سلوك عارفانه: مقتضيات محبت سالك

(بدان اي سالک راه خدا!) محبت يک جذبه و کشش بين محب و محبوب است. اين رابطه در تمام عالم وجود برقرار است و همه عالم، بر محور اين نوع از «جاذبه» استوار است. لذا اگر اين جاذبه نباشد، در عالم وجود همه چيز از هم گسسته خواهد شد. محبت مقتضي يک سنخ از مسائل است که اگر در جايي پيدا شود، آن ها را به همراه خواهد داشت، مثلابا ايجاد اين علقه يا کشش دروني، انسان به متعلقات محبوب هم علقه پيدا مي کند، و آنچه را که محبوب مي خواهد او نيز طلب مي کند. از مقتضيات ديگر محبت، آن است که محب، نسبت به محبوب خضوع و خشوع مي نمايد. يکي ديگر از مقتضيات اين علقه و کشش آن است که محب هر چه از فضائل ورذائل در نهاد خود دارد بيرون مي ريزد و نسبت به محبوبش صاف و صادق مي شود. (1)

__________________

1- رسائل بندگي، آيت الله شيخ مجتبي تهراني، ص 209

□

روزنامه كيهان، شماره 21140 به تاريخ 3/6/94، صفحه 8 (معارف)

سلوك عارفانه