دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اعمال عبادی روز یکشنبه‌

No image
اعمال عبادی روز یکشنبه‌
اعمال روز یکشنبه‌ انجام اعمال زیر در این روز سفارش شده است: 1. دعای روز یکشنبه‌ بِسْمِ اللَّهِ‌الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‌ بِسْمِ اللَّهِ الَّذی‌ لا اَرْجُو اِلاَّ فَضْلَهُ وَ لا اَخْشی‌ اِلاَّ عَدْلَهُ وَ لا اَعْتَمِدُ اِلاَّ قَوْلَهُ وَ لااُمْسِکُ اِلاَّ بِحَبْلِهِ بِکَ اَسْتَجیرُ یا ذَا الْعَفْوِ وَ الرِّضْوانِ مِنَ الظُّلْمِ وَ الْعُدْوانِ وَمِنْ‌غِیَرِ الزَّمانِ وَ تَواتُرِ الْأَحْزانِ وَ طَوارِقِ الْحَدَثانِ وَ مِنِ انْقِضآءِ الْمُدَّةِ قَبْلَ التَّاَهُّبِ‌وَ الْعُدَّةِ وَ اِیَّاکَ اَسْتَرْشِدُ لِما فیهِ الصَّلاحُ وَ الاِْصْلاحُ وَ بِکَ اَسْتَعینُ فیما یَقْتَرِنُ بِهِ‌النَّجاحُ وَ الْإِنْجاحُ وَ اِیَّاکَ اَرْغَبُ فی‌ لِباسِ الْعافِیَةِ وَتَمامِها وَ شُمُولِ‌السَّلامَةِ وَدَوامِها وَ اَعُوذُ بِکَ یا رَبِّ مِنْ هَمَزاتِ الشَّیاطینِ وَ اَحْتَرِزُ بِسُلْطانِکَ مِنْ جَوْرِالسَّلاطینِ فَتَقَبَّلْ ما کانَ مِنْ صَلوتی‌ وَصَوْمی‌ وَ اجْعَلْ غَدی‌ وَ ما بَعْدَهُ اَفْضَلَ‌مِنْ ساعَتی‌ وَ یَوْمی‌ وَ اَعِزَّنی‌ فی‌ عَشیرَتی‌ وَ قَوْمی‌ وَ احْفَظْنی‌ فی‌ یَقْظَتی‌ وَ نَوْمی‌ فَاَنْتَ اللَّهُ خَیْرٌ حافِظاً وَ اَنْتَ اَرْحَمُ الرَّاحِمینَ اَللّهُمَّ اِنّی‌ اَبْرَءُ اِلَیْکَ فی‌یَوْمی‌ هذا وَ ما بَعْدَهُ مِنَ الْاحادِ مِنَ الشِّرْکِ وَ الْإِلْحادِ وَ اُخْلِصُ لَکَ دُعآئی‌ تَعَرُّضاًلِلْإِجابَةِ وَ اُقیمُ عَلی‌ طاعَتِکَ رَجآءً لِلْإِثابَةِ فَصَلِّ عَلی‌ مُحَمَّدٍ خَیْرِ خَلْقِکَ الدَّاعی‌اِلی‌ حَقِّکَ وَاَعِزَّنی‌ بِعِزِّکَ الَّذی‌ لایُضامُ وَ احْفَظْنی‌ بِعَیْنِکَ الَّتی‌ لا تَنامُ وَ اخْتِمْ‌بِالاِنْقِطاعِ اِلَیْکَ اَمْری‌ وَ بِالْمَغْفِرَةِ عُمْری‌ اِنَّکَ اَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحیمُ! به نام خدایی که امید ندارم جز به فضل او، و نترسم جز از عدل و دادخواهی او، و اعتماد ندارم، مگر به گفته او، و تمسّک نکنم، مگر به رشته او. به تو پناه می‌برم ای صاحب گذشت و رضوان، از ظلم ودشمنی و از دگرگونی‌های دوران، و پی‌درپی بودن احزان و از حوادث ناگوار، و از گذشت عُمر پیش از آمادگی و توشه‌گیری. به تو راه می‌جویم به سوی آنچه صلاح است و صلاح اندیش؛ و به تو یاری می‌جویم در آنچه مایه کامیابی و کامروا ساختن است؛ و به تو مایل‌هستم که مرا لباس عافیت و تن درستی کامل بپوشانی، و فراگیری‌سلامت و داوامش را؛ و به تو پناه آرم ای پروردگار، از نیرنگ‌های پنهانی شیاطین، و سپر گیرم با سلطه و قدرت تو از ستمِ شاهان. پس بپذیر آنچه بوده است از نمازم و روزه‌ام، و بگردان فردایم را و پس ازآن را برتر از این ساعتم و این روزم، و عزیزم گردان در میان خویشان وقوم خودم، و حفظ کن مرا در بیداری و خوابم. تو ای خدا، بهترین نگه دارنده‌ای، و تو مهربان‌ترینِ مهربانان هستی. بار خدایا! من تبرئه و بیزاری می‌جویم در این روز و یکشنبه‌هایِ بعد، از شرک و ناشایسته‌ها و بت‌پرستی و بی‌دینی، و خالص می‌گردانم برای تو دعایم را برای دریافت اجابت، و می‌ایستم بر اطاعت تو به امید پاداش و ثواب. پس‌درود فرست بر محمّد که بهترین خَلق توست و دعوت کننده به سوی حقّانیت توست، و مرا عزیز دار به عزّت خودت که ستم ناپذیر است، و حفظ کن مرا به دیده خودت که خواب نگیرد.به پایان رسان کارم رابا بُریدگی از دیگران، و عمرم را به آمرزش و معرفت خودت ختم کن. 2. زیارت حضرت علی (ع) اَلسَّلامُ عَلَی الشَّجَرَةِ النَّبَوِیَّةِ وَالدَّوْحَةِ الْهاشِمِیَّةِ الْمُضیئَةِ الْمُثْمِرَةِ بِالنَّبُوَّةِ الْمُونِقَةِبِالْإِمامَةِ وَعَلی‌ ضَجیعَیْکَ آدَمَ وَنُوحٍ عَلَیْهِمَا السَّلامُ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ وَعَلی‌ اَهْلِ‌بَیْتِکَ الطَّیِّبینَ الطَّاهِرینَ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ وَ عَلَی الْمَلائِکَةِ الْمُحْدِقینَ بِکَ وَالْحآفّینَ‌بِقَبْرِکَ یا مَوْلایَ یا اَمیرَ الْمُوْمِنینَ هذا یَوْمُ الْأَحَدِ وَهُوَ یَوْمُکَ وَبِاسْمِکَ وَاَنَاضَیْفُکَ فیهِ وَ جارُکَ فَاَضِفْنی‌ یا مَوْلایَ وَاَجِرْنی‌ فَاِنَّکَ کَریمٌ تُحِبُّ الضِّیافَةَ وَمَأْمُورٌ بِالْإِجارَةِ فَافْعَلْ ما رَغِبْتُ اِلَیْکَ فیهِ وَرَجَوْتُهُ مِنْکَ بِمَنْزِلَتِکَ وَ آلِ بَیْتِکَ‌عِنْدَاللَّهِ وَمَنْزِلَتِهِ عِنْدَکُمْ وَبِحَقِّ ابْنِ عَمِّکَ رَسُولِ اللَّهِ - صَلَّی‌اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ‌وَعَلَیْهِمْ وَعَلَیْکُمْ اَجْمَعینَ! درود بر شجره نبویّه و گُلبن هاشمیّه (آل هاشم)، درخشان و بارور به‌نبوّت، و خرّم به امامت، و بر دو هم جوار قبرت: آدم و نوح - که بر آنان‌درود باد. درود بر تو و بر خاندانت که پاک و پاکیزه‌اند. درود بر تو و بر فرشتگان اطراف تو و فرشتگان دور قبرت. ای مولایم، ای امیرمؤمنان! این روز، یکشنبه است و روز توست و به نام توست و من درآن، مهمان تو و پناهنده به توام. پس بپذیر مرا ای مولایم و پناه ده؛زیرا تو کریم هستی، مهمان را دوست داری و دستور داری به پناه‌دادن. پس به جا آور آنچه که به سوی تو در آن مایل هستم و امیدآن را از تو دارم، به مقام خود و خاندانت نزد خدا و مقام خدا نزد شما و به‌حقّ پسر عمّت رسول خدا - که درود خدا بر او و خاندان او باد - و برهمه ایشان دورد باد! 3. زیارت حضرت فاطمه (س) اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا مُمْتَحَنَةُ امْتَحَنَکِ الَّذی‌ خَلَقَکِ فَوَجَدَکِ لِمَا امْتَحَنَکِ صابِرَةً اَنَا لَکِ‌مُصَدِّقٌ صابِرٌ عَلی‌ ما اَتی‌ بِهِ اَبُوکِ وَوَصِیُّهُ صَلَواتُ‌اللَّهِ عَلَیْهِما وَاَنَا اَسْئَلُکِ اِنْ‌کُنْتُ صَدَّقْتُکِ اِلاَّ اَلْحَقْتِنی‌ بِتَصْدیقی‌ لَهُما لِتُسَرَّ نَفْسی‌ فَاشْهَدی‌ اَنّی‌ ظاهِرٌبِوَِلایَتِکِ وَ وَِلایَةِ آلِ بَیْتِکِ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَیْهِمْ اَجْمَعینَ. درود بر تو ای آزموده شده. خدایی که تو را آفرید، دریافت که در این‌آزمایش، شکیبایی. من به تو ایمان دارم و صابرم بر آنچه پدرت ووصّی او آوردند - که درود خدا بر ایشان باد و من از تو می‌خواهم،چون که به تو ایمان دارم که توفیق تصدیق آنها را یابم تا دل شاد گردم.گواه باش که من به ولایت تو و ولایت خاندانت - که درود خدا برایشان باد - دل گرم هستم. 4. زیارت دیگر حضرت فاطمه (س) اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا مُمْتَحَنَةُ اِمْتَحَنَکِ الَّذی‌ خَلَقَکِ قَبْلَ اَنْ یَخْلُقَکِ وَکُنْتِ لِما امْتَحَنَکِ‌بِه‌ صابِرَةً وَنَحْنُ لَکِ اَولِیآءُ مُصَدِّقُونَ وَلِکُلِّ ما اَتی‌ بِهِ اَبُوکِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ‌وَسَلَّمَ وَاَتی‌ بِهِ وَصِیُّهُ عَلَیْهِ السَّلامُ مُسَلِّمُونَ وَ نَحْنُ نَسْئَلُکَ اَللّهُمَّ اِذْ کُنَّامُصَدِّقینَ لَهُمْ اَنْ تُلْحِقَنا بِتَصْدیقِنا بِالدَّرَجَةِ الْعالِیَةِ لِنُبَشِّرَ اَنْفُسَنا بِاَنَّا قَدْ طَهُرْنابِوَلایَتِهِمْ عَلَیْهِمُ السَّلامُ. درود بر تو ای آزموده شده. آزمودت خدایی که تو را آفرید، پیش از آن‌که تو را بیافریند، و تو را در آنچه امتحان کرد، شکیبا یافت؛ و مادوستان ایمان آورنده به شما و به هر چه که پدرت آورده هستیم، و هرچه که وصّی او آورده - که درود بر او باد قبول داریم، و ما درخواست‌می‌کنیم. بار خدایا! که چون ما مؤمن به آنها هستیم ما را به سبب این‌ایمان، به درجه بلند برسانی تا خود را مژده دهیم که ما پاک شدیم به‌ولایت ایشان که سلام خدا بر ایشان باد. 5. تسبیح مخصوص روز یکشنبه‌ بِسْمِ اللَّهِ‌الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‌ سُبْحانَ مَنْ مَلَأَ الدَّهْرَ قُدْسُهُ، سُبْحانَ مَنْ یَغشَی الْأَبَدَ نُورُهُ، سُبْحانَ مَنْ أَشْرَقَ‌کُلَّ شَیْ‌ءٍ ضَوْءُهُ، سُبْحانَ مَنْ یُدانُ بِدِینِهِ کُلُّ دِینٍ وَلا یَدَانُ بِغَیْرِ دِینِهِ، سُبْحانَ‌مَنْ قَدَرَ بِقُدْرَتِهِ کُلِّ وَلَا یَقْدِرُ أَحَدُ قَدْرَهُ، سُبْحانَ مَنْ لَا یُوصَفُ عِلْمُهُ، سُبْحانَ‌مَنْ لَا یَعْتَدِی عَلَی‌ أَهْلِ مَمْلَکَتِهِ، سُبْحانَ مَنْ لَا یَأْخُذُ أَهْلَ الْأَرْضِ بِأَلْوَانِ‌الْعَذَابِ، سُبْحانَ مَنْ الرَّؤُوفِ الرَّحِیمِ، سُبْحانَ مَنْ هُوَ مُطَّلِعٌ عَلی‌ خَزَائِنِ الْقُلُوبِ،سُبْحانَ مَنْ یُحْصِی عَدَدَ الذُّنُوبِ، سُبْحانَ مَنْ لَا یَخْفَی‌ عَلَیْهِ خَافِیَةٌ فِی‌الْأَرْضِ وَلَا فِی‌السَّمَآءِ، سُبْحانَ رَبِّیَ الْوَدُودِ، سُبْحانَ الْفَرْدِ الْوِتْرِ، سُبْحانَ‌الْعَظِیمِ الْأَعْظَمِ.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
Powered by TayaCMS