دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

امام سجاد(ع) پس از واقعه کربلا

No image
امام سجاد(ع) پس از واقعه کربلا

امام سجاد(ع) پس از واقعه كربلا

جمیله مهدوی‌نیا

امام سجاد تا 34 سال پس از واقعه کربلا که زندگی کردند، همواره تلاش می‌کردند یاد و خاطره شهدای کربلا را زنده نگه دارند.

امام علیه‌السلام هر وقت آب می‌‌نوشیدند، به یاد پدرشان بودند و به یاد ایشان گریه می‌کردند. در روایتی از امام صادق علیه‌السلام آمده است:

امام سجاد علیه‌السلام سال‌ها بر پدر بزرگوارشان گریه کردند.

امام(ع) در حالی که روز‌ها روزه بودند و شب‌ها به نماز می‌ایستادند، هنگام افطار وقتی برایشان آب و غذا می‌آوردند، می‌فرمودند:

فرزند رسول خدا گرسنه و تشنه کشته شد! فرزند رسول خدا، تشنه کشته شد

و همیشه این سخن را تکرار می‌کردند و گریه می‌کردند. به گونه‌ای که اشک‌های آن حضرت با آب و غذایش مخلوط می‌شد. در روایتی آن حضرت به عنوان یکی از بسیار گریه‌کنندگان ذکر شده است.

امام صادق علیه‌السلام فرمودند:

بسیار گریه‌کنندگان پنج نفر بودند: حضرت آدم(ع)، یعقوب(ع)، یوسف(ع)، حضرت فاطمه(س) و علی‌بن‌حسین‌علیه‌‌السلام. حضرت آدم(ع) برای رانده شدن خویش از بهشت گریه می‌کرد.

امام سجاد علیه‌السلام بر پدرش گریه می‌کرد.

هرگاه برای امام علیه‌السلام غذایی می‌آوردند، گریه می‌کردند. آن حضرت به یکی از غلامان فرمودند:

من شکایت و غم و اندوه خویش را نزد خدا می‌برم و از خداوند چیزی را می‌دانم که شما نمی‌دانید.

از امام علیه‌السلام سؤال کردند: «آیا وقت آن نرسیده که گریه و اندوه شما کم شود؟» فرمودند:

«وای بر شما! یعقوب پیغمبر دوازده پسر داشت، خداوند یکی از پسرانش را از نظر او غایب کرد؛ از ناراحتی و اندوه موی سرش سفید، پشتش خمیده و چشمش نابینا شد؛ در حالی که پسرش در دنیا زنده بود.

اما من با چشم خود پدر و برادرم را با هفده تن از اهل بیت کشته و سربریده دیدم. پس چگونه غم و اندوه من تمام شود و گریه‌ام کم شود؟»

پیشوای چهارم، حضرت امام سجاد علیه‌السلام انسانی کامل و برگزیده حق و در همه جهات اخلاقی، عبادی و علمی به اوج کمال رسیده و نمونه عینی قرآن و رسول خدا صلی‌الله علیه‌وآله وسلم هستند.

گفته‌‌‌اند آن حضرت زینتِ عبادت کنندگان، پیشوای زاهدان، سرور پرهیزکاران و امام مؤمنان هستند.

عبادت و نیایش امام چهارم شیعیان جهان

در پیشگاه خداوند به حدی بود که آن حضرت سرور و زینت‌بخش عبادت‌کنندگان، سیدالعابدین، زین‌العابدین و بسیار سجده‌کننده (سجاد) لقب یافتند.

عفو و گذشت و پاسخ بدی را به نیکی دادن، از ویژگی‌های پیشوای چهارم ماست. ایشان فرموده‌اند: فرو بردن خشم برای من، گواراترین نوشیدنی‌ها است.

بخشش به نیازمندان و رسیدگی به مشکلات آنان، از ویژگی‌های امامان معصوم علیهم‌السلام است.

امام سجاد انفاق و صدقه را قبل از آنکه به نیازمند بدهد، می‌بوسید. وقتی سؤال کردند: «چرا صدقه را می‌بوسید؟» فرمودند: «صدقه پیش از آنکه به دست نیازمند برسد، به دست پروردگارم می‌رسد، بلکه من دست پروردگارم را می‌بوسم.»

آن حضرت علیه‌السلام فرمودند: «صدقه پنهانی، آتش خشم پروردگار را خاموش می‌کند.»

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
Powered by TayaCMS