دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اهمیت کار و تلاش در سیره پیامبر(ص)

No image
اهمیت کار و تلاش در سیره پیامبر(ص)

كار و تلاش، سيره پيامبر(ص)

پاسخ: پیامبر اعظم(ص) در سیره عملی خود ضمن انجام مسئولیت خطیر رسالت و راهنمایی و تعلیم و تربیت جامعه اسلامی، در مواقع مختلف و با توجه به شرایط و نیازها و ضرورتهای جامعه، به کار و تلاش می‌پرداخته است. آن حضرت بدین وسیله پیروان آیین خود را به ارزش و اهمیت کار و کوشش و نقش آن در پیشبرد مسائل اقتصادی جامعه رهنمون می‌ساخته و ضمناً با اشتغال به کارهای مختلف استقلال خود را در جامعه حفظ می‌نموده است. به عنوان نمونه تلاش و کار طاقت فرسای آن حضرت در حفر خندق از زبان امیرالمومنین علی(ع) چنین توصیف شده است:

«هنگام کندن خندق همراه پیامبر(ص) بودیم که فاطمه(س) در حالی که تکه نانی با خود داشت نزد پیامبر(ص) آمد و آن را به پیامبر(ص) داد. پیامبر(ص) فرمود: این چیست؟ حضرت فاطمه(س) گفت: قرص نانی است که برای حسن و حسین آماده کرده بودم که قسمتی از آن را برای شما آوردم. سپس پیامبر(ص) فرمود: این اولین غذایی است که بعد از سه روز می‌خورم. (عیون اخبارالرضا، ج2، ص40)

از این گفتار چنین نتیجه می‌گیریم که رسول گرامی اسلام(ص) آن قدر به کار و فعالیت فیزیکی اهمیت می‌دادند که خود شخصاً در جریان کندن خندق شرکت کرده و آنچنان به کار اشتغال داشته که حتی به فکر خوردن غذا نیز نبوده است. آن حضرت با این عمل خود هم به کار و تلاش ارزش می‌داده است و هم اینکه برای دیگران در هر زمینه اسوه و الگو بوده است.

همچنین از علی(ع) در توصیف اهمیت و جایگاه کار و تلاش در سیره عملی پیامبر گرامی(ص) روایت دیگری مطرح شده که فرمود: علی(ع) باغش را که به دست پیامبر(ص) آباد شده بود و آن حضرت با دست خودش آبیاری کرده بود به دوازده هزار درهم فروخت و در حالی نزد خانواده‌اش رفت که همه آن را صدقه داده بود. (الحیاه ، ج4، ص323) در روایت فوق علی(ع) به کار کشاورزی و تلاش و فعالیت فیزیکی پیامبر گرامی اسلام(ص) اشاره نموده است که آن حضرت نسبت به چنین کارهایی اهتمام می‌ورزیده و از دیدگاه ایشان دارای ارزش و اهمیت ویژه‌ای بوده است.

در روایت دیگر علی(ع) در توصیف انجام کارهای شخصی پیامبر(ص) توسط خود آن حضرت را چنین توصیف می‌نماید: «رسول خدا(ص) همیشه موقع غذاخوردن روی زمین می‌نشست و نشستن او مانند بنده بوده و کفشش را با دست خود می‌دوخت و لباس خود را وصله می‌زد و سوار الاغ برهنه می‌شد و کس دیگری را نیز سوار می‌کرد... (الحیاه ، ج2، ص52) از دیدگاه اولیای الهی هرگونه کار و تلاشی که جوابگوی خواسته‌های مشروع انسان باشد، و همچنین انجام کارهای شخصی که موجب رفع نیازهای انسان می‌شود، از ارزش قابل توجهی برخوردار است. لذا با توجه به روایت فوق شخص پیامبر(ص) به این امر توجه خاصی داشته و تمام کارهای خود را با دست خویش انجام می‌داده است. در یک جمع بندی مختصر به چنین نتیجه ای می‌رسیم که رسول گرامی اسلام(ص) همراه و همگام با انجام رسالت تبلیغ دین الهی، در تمام مراحل زندگی به هرگونه کار و تلاش مفید و ثمربخش می‌پرداخت و هرکاری را با توجه به شرایط و ضوابط مربوط به آن به انجام می‌رساند و تمام کارها با دست توانای آن حضرت به بهترین وجه انجام می‌گرفت. آن حضرت در ضمن عمل و تلاش‌های پی گیر خود، با بیانات شیوا و سخنان آموزنده تمام آحاد مردم را در تمام مراحل کار و تلاش راهنمایی می‌نمود و آنان را به فعالیت و کار تشویق و ترغیب می‌کرد تا جامعه اسلامی با اشتغال به کار از استقلال کامل بهره مند بوده و از رونق اقتصادی برخوردار گردند.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
Powered by TayaCMS