دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اعمال عبادى در عید نوروز

No image
اعمال عبادى در عید نوروز
اعمال عبادى در عید نوروز در روایات اسلامى براى نوروز، این آداب وارد شده است: 1. غسل (1) مستحبى در روز عید. 2. پوشیدن لباس پاکیزه و استعمال بوى خوش. (2) 3. روزه داشتن. (3) 4. نماز گزاردن. (4) 5. خواندن این دعا در موقع تحویل سال‌ یا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَالْأَبْصارِ یا مدبر اللیلِ وَالنَّهارِ، یا مُحَوِّلَ الْحَولِ وَالْاَحْوالِ، حَوِّلْ حالَنا اِلى‌ اَحْسَنِ الْحالِ (5) اى دگرگون کننده دل‌ها و دیده‌ها، اى واژگون کننده شب و روز، اى تغییر دهنده نیرو و حالت‌ها، حالتِ ما را به بهترین حال تغییر ده. نوروز، در فرهنگ ایران، جایگاه خاصّى دارد که در آن، نکته‌هاى خوبى وجود دارد؛ مانند: 1. نظافت و پاکیزگى. 2. برقرارى آشتى و صلح بین افراد خانواده و فامیل. 3. دید و بازدید و صله رحم. 4. هدیه دادن به یکدیگر. 5. سیر و سیاحت. اگر اینها با آنچه در روایات ذکر شده، آمیخته گردد و بعضى جهات منفى، مانند: اسراف، بى‌بندوبارى و احیاى بعضى خرافات کنار گذاشته شود، امرى خوب و مطلوب خواهد بود. اعمال عبادى سالانه منظور، امورى است که در هر سال یک بار ممکن است بر انسان واجب گردد، که به شرح زیرند: 1. روزه داشتن. 2. دادن زکات فطره (دستورات این دو در برنامه ماه رمضان بیان شد). 3. دادن خمس (به توضیح المسائل رجوع شود). 4. دادن زکات (به توضیح المسائل رجوع شود). 5. قضاى روزه. اگر انسان در ماه رمضان، روزه‌اى که بر او واجب بود، نتوانست بگیرد، باید قضاى آن را تا ماه رمضان سال آینده، به جاى آورد و تأخیر آن، حرام است. (6) منابع: 1-عروة الوثقى، الطباطبایى الیزدى، 2 ج، دارالکتب الاسلامیة، تهران 1397 ق. ج 1، ص 461. 2 - بحارالأنوار، محمّد باقر المجلسى (م 1111 ق)، المکتبة الاسلامیة، ج 56، ص 101. 3 - عروة الوثقى، ج 2، ص 242. 4 - مفاتیح الجنان، شیخ عباس قمى، افتخارى، تهران، 1375 ش.ص 515؛ وسائل الشیعة، محمد بن الحسن الحر العاملى، المکتبة الاسلامیة، 20 ج، عبدالرحیم ربانى شیرازى، تهران، 1383 ق، ج 5، ص 288. 5 - مفاتیح الجنان، ص 516. 6- عروة الوثقى، ج 2، ص 233.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
Powered by TayaCMS