرده و مشروحاً نوشت و در همانجا گذاشت. چون شب برآمد و ملاّ صالح کتاب را براى مطالعه باز کرد، آن نوشته را دید، از غایت خوشحالى به سجده شکر افتاد. باز تا صبح مشغول عبادت و مطالعه بود و بدین منوال تا سه شب، شرط زفاف وقوع نیافت. چون ملاّ محمّد تقى مجلسى مطلع شد که ملاّ صالح زفاف نکرده فرمود: که اگر این دختر مَرْضى ]مورد رضایت[ و مطبوع تو نیست، دختر دیگر تزویج تو بنمایم. عرض کرد: چنین نیست، بلکه مقصود من اداء شکر الهى بود و من هر چه در عبادت کوشش کنم، شکر اقل قلیل این عنایت و نعمت را ادا نخواهم کرد. الاقرار بالعجز غایة شکر العباد، فرمود: اقرار به عجز، نهایت شکر بندگان است.([31])

آمنه بیگم زنى پرهیز کار و مجتهده بوده است. او کتابى در فقه و احکام دینى تألیف کرد. وى در جمع آورى اخبار بعضى از مجلدات بحارالانوار، به برادرش، علاّمه محمّد باقر مجلسى کمک کرد. بعدها نیز شوهرش با همه علم و فضلى که داشت، در حل بعضى از مسائل علمى با وى مباحثه و مذاکره مى نمود.([32])

وى کتابى در شرح الفیه ابن مالک و شرح شواهد سیوطى دارد.([33])

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

پر بازدیدترین ها

No image

شرح مختصر النافع محقق حلى

علامه عبدالحسین امینى مى‌گوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیده‌ام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشته‌اى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مى‌گذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قول‌هاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مى‌رسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصل‌تر باشد.

Powered by TayaCMS