انتظار؛ تحرک آفرین و تعهدآور

4 شهریور 1386, 0:0

انتظار در اعتقاد تشیع داراى محتوائى اصلاحگر، تحرک آفرین و تعهدآور است که عالیترین و ارجمندترین نوع بندگى حق تعالى و در نتیجه برترین عمل و نیکوترین تلاش و جنبش است .

در تفکر شیعى، انتظار به عنوان یک اصل اعتقادى مطرح و در بسیارى از روایات بر ضرورت انتظار قائم تأکید شده است، از اصول فرهنگ انتظار اعتقاد قلبى به ظهور است، در این فرهنگ انتظار نیز مفهومى است با اصالت و سازنده و از عالیترین مکتبهایى است که مى تواند جامعه اسلامى را در راه پیشرفت و تکامل هدایت کرده و به تمام تلاشها ارزش و اصالت بخشد.
امام صادق(ع) به اصحاب خود فرمودند: آیا شما را خبر ندهم به آنچه خداى صاحب و عزت و جلال، هیچ عملى را جز به آن سه از بندگان نمى پذیرد؟ گفتند چرا. فرمود: گواهى دادن به اینکه هیچ کس شایسته پرستش جز خداوند نیست و اینکه محمد بنده و فرستاده اوست و اقرار کردن به آنچه خداوند به آن امر فرموده و ولایت ما و بى زارى از دشمنانمان و تسلیم شدن به آنان ، و پرهیزگارى و تلاش و مجاهدت و اطمینان و انتظار قائم(عج).

از اصول فرهنگ انتظار اعتقاد قلبى به ظهور حضرت مهدى است و منتظر مؤمن باید یقین داشته باشد به اینکه حضرت قائم که امام دوازدهم و فرزند بلاواسطه امام حسن(ع) است از روزى که متولد شده است تاکنون به همین بدن عنصرى زنده و باقى است و روزى ظاهر مى شود و جهان را پر از عدل مى کند. ظهور آن حضرت زمان معینى ندارد که مردم بدانند بلکه احتمال دارد همین امسال اتفاق بیفتد و احتمال هم دارد سالهاى بسیار تأخیر بیفتد.
در فرهنگ انتظار، منتظران چه فرد باشد و یا جامعه و یا امت در حال عبادت و پرستش به سر مى برند که روح آن عمل بلکه برترین عمل است و به بیان امام على مانند مجاهد تلاشگرى است که در راه خدا و احیاى سنت هاى اسلامى در پرتو اعتقاد راسخ انتظارش در خون خود مى غلطد.

جدیدترین ها در این موضوع

منابع تاريخي زندگي پيامبر (ص)

معمولاً زندگي‌نامه‌ انسان‌هاي بزرگ تاريخ، آميخته با افسانه‌ها و خرافه‌هاست؛ 27 اسفند 1396, 8:14

زائرین و خادمان اربعین حسینی، مبلّغان دین خداوند

حجت‌الاسلام والمسلمین «حسین انصاریان» در آستانه راهپیمایی اربعین حسینی(ع) یادداشتی درباره ارزش و اهمیت اربعین و حرکت عظیم مردم در زیارت حضرت سیدالشهداء(ع) در این روز نوشته و در خبرگزاری تسنیم منتشر شده که متن آن از نظر خوانندگان عزیز می‌گذرد. 25 آذر 1396, 5:1