دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

امام رضا (علیه‌السّلام):

«مومن به درجه کامل ایمان نمی‌رسد مگر اینکه در او سه خصلت باشد یک سنت از خدا و یک سنت از نبی خدا (پیامبر) و یک سنت از امام زمان. آن روش و سنتی که باید از خدا داشته باشد. ستّار بودن است خداوند در قرآن می‌فرماید: که او عالِم به غیب است و کسی به عالَم غیب او آگاه نیست. و سنتی که باید از پیامبر داشته باشد مدارا کردن با مردم است. همان گونه که خداوند پیامبرش را امر به مدارا با مردم کرده است. و به او گفت عفو را پیشه بگیر. و امر به معروف کن. و سنت و روشی که باید از امام زمان داشته باشد صبر در سختی‌ها و ناملایمات روزگار»(کافی، ج2، ص 248، ح 39)
امام رضا (علیه‌السّلام):
امام رضا (علیه‌السّلام):

امام رضا (علیه‌السّلام):

«لا یکون المومن مومناً حتی تکون فیه ثلاث خصال سنةُ من ربه و سنهُ من نبیِهِ و سنةُ من ولیه. اما السنةُ من ربّه فکتمان السر [قال الله عزوجل عَالِمُ الْغَیْبِ فَلَا یُظْهِرُ عَلَى غَیْبِهِ أَحَدًا إِلَّا مَنِ ارْتَضَى مِن رَّسُولٍ]. (26و27/جن) فاما السنة من نبیه فمداراة الناس ‍]فاِنّ اللهَ عزوجل امر نبیه بمداراة الناس فقال خذ العفو و امر بالمعروف] فاما السنة من ولیّه الصبر فی البأساء و الضراء »(کافی، ج2، ص 248، ح 39).

«مومن به درجه کامل ایمان نمی‌رسد مگر اینکه در او سه خصلت باشد یک سنت از خدا و یک سنت از نبی خدا (پیامبر) و یک سنت از امام زمان. آن روش و سنتی که باید از خدا داشته باشد. ستّار بودن است خداوند در قرآن می‌فرماید: که او عالِم به غیب است و کسی به عالَم غیب او آگاه نیست. و سنتی که باید از پیامبر داشته باشد مدارا کردن با مردم است. همان گونه که خداوند پیامبرش را امر به مدارا با مردم کرده است. و به او گفت عفو را پیشه بگیر. و امر به معروف کن. و سنت و روشی که باید از امام زمان داشته باشد صبر در سختی‌ها و ناملایمات روزگار».

توضیح: توجه انسان به جایگاه خود در مقابل ذات حق تعالی تقویت این نکته است که انسان در همه حال محتاج به خدای عزیز است و این احتیاج به صورت مداوم است که اگر لحظه‌ای قطع شود. نمی‌تواند کاری را از پیش ببرد. قرآن همین نکته را متذکر انسان‌ها، حتی انبیاء تا انقراض عالم دارد. [یا ایها الناس انتم الفقراء الی الله و الله هو الغنی الحمید].

ولی با همه این اوصاف مبنی بر بندگی و احتیاج علی الدوام به ذات اقدس الهی، وجود مبارک امام رضا (علیه‌السّلام) می‌فرماید: انسان به عنوان خلیفۀ خداوند در کره خاکی و به عنوان ظهور تجلی الهی،باید خصائصی از خدا و پیامبر و امام زمان که هر سه مورد در قرآن به اطاعت آن‌ها تاکید شده است داشته باشد. همان طوری که خداوند ستار العیوب است. و خطاهای انسان‌ها را می‌پوشاند و از گناهان او در خیلی از موارد اغماض می‌کند انسان هم باید این خصیصه را از خداوند داشته باشد که حق ندارد هر آنچه را دید و لو ناحق باشد بازگو کند و از این نکته‌ باید نتیجه گرفت که اگر به دیده‌هایی که ما می‌بینیم و لو خلاف باشد حق گفتن نداریم. قطعاً اموری را که فقط شنیدنی باشد را نمی‌توانیم و حق نداریم بازگو کنیم.

روش و سنتی که باید از پیامبر داشته باشیم مدارا کردن با هم نوع، که در بعضی روایات مدارا کردن با هم نوع را نیمی از عقل شمرده‌اند. پیامبر اسلام 23 سال سختی‌ها را دید. از نزدیکان، دوستان، خویشاوندان او را شاعر، ساحر – مجنون گفتند ولی او مدار و تحمل کرد، تا این شجره طیبه به ثمر رسید.

لذا وجود مبارک امام رضا می‌فرماید: بهترین خصلتی که ما باید از پیامبر داشته باشیم مدارا کردن و تحمل کردن هم نوع خود است.

و سنت و روشی که باید از امام زمان داشته باشیم صبر در مشکلات و سختی‌ها است. همان گونه که بعد از پیامبر ، امیرالمؤمنین و امامان یکی پس از دیگری در مقابل سختی‌ها و مشکلات صبر پیشه کرده‌اند و توانسته‌اند اهداف الهی خود را پیش ببرند. و امروز هم امام زمان در مقابل همه مشکلات جامعه اسلامی و دشمنی با دین صبر می‌کند. تا روزی که خدای عزیز عالم زمینه فرج امام را فراهم نماید و تمام مشکلات به دست با کفایت حضرتش مرتفع گردد.

«اللهم عجل لولیک الفرج»

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
Powered by TayaCMS