دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اوصاف شيعه

No image
اوصاف شيعه

پرسش:

از منظر امام صادق(ع) سيماي يک شيعه حقيقي و راستين چه اوصاف و شاخص هايي دارد؟

پاسخ:

در بخش نخست پاسخ به اين سوال به شش مورد از اوصاف و شاخص هاي شيعيان حقيقي شامل: 1- دانش طلبي و تفقه در دين 2- کوشش و تلاش بسيار 3- تواضع و فروتني 4- صداقت و امانت داري 5- يکدلي و يک زباني 6- انطباق ظاهر و باطن پرداختيم. اينک در بخش پاياني دنباله مطلب را پي مي گيريم.

7- پذيرش سخن حق

از توصيه هاي مفضل بن عمر به جماعت شيعه اين بود که مي گفت از امام صادق(ع) شنيدم که مي فرمود: از سخن حقي که به شما گفته مي شود خشمگين نشويد و به اهل حق آنگاه که شما را آشکارا به آن فراخوانند کينه نورزيد زيرا مومن از حق هرگاه به آن فراخوانده شود برآشفته نمي شود.(بحارالانوار، ج 75، ص 382)

8- پرهيز از تحقير ديگران

مفضل بن عمر نقل مي کند؛ از امام صادق(ع) شنيدم که مي فرمود: فقيران شيعه آل محمد صلي الله عليه وآله را تحقير و جفا نکنيد.(بحارالانوار، ج 75، ص 382)

9- آنچه براي خود مي پسنديد براي ديگران بپسنديد

امام صادق(ع) به مفضل فرمود: تو را به شش خصلت سفارش مي کنم که آنان را به شيعيان من برساني. گفتم آنها کدامند اي سرور من. حضرت فرمود: اينکه آنچه براي خود مي پسندي براي برادر ديني خود نيز بپسندي.(همان، ج75، ص 250)

10- ضعيف نوازي

سدير صيرفي بر امام صادق(ع) وارد شد در حالي که گروهي از اصحاب نزد آن حضرت حضور داشتند. امام فرمود: اي سدير شيعيان ما پيوسته مورد عنايت و حفاظت الهي و پوشيده از گزند و ديد دشمن و مصون از گناه هستند. تا زماني که نسبت به خود و آنچه مربوط به آنان و آفريدگارشان است خوش بين باشند و نيت هايشان در رابطه با امامانشان درست باشد و به برادران ديني خود نيکي کنند و براي برآوردن خواسته هاي ضعيفانشان به آنان مراجعه نمايند و نيازمندانشان را صدقه دهند.(همان، ج65، ص153)

11- وفاي به عهد

بکر از امام صادق(ع) نقل مي کند که فرمود: قطعا از ميان شيعيان خود کسي را که به عهد و پيمان خود بسيار وفادار باشد دوست مي داريم.(همان، ج66، ص 397)

12- پرهيز از کمک به حاکمان ستمگر

مسعدبن صدقه گويد: از امام صادق(ع) درباره گروهي از شيعه پرسيدم که در کارهاي سلاطين وارد مي شوند و براي آنان کار کرده و ماليات جمع مي کنند و به آنان ياري مي رسانند. حضرت فرمود: آنان شيعه نيستند.(همان، ج14، ص 63)

13- جلب محبت براي اهل بيت(ع)

امام صادق(ع) به عبدالاعلي فرمود: به شيعيان سلام و رحمت خدا را ابلاغ کن و بگو: امام به شما فرمود: خدا رحمت کند بنده را که مودت و دوستي مردم را به سوي خود و به سوي ما جلب مي کند. بدين ترتيب که آنچه را آنان مي شناسند و خوب مي دانند اظهار مي دارد و آنچه را آنان خوش نمي دارند و بد مي شمرند در برابر آنان انجام نمي دهد.(پايگاه راسخون، 96/4/25)

همچنين آن حضرت به اصحاب خود مي فرمايد: براي ما(خاندان اهل بيت(ع)) زينت باشيد و مايه ننگ و عار ما نباشيد.(مشکاهًْ الانوار، ص 67)

14- پرهيز از دشمن تراشي

مفضل از قول امام صادق(ع) نقل کرده که فرمود: چگونه آنان از شيعيان ما به شمار مي روند، در حالي که درباره ما با دشمنانمان به نزاع و ستيزه گري برمي خيزند تا جايي که دشمني آنان را بيشتر مي سازند.(پايگاه راسخون، 96/4/25)

15- پرهيز از ظلم به مردم

امام صادق(ع) ضمن سفارشات خود به عبدالله بن جندب فرمود: اي پسر جندب! به شيعيان ابلاغ کن و به آنها بگو!: آن کسي که به مردم ظلم و ستم کند، پيرو و شيعه ما نيست.(تحف العقول، ص 314)

16- عيب جويي از خود و پذيرش انتقاد ديگران

امام صادق(ع) فرمود: سودمندترين چيز به حال انسان اين است که پيش از تذکر ديگران عيب خود را بجويد.(همان، ص 385)

همچنين در باب پذيرش انتقاد ديگران مي فرمايد: محبوب ترين دوستانم آن کسي است که عيوب مرا به من تذکر دهد و هديه نمايد.(بحارالانوار، ج75، ص 249)

 روزنامه كيهان، شماره 21676 به تاريخ 31/4/96، صفحه 8 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
Powered by TayaCMS