دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

امتثال

No image
امتثال

كلمات كليدي : امتثال، احراز، تكليف، اجزاء

نویسنده : قادر غديري

امتثال در لغت به معنای پیروی و اطاعت کردن می‌باشد و در اصطلاح عبارت است از موافقت با تکلیفی که خداوند نموده و عمل کردن بر طبق فرامین الهی.

امتثال هم در واجبات و محرمات و هم در مستحبات و مکروهات است

امتثال چهار مرتبه دارد:

1- امتثال تفضیلی: آنچه که متعلق تکلیف خداوند می‌باشد مکلف آن را به طور معین احراز کند و به جا بیاورد و احراز به معنای مشخص و معلوم نمودن می‌باشد و بر دو نوع می‌باشد:

الف) احراز علمی: یعنی مکلفی خود عمل، یا اجزاء و شرائطش را، با علم و یقین درونی برای خود مشخص و معلوم کند. مثلاً در روز جمعه بعد از بررسی ادله یقین کرد که نماز ظهر واجب است نه نماز جمعه و همان را هم به جا آورد به این امتثال عملی گویند.

ب) احراز ظنی معتبر: یعنی مکلف یقیناً متعلق تکلیف را نتواند احراز کند ولی بوسیله دلیل معتبری مثل اماره یا اصل آن را احراز بکند مثلاً در جایی که فردی قبله را نمی‌داند و از هیچ راهی یقین به آن پیدا نمی‌کند ولی از قبرستان مسلمانان به قبله بودن یک طرف ظن پیدا می‌کند و به همان جهت نماز می‌خواند به این فرد می‌گویند امتثال تفضیلی ظنی کرد.

2- امتثال علمی اجمالی: اگر مکلف بطور معین متعلق تکلیف را نداند. ولی به طور غیرمعین برایش معلوم شود. مثلاً نمی‌داند که در روز جمعه کدامین نماز بر او واجب است ولی می‌داند یا نماز ظهر است یا نماز جمعه و هر دو عمل را انجام داد به این فرد می‌گویند امتثال علمی اجمالی کرد.

3- امتثال ظنی به ظن غیر معتبر: مثلاً با اذان گفتن بچه‌ی نابالغ ظن به دخول وقت پیدا کند و نماز بخواند.

4- امتثال احتمالی: مثلاً در روز جمعه بدون این که بداند نماز ظهر یا جمعه واجب است یکی را انجام دهد.

جایگاه این مراتب

اگر امکان امتثال ظنی داشته باشد نوبت به امتثال احتمالی نمی‌رسد و همچنین اگر امتثال علمی باشد نوبت به امتثال ظنی نمی‌رسد ولی در این که آیا می‌توان با این که امتثال علمی تفضیلی کرد، اکتفا به امتثال علمی اجمالی کرد یا نه؟ بین علماء اختلاف وجود دارد که مشهور بین فقها معاصرین اکتفا به آن می‌باشد. البته مخفی نماند که اگر واجب توسلی باشد و قصد قربت در آن لازم نباشد امتثال اجمالی علمی کافی است، گرچه امکان امتثال علمی تفصیلی وجود داشته باشد مثل این که کسی لباسش نجس شده باشد و فقط بداند نجاست در یکی از دو آستینش می‌باشد و برای نماز واجب است که لباسش را آب بکشد ولی تفحص نمی‌کند که نجاست در کدامیک است و هر دو آستینش را آب می‌کشد در این صورت این شخص قطعاً تکلیفش را در وجوب تطهیر لباس برای نماز انجام داده است.

معنای لزوم امتثال تفضیلی:

امتثال تفضیلی را به سه وجه می‌توان تفسیر کرد:

1. لزوم آن به خاطر بدست آوردن عنوان دیگری است که در عبادات لازم می‌باشد نه این که به خودی خود واجب باشد مثل بدست آوردن قصد اطاعت.

2. لزوم آن بخاطر خودش می‌باشد (که لزوم آن هم شرعی می باشد) نه برای بدست آوردن عنوان دیگر

3.لزوم آن عقلی می‌باشد به این نحو که حق مولی است و باید آن را بدست آورد.

مقاله

نویسنده قادر غديري

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
Powered by TayaCMS