دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اخبار عِلاجیه

No image
اخبار عِلاجیه

كلمات كليدي : اخبار عِلاجیه، تعارض اخبار، سند، راوی

اخبارعِلاجیه

مجموعه‌ای از روایات است که امامان معصوم (ع) آنها را به جهت رفع تعارض و تنافی میان روایات بیان کرده‌اند.

این روایات،فقیه را در انجام وظیفۀ شرعی خود که همان استنباط احکام شرعی است یاری نموده و راه استفادۀ او را از روایات آسان می‌کند؛ بدین صورت که هرگاه در مورد معینی چندین روایت وجود داشت که هر کدام در حکم با دیگری مخالف است، در این حال فقیه می‌تواند با استناد به اخبار علاجیه، تنافی و تعارض میان این روایات را برطرف نموده و حکم مسأله را به دست آورد. از مجموع این روایات می‌توان استفاده کرد که هرگاه دو روایت و یا بیشتر با یکدیگر تعارض و تنافی داشتند نخست باید آن دو را از جهت سند مورد بررسی قرار داد هرگاه سند آن دو مورد اعتماد بود باید تا حد امکان در جمع نمودن میان آن دو کوشش نمود و در این رابطه اصولیین شیعه معتقدند جمع نمودن میان معنی دو روایت به ظاهر معارض تا حد امکان بهتر و برتر از ساقط نمودن آن دو است. سپس اگر امکان جمع میان آن دو وجود نداشت، نوبت به مجموعه‌ای از صفات و خصوصیات در راوی و روایت خواهد رسید که هر روایت دارای آن شرایط باشد بر دیگری برتری پیدا خواهد کرد و فقیه ملزم به پیروی از آن در مقام عمل و صدور فتوی می‌باشد. این صفات و خصوصیات عبارتند از:

1) هرگاه راوی یکی از احادیث عادل‌تر، فقیه‌تر، راستگوتر، پرهیزگارتر و مورد اطمینان بیشتر از دیگری باشد؛

2) هرگاه راویان شیعه یکی از آن دو را پذیرفته باشد (اجماع بر آن قائم شده باشد) و دیگری در حکم نادر بوده باشد؛

3) هرگاه یکی از آن دو حکمش موافق حکم کتاب و سنت و مخالف عامه بوده باشد پذیرفته شده و دیگری که حکمش مخالف حکم کتاب و سنت و موافق عامه باشد رها می‌گردد؛

4) هر کدام از آن دو که حکمش مطابق میل حاکمان ظلم و جور بوده باشد رها می‌گردد؛

5) روایتی که با احتیاط سازگار است اخذ نموده و عمل می‌نمایند؛

6) آن حدیثی را که از جهت زمان صدور از امام متأخرتر است اخذ می‌نمایند، بدین صورت که حدیث متأخر، حدیث قبل از خود را نسخ می‌کند.

عمر حنظله می‌گوید: از امام صادق (ع) سؤال نمودم اگر دو راوی در نقل روایت از شما اختلاف نمودند چه کنیم؟ فرمود: حکم، حکم کسی است که عادل‌تر و فقیه‌تر و راستگو‌تر در حدیث و پرهیزکارتر باشد و به حکم دیگری اعتناء نمی‌شود. گفتم: هر دو راوی عادل و مورد پذیرش شیعیان بوده یکی را بر دیگری برتری نمی‌دهند؟ فرمود: نگاه کنید به روایتی که از ما نقل کرده‌اند و بر طبق آن حکم نموده‌اند، اگر همۀ اصحاب بر آن اجماع نموده باشند، به آن روایت و حکم آن عمل می‌نمایید و روایت دیگری را که نادر و در نزد اصحاب مشهور نمی‌باشد رها می‌نمائید زیرا همواره شک در روایتی که بر آن اجماع شده است راه نمی‌یابد. گفتم: هرگاه دو خبری که از شما روایت شده است مشهور بوده و راویان ثقه، آن را نقل کرده‌اند؟ فرمود: نگاه کنید به آن خبری که حکمش با حکم کتاب و سنت موافق بوده و با فتوای عامه (اهل سنت) مخالف است عمل کنید. گفتم: فدایت شوم، نظر شما چیست که دو فقیه حکم را از کتاب و سنت به دست آوردند و در این باره دو خبر و روایت یافتیم که یکی موافق عامه بود و دیگری مخالف آنان، به کدام یک از دو روایت عمل نمائیم؟ فرمود: آن روایتی که مخالف عامه باشد نجات در آن است. گفتم: فدایت شوم، اگر هر دو خبر موافق آنان بود؟ فرمود: نگاه می‌شود به آن‌چه که حکام و قضات آنان بدان میل و نظر دارند آن را ترک نموده و به روایت دیگر عمل نمایید. گفتم: هرگاه هر دو خبر موافق حکام آنان بود؟ فرمود: اگر این‌گونه بود آن دو را رها نما تا این که امام خود را دریابی، زیرا توفف در شبهات از فرو رفتن در مهلکه و نابودی بهتر است.

مقاله

جایگاه در درختواره قرآن پژوهی - علوم حدیث - درایه حدیث

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
Powered by TayaCMS