دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

استرداد دعوا

No image
استرداد دعوا

كلمات كليدي : استرداد دعوا، دادرسي، خواهان،خوانده، صدور رأي، صدور حكم، پس گرفتن دعوا

نویسنده : خسرو بهمن یار

استرداد دعوا یعنی پس گرفتن دعوا یا اعراض از آثار آن از طرف خواهان با شرایط مقرر در قانون. گاه ممکن است خواهان به جهتی از دعوا إعراض و ترک مُخاصمه را تقاضا نماید.

استرداد دعوا وقتی صورت می‌گیرد که دعوا به خوانده ابلاغ شده، وی در مقام تدارک دفاع برآمده و موضوع در جریان رسیدگی دادگاه قرار گرفته است.

بنابراین مرحله استرداد دعوا از تاریخ تقدیم دادخواست تا مرحله صدور حکم می‌باشد.

قانون دو نوع استرداد دعوا را پذیرفته است:

الف) استرداد دعوا قبل از اتمام دادرسی

خواهان می‌تواند مادامی که دادرسی تمام نشده دعوای خود را استرداد کند در این صورت دادگاه قرار رد دعوا را صادر می‌نماید. در این نوع استرداد، خواهان از دعوای خود به کلی انصراف نمی‌دهد و بعداً دوباره می‌تواند دادخواست، تقدیم دادگاه کند.

ب) استرداد دعوا بعد از انجام دادرسی و قبل از صدور رأی

در این نوع استرداد تقریباً نتیجه دعوا معلوم است، خواهان امیدیبه صدور رأی به نفع خود ندارد بلکه می‌داند که علیه او رأی صادر خواهد شد. دادگاه ختم دادرسی را اعلام کرده و خواهان در مقام آن است که از صدور رأی محکومیت خود به نحوی جلوگیری نماید پس در مقام استرداد دعوا برمی‌آید این استرداد دو صورت دارد:

1) استرداد با رضایت خوانده

در این فرض چون با تراضی طرفین است، مسألۀ مطالبه خسارت مطرح نمی‌شود. گویا طرفین به هم مهلت می‌دهند که با مذاکره و سازش مثلاً موضوع را حل کنند و اگر ممکن نشد دوباره خواهان بتواند دعوا را طرح کند. خوانده احتمال می‌دهد که رأی علیه او باشد. با استرداد دعوا از طرف خواهان دادگاه قرار ردّ دعوا را صادر می‌نماید و دعوا به حالت قبل از طرح درمی‌آید یعنی خواهان دوباره حق تقدیم دادخواست را دارد.

2)استرداد کامل دعوی

خواهان برای جلوگیری از صدور رأی محکومیت خود تنها یک راه دارد و آن این است که از دعوای خود به کلی صرف نظر نماید. بنابراین دادگاه قرار سقوط دعوا را صادر می‌کند. یعنی خواهان تحت هیچ عنوانی نمی‌تواند آن دعوا را دوباره مطرح کند.

نکته 1: استرداد دعوا فقط از طرف خواهان مطرح می‌شود.

نکته 2: در مرحله تجدید نظر تنها استرداد دادخواست پیش‌بینی شده است چون در این مرحله نیز مثل واخواهی، فرجام خواهی، و اعاده دادرسی، استرداد دادخواست به منزله پایان دادن به دادرسی است.

نکته 3: پس از صدور حکم، استرداد دعوا قابل پذیرش نیست. چون اگر چنین شود و استرداد پذیرفته شده و قرار رد دعوا صادر شود خواهان دوباره می‌تواند تقدیم دادخواست کند و دوباره وقت دادگاه را اشغال نماید.

نکته 4: استرداد می‌تواند ضمنی یا صریح باشد و نیز کتبی و یا شفاهی باشد.

نکته 5: پس از استرداد دعوا، تحقیق انجام شده دادرسی نیز منتفی می‌شود با اقامه دوباره دعوا، ذی‌نفع باید اعمال مزبور را از نو انجام داده و هزینه صرف کند. اما اقرار در مورد پرونده اعتبار خود را از دست نمی‌دهد.

نکته 6: بعد از صدور قرار رد دعوا، خوانده می‌تواند از دادگاه درخواست خسارت دادرسی را بنماید مگر اینکه طرفین خلاف آن را توافق کرده باشند.

نکته 7: اگر خواهان تا اولین جلسه دادرسی دادخواست خود را مسترد نماید. این عمل استرداد دادخواست بوده قرار ابطال دادخواست از طرف دادگاه صادر می‌شود. (بند چ ماده 107 قانون آئین دادرسی مدنی).

مقاله

جایگاه در درختواره حقوق خصوصی - آیین دادرسی مدنی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
Powered by TayaCMS