13 مهر 1394, 14:54
او در وصیت نامه اش هم مى نویسد :
وقتى که اجلم فرا رسید و دیده از جهان فرو بستم ، تمام کتاب هاى مخطوطه ام را به علاوه کتاب الانساب سمعانى و حدائق النجوم که در طى سالیان دراز با خون دل آنها را به دست آورده و در کتابخانه شخصى خود در تبریز جا داده ام ، به کتابخانه آستان قدس رضوى (علیه السلام) اختصاص و انتقال دهند و البتّه مراتب را بر خلاف کتب مخطوطه ، ثبت و ضبط نمایند که از این ناچیز یادگار باشد و یادى رود که گفته اند :
بسى مى وزد مشکبو بادها *** که ما رفته باشیم از یادها
منبع:فرهیختگان تمدن شیعه
علامه عبدالحسین امینى مىگوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیدهام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشتهاى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مىگذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قولهاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مىرسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصلتر باشد.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان