وجوه نامگذاری قيامت به «يوم التلاق»

در آيه 15 سوره غافر از روز قيامت به يوم التلاق روز «تَلاقي» ياد شده است. درباره علت اين نامگذاري مي توان پنج وجه بيان کرد:

1- به اعتبار «تَلاقي» ارواح با ابدان است که اين روز به اين نام ناميده شده است؛ يعني ارواحي که ابدان را رها کردند، در قيامت دوباره برمي گردند و با هم تلاقي مي کنند؛ يعني همان معاد جسماني تحقق مي يابد؛

2- به اعتبار «تَلاقي» فرشته هاي آسمان با موجودات زمين است که اين نام براي آن آمده است؛ زيرا در آن روز فرشته ها نازل مي شوند و به عنوان شهادت و مانند آن در دادگاه عدل الهي در روز قيامت حضور پيدا مي کنند؛

3- به اعتبار «تَلاقي» اولين و آخرين در «يوم» قيامت است که اين نام بر آن نهاده شده است؛ زيرا خداوند در آيه 49 سوره واقعه مي فرمايد: إِنَّ الاَوَّلينَ وَ الآخِرينَ لَمَجمُوعُونَ إِلي‌ ميقاتِ يَومٍ مَعلُوم؛ به راستي که اولين و آخرين يقيناً در روز قيامت که روز معلوم است مجموع خواهند شد؛

4- به اعتبار «تَلاقي» انسان با پروردگار خودش است اين روز قيامت را روز تلاقي ناميده است؛ زيرا خداوند در آيه 6 سوره انشقاق مي فرمايد: إِنَّكَ كادِحٌ إِلي‌ رَبِّكَ كَدحاً فَمُلاقيه؛ به راستي که تو کادح (تلاش کننده اي ) هستي به سوي پروردگارت تا با او ملاقات کني.

5- به اعتبار «تَلاقي» با اعمال خودش است که اين روز را روز تلاقي ناميده اند؛ زيرا هر کسي کيفر و پاداش اعمال خودش را در آن روز مي بيند. خداوند در آيه 7 سوره تحريم می‌فرمايد: اليَومَ إِنَّما تجزَونَ ما كنتم تَعمَلون؛ امروز جز اين نيست که هر آنچه کرديد را جزا مي بينيد. يا در آيه 30 آل عمران آمده است: يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُّحْضَرًا ؛ روزي که هر نفس آنچه از خير عمل کرده را حاضر شده مي يابد. پس هر کسي با عمل خودش ملاقات خواهد کرد. از همين رو در قيامت هر کسي به سرعت حسابش رسيده می‌شود و هيچ اشتباه و خطا و نسياني نيست؛ زيرا عين عمل خودش به شکل مجازات ظهور مي يابد.

روزنامه كيهان، شماره 21075 به تاريخ 17/3/94، صفحه 6 (معارف)