13 مهر 1394, 13:51
گفت و گو
آیت الله مدنى درباره گفت و گوى خود با آیت الله سید ابوالقاسم کاشانى (متوفاى 1380ق.) مى گوید:
«در دیدارى ]که[ با آقا سیّد ابوالقاسم کاشانى داشتم، وى گلایه کرد که چرا خود را وقف در بحث حوزه نموده اید و در امور سیاسى دخالت نمى کنید، در جواب گفتم: نه باید هر دو باشنداز علما عدّه اى باشند که دنبال فقه و فقاهت بروندعدّه اى هم باشند که حکومتدارى کنندمنتها هر کسى که در هر قسمت توان دارد، دنبال آن برود و مملکت را منظّم کند. وى در این باره، براى او چنین مثال مى آورد: «یک اعرابى وارد منزل امام حسین(علیه السلام)شد و دید یک عدّه اصحاب حضرت در منزل امام(علیه السلام) هستند که روزه هستند و طبقى درست کرده اند تا هنگام افطار، افطار کنند و روز بعد به منزل امام حسن(علیه السلام) آمد و دید که سفره ها گسترده و اعیان و اشراف مى آیند و مى روند و طعام ها و سفره هاى رنگارنگ وجود داردمتحیر شد. امام حسن(علیه السلام) به او گفت: اعرابى چرا نمى نشینى تا غذا بخورى؟ اعرابى گفت: تعجب مى کنم از روش شما و برادرتان چرا برنامه این دو نوه پیامبر(صلى الله علیه وآله)با هم مخالف است؟ اگر کار امام حسین(علیه السلام)درست است، پس این سفره رنگارنگ چیست و اگر این عمل درست است، پس قضیه دیروز امام حسین(علیه السلام) چه علتى داشت و چرا با هم مخالف هستید؟ امام حسن(علیه السلام) فرمود: نه، ما با هم هیچ اختلافى نداریم مردم اختلاف دارند. او باید با این راه مردم را هدایت کند و من هم این طور باید آنان را هدایت کنم.
به آقاى کاشانى گفتم که باید هر دو باشند. آرى، هم مجتهد باید باشد که دخالت در سیاست کند و هم مجتهدى که نمى تواند در سیاست دخالت کند و باید فقاهت داشته باشد و احکام فقهیّه را حل و فصل کند و هر دو باید باشد.[29]
منبع:فرهیختگان تمدن شیعه
علامه عبدالحسین امینى مىگوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیدهام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشتهاى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مىگذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قولهاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مىرسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصلتر باشد.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان