از رجب الهى تا رجب خویشتن

حجت الا‌سلا‌م والمسلمین محمد متقى منفرد
بعضى از ماه هاى سال نسبت به دیگر ماهها برترى و فضیلت دارد این مقام را خداوند متعال به بعض ماهها بخشیده تا آدمى که در طول سال غرق در مادیات و دنیا پرستى و مشغول به امورات دنیاست کمى به خود بیشتر توجه کند زیرا وقت تنگ است و زمان براى جبران گذشته و رفع تقصیر در امورات گذشته و حال و شاید آینده معلوم نیست که فرصتى براى جبران داشته باشیم و ماه مبارک رجب فرصت خوبى است براى انجام اعمالى که بتوان رضایت خالق را جلب نمود و بار گناهان و دنیا پرستى را کم نمود زیرا آدمى وقتى در دنیا فرو مى رود گاهى آنقدر دچار فراموشى مى شود که از یاد مى برد که تمام آنچه که بوده و چه خواهد شد؟ بدان عزیزم که ماه مبارک رجب و ماه شعبان و ماه رمضان در شرافت و عظمت تمامند در روایات بسیارى در فضیلت آنها وارد شده بلکه از حضرت رسول(ص) روایت شده که ماه رجب ماه بزرگ خداست و ماهى در حرمت و فضیلت به آن نمى رسد و قتال با کافران در این ماه حرام است.رجب ماه خدا، شعبان ماه رسول خدا و رمضان ماه امت پیامبر است کسى که یک روز از ماه رجب را روزه بگیرد مستوجب خشنودى خداى رحمان گردد.
عزیزم فقط همین را از این ماه با فضیلت بدان که بسیار بگویى استغفرالله و اسئله التوبه و در نیایش” سبحان الا له الجلیل و سبحان من لا ینبغى التسبیح الا له سبحان الاعز الاکرم و سبحان من لبس العز و هو له اهل” و چه زیباست خدایى را تسبیح مى‌گویى که سزاوارتر از او را نیافتى البته نگشتى چون یقین داشتى نیست زیرا عزت از خداى سبحان است و اوست که به آدمى شرف و کرامت مى بخشد لیک مى دانى که رجب نام نهرى است در بهشت که از شیر سفیدتر و از عسل شیرین تر پس چرا کام خود را از این نهر زلال و شراب ناب شیرین نمى کنی؟ چه نهرى و آبى براى طهارت بهتر از بهره گیرى از ماه رجب . ماه، ماه استجابت دعا و طلب مغفرت است و چه بالاتر است از اینکه ابن بابویه به سند معتبر از سالم روایت کرده است که گفت رفتم خدمت امام صادق (ع) در اواخر ماه رجب که چند روز از آن ماه مانده بود چون نظر مبارک آن حضرت بر من افتاد امام فرمودند که آیا روزه گرفته اى در این ماه؟ گفتم نه والله اى فرزند رسول خدا.فرمودند: آنقدر ثواب از تو فوت شده که قدر آن را به غیر خدا کسى نمى داند بدرستى که این ماه، ماهى است که خدا آن را بر ماه هاى دیگر فضیلت داده بعد گفتم اى فرزند رسول خدا اگر بقیه ماه را روزه بدارم به ثواب آن نائل گردم؟امام فرمودند اى سالم اگر یک روز از آخر این ماه را روزه بدارى خداوند تو را ایمن گرداند از سکرات مرگ و از هول بعد از مرگ و از عذاب قبر و هر که دو روز از آخر این ماه روزه بدارد بر صراط به آسانى بگذرد هر که سه روز از این ماه روزه بدارد ایمن گردد از ترس بزرگ روز قیامت و از شدت ها و هول هاى آن روز و بیزارى از آتش جهنم به او عطا کنند و چه زیباست وقتى بانگ برمى آوری” یا من یملک حوائج السائلین “ و وقتى که مى گویى کسى به غیر خدا وارد شود محروم است “خاب الوافدون على غیرک و خسر المتعرضون الا لک “ و اگر به اینکه خداست صاحب عطاهاى فراوان با خود زمزمه مى‌کنى که” اللهم یا ذالمنن السابغه و الاء الوازعه” .طبق گفته سید بن طاووس که روایت کرده از محمد بن ذکوان که به سجاد معروف است براى آنکه آنقدر سجده کرد و گریست در سجود که نابینا شد گفت عرض کردم به حضرت صادق علیه السلام فداى تو شوم اینها چیست؟تعلیم بنما مرا دعایى در آن که حق تعالى مرا به آن نفع بخشد حضرت فرمود بنویس “بسم الله الرحمن الرحیم” و بعد در هر روز از رجب در صبح و شام و در عقب نمازهاى روز و شب”یا من ارجوه لکل خیر و آمن سخطه عند کل شى یا من یعطى الکثیر بالقلیل و یا ....” اى خدایى که از او امید هر خیر و احسانى را دارم هر که را که بخواهى و از تو بخواهد عطایش مى کنى خلاصه بخواه وبخواه و بدان که هر چه بخوانى عطا کند و هرگز در لطف بى پایانش و در عطاهایش از مقام و عظمت پروردگاریش کم نخواهد شد به تحقیق باید گفت چه رحمتى بالاتر از اینکه صاحب آدمى عرضه بدارد و بخواند که بیا طلب مغفرت کن و سفره هاى بى پایانش در ماههاى با فضیلت گسترانیده است.
کاش مى شد همه با هم سرودى با صداى بلندبخوانیم “یا ذ الجلال و الاکرام یا ذالنعماء و الجود یا ذالمن و الطول حرم شیبتى على النار” آرى گویى بعضى ها در این ماه گمشده اى دارند پس بیا تو هم گمشده اى داشته باش گمشده اى که در آن خود را خواهى یافت گمشده اى که در جستجو و تفحص به خود مى رسى و درس را بهتر مى خوانى که مى شود بهتر و بهتر بود.

منبع : روزنامه رسالت

جدیدترین ها در این موضوع

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد. 8 آبان 1395, 19:34

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید . 8 آبان 1395, 19:32

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است. 8 آبان 1395, 19:29

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟ 8 آبان 1395, 19:27

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟ 8 آبان 1395, 19:25

پر بازدیدترین ها

خداشناسی در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده 8 آبان 1395, 19:20

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند . 8 آبان 1395, 19:23